Գյուղի թունավոր ծովը պետք է փակել, իսկ մեղավորներին՝ պատժել. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Լոռու մարզի Ախթալա համայնքի կազմի մեջ մտնող Մեծ Այրում բնակավայրի կեռասը չի իրացվում: Այս համայնքը տարածաշրջա­ նում հայտնի է որպես կեռասի երկիր, բայց այսօր այդ անունը լսելուց մարդիկ մրգին մոտ չեն գալիս: Գյուղացիներին պատճառը հայտնի է. համայնքի տարածքում գործող «Նահատակի» ձոր կոչվող պոչամբարում կուտակված թունավոր նյութերը ազդում են բերքի որակի վրա:

Համայնքի բնակիչները «Փաստ»–ի հետ զրույցում պատմեցին, որ տարիներ առաջ իրենց և հարակից համայնքներում աճող դեղձը և մյուս պտուղները լաբորատոր փորձաքննության են տարել: Մասնագետներն արձանագրել են, որ այստեղ աճող գյուղմթերքում ծանր մետաղների առկայությունը նորմայի սահմաններից ավել է: «Բոլորը մեր խնձորը, դեղձն ու կեռասն էին ցանկանում, հիմա շուկայում կոպեկներով չենք կարողանում վաճառել»,– փոխանցեց համայնքի բնակիչ Կամո Ղարագուլյանը: Նրա տունը գյուղի վերևի թաղամասում է: Ամեն առավոտ երբ պատուհանից նայում է, տեսնում է, որ պոչամբարից դուրս եկած գոլորշու ամպը ծածկել է համայնքը:

«Եթե պոչամբարի կողքով անցնում ենք, հոտը զգացվում է: Մի երկու տարի առաջ գյուղում երեխաներ հիվանդացան, բժիշկները չգիտեին՝ ինչից է, հետո պարզվեց, որ թունավոր նյութերից է»,–ասաց նա: Պոչամբարը նաև գյուղացիների գրպանին է հարվածել: Տարածքը ցանկապատված չէ: Եղել են դեպքեր, երբ անասուններ են ընկել այդտեղ՝ գյուղացուն զրկելով ապրուստի միջոցից: «Այդ տարածքում բնական աղբյուր կար, բայց պոչամբարը լցված է, արդեն թափոնների տակ է անցել համայնքը տարիներ շարունակ սնող ջրի աղբյուրը: Վերացման վտանգի տակ է աղբյուրի շուրջ ձևավորված կենգի տակ է աղբյուրի շուրջ ձևավորված կեն­ դանական և բուսական աշխարհը: Գյուղում մի հատ թունավոր ծով գոյություն ունի»,– մտահոգություն հայտնեց համայնքի բնակիչ Օլեգ Դուլգարյանը:

Այրումցիները հաճախ են գլխացավից ու սրտխառնոցից բողոքում:

րտխառնոցից բողոքում: Իրենց առողջության համար մտահոգ բնակիչները անգամ դիմել են պոչամբարը շահագործող Ախթալայի ԼՀԿ–ին, բայց հուսադրող պատասխան չեն ստացել: Նույն հարցով թակել են բազմաթիվ պատկան մարմինների դռները, բայց մինչ օրս սայլը տեղից չի շարժվել: Այսօր կրկին հարցն օրակարգ են բերում: Նրանք բնապահպանության նորանշանակ նախարարից պահանջում են կասեցնել պոչամբարի գործունեությունը: Սա գյուղացիների միակ պահանջը չէ՝ պետք է նաև մեղավորներին պատժել: Գյուղի էկոհամակարգի վնասման գործում նրանք գլխավոր մեղավորին համայնքի նախկին ղեկավարին են համարում: Ըստ տեղացիների՝ նրա թեթև ձեռքով է պոչամբարի ծավալներն ավելացել:

«ՏԻՄ–ը թույլատրել է անընդհատ պոչամբարի ծավալների մեծացումը՝ հող տրամադրելով համայնքի վարչական տարածքից, որի համար քանդում էին արոտավայր հանդիսացող բլուրները: Պոչամբարի լինելիության պաշտպանները պետք է պատասխան տան մարդկանց և շրջակա միջավայրին հասցրած վնասների համար»,– պահանջեցին գյուղացիները:

Մեծ Այրումի բնակիչների պահանջը իշխանությունից հետևյալն է՝ ուսումնասիրություն իրականացնել և կասեցնել պոչամբարը, միջազգային նորմերին համապատասխան ռեկուլտիվացիա իրականացնել, ինչպես նաև իրականացնել պոչանքի ազդեցության գնահատում մարդկանց առողջության և շրջակա միջավայրի վրա, այդ թվում նաև վնասի փոխհատուցում: Նրանք հույս ունեն, որ այսօրվա իշխանությունը իրենց պահանջը նախորդի պես ականջի հետև չի գցի, և «Նահատակը»–ը կդադարի պատուհաս դառնալ գյուղացիների գլխին:

Հ.Գ.– Մենք պատրաստ ենք ներկայացնել նաև բոլոր կողմերի տեսակետները, այդ թվում՝ ՏԻՄ մարմինների և ՀՀ բնապահպանության նախարարության: