Ստեփան Սաֆարյանը ՀՀ նախագահի` միջազգային հանրությանը փոխանցած մեսիջի կարևորության մասին

 

 

Առաջին հայացքից թվում է, թե Մյունխենի՝ անվտանգության հարցերին նվիրված հերթական համաժողովին մասնակցող երկրները կարող են դասակարգվել իրենց հզորությամբ ու միջազգային հարթակներում ունեցած կշռի, սակայն հայկական կողմի համար ամենակարևորը ոչ թե դա է, այլ կարևորագույն միջազգային հարթակներում սեփական դիրքորոշում ու արտաքին քաղաքական կողմնորոշումը ներկայացնելու հնարավորություն: Եվ բնական է, որ հայկական պատվիրակությունների ցանկացած նմանօրինակ հանդիպում նաև լավ առիթ է օգնել միջազգային խոշոր գերտերությունների ներկայացուցիչներին հասկանալ, որ Հայաստանը վարկաբեկելու ադրբեջանաթուրքական քարոզչամեքենայի կողմից ամենօրյա ռեժիմով տարածվող տեղեկությունները ոչ միայն սուտ են ու կեղծ, այլև օճառի պղպջակի նման կարող են պայթել իրականությանը հանդիպելիս:

Այս տեսանկյունից անշուշտ ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանի պատասխանները սպառիչ և դիպուկ էին:

Քաղաքական վերլուծաբան ՄԱՀՀԻ հիմնադիր Ստյոպա Սաֆարյանը «Փաստ»–ի հետ զրույցում նշեց, որ կարևոր էր թե՛ արցախյան հակամարտության կարգավորման մասին և թե՛ նաև Իլհամ Ալիևի վերջին անթույլատրելի հայտարարություններին այդ հեղինակավոր ամբիոնից գնահատականներ հնչեցնելը: Նա նաև նշեց, Հայաստանն առաջին անգամը չէ, որ մասնակցում է այս համաժողովին: Ու թեև 2016 թվականին Հայաստանը ներկայացված չի եղել, սակայն ապրիլյան պատերազմից բառացիորեն օրեր առաջ այնտեղ է եղել Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը:

«Վերջին տարիներին ՀՀ նախագահը մյունխենյան համաժողովներին ներկա չի գտնվել և շատ կարևոր էր, որ այս անգամ նա ընդունեց հրավերը, քանի որ աշխարհի տարբեր երկրների ղեկավարներ են մասնակցում այդ միջոցառմանը, որը հրաշալի առիթ է տարբեր հանդիպումներ կազմակերպելու և պայմանավորվածություններ ձեռք բերելու համար: Շենքը, որտեղ տեղի է ունենում այդ միջոցառումը, պարզապես «եռում» է հանդիպումներից և պետությունների ղեկավարներն առիթը բաց չեն թողնում իրենց համար կարևոր հարցերը տեղում բարձրացնելու և լուծելու համար»,– ասաց Ս. Սաֆարյանը:

Այս ընթացքում հետևելով ադրբեջանական մամուլի արձագանքին, քաղաքագետի տպավորությամբ ավելի շատ փորձ է արվել չտեսնելու տալ ՀՀ նախագահի ելույթն ու հնչեցրած պատասխանները:

«Ադրբեջանական կողմը փորձում է ցույց տալ, որ հայ–թուրքական արձանագրությունների հարցն իրեն առանձնապես չի հետաքրքրում, բայց հանուն արդարության նշեմ, որ ամենևին էլ այդպես չէ: Ինչ վերաբերում է թուրքական կողմին, ապա իրենք լավ գիտեն, որ այդ արձանագրություններն ինչքան էլ մեռելածին լինեն, այնուամենայնիվ դրանց վավերացումն առաջին հերթին իրեն է պետք: Բայց այնուամենայնիվ կարող ենք արձանագրել, որ ադրբեջանական կողմն այնքան էլ հիացած չէր ոչ իրենց դիվանագետի և ոչ էլ Սերժ Սարգսյանի հարցուպատասխանից: Եվ կարծում եմ, որ իրենց բախտը չբերեց, քանի որ ՀՀ նախագահն օգտագործելով պահը, Իլհամ Ալիևի հայտարարությունները դարձրեց հրապարակային հետաքրքրության առարկա, որից կարծում եմ դժգոհ է ադրբեջանի քաղաքական վերնախավը»,– ասաց Ս. Սաֆարյանը:

Զուգահեռներ տանելով Միացյալ Նահանգների հետախուզության կողմից հրապարակված զեկույցի, որտեղ արցախյան հակամարտությունն ամեն րոպե վերաբռնկվելու գոտի էր համարվել, և Ադրբեջանի նախագահի կողմից անընդհատ արվող ագրեսիվ հայտարարությունների և պաշտպանության նախարարի՝ արցախյան հակամարտությունն ամեն րոպե բռնկվելու մասին հայտարարությունների միջև քաղաքագետը նշեց, որ այս ֆոնին կարևոր էր, որպեսզի Հայաստանի Հանրապետությունը միջազգային հանրությանը ներկայացներ այն պատկերը, թե ով ինչ դիրքորոշում ունի կոնֆլիկտի կարգավորման հարցում:

«Այս առումով, իհարկե, Հայաստանի նախագահը հիմնավոր ներկայացրեց, որ եղել և մնում է կոնֆլիկտը կառուցողական և փոխզիջումային ճանապարհով լուծելու սկզբունքին հավատարիմ և բացարձակ շահագրգռություն չունի հակամարտության ուժային ճանապարհով կարգավորման հարցում: Եվ այդ մեսիջը միջազգային կառույցներին հասցնելը շատ կարևոր էր»,– ասաց Ս. Սաֆարյանը:

Արմինե Գրիգորյան