Վիրուսները սպանել հնարավոր չէ

Մենք գիտենք, որ...

 

Հակավիրուսային դեղամիջոցները սպանում են վիրուսները:

Իրականում այդպես չէ:

Վիրուսն սպանել անհնար է, որովհետև այն կենդանի օրգանիզմ չէ:

Վիրուսը ներբջջային մակաբույծ է: Դրանք ամենուր են: Բոլոր բույսերը, կենդանիները, բակտերիաները ունեն իրենց ախտահարող վիրուսներ: Անգամ վիրուսներ կան, որոնք ախտահարում են այլ վիրուսներին: Վիրուսը որոշակի օգնող սպիտակուցներով պատված գենետիկ կոդի (ԴՆԹ կամ ՌՆԹ) մի շղթա է, որը թափանցում է կենդանի բջջի ներսը և ստիպում այդ բջջին արտադրել իր նման վիրուսներ, որոնք էլ, դուրս գալով բջջից, կատարում են նույնը. արդյունքում ընդհանուր օրգանիզմն է ախտահարվում:

Օրինակ, նշենք, որ հակաբիոտիկը կարող է սպանել մանրէին՝ որպես թույն անմիջականորեն ազդելով նրա վրա: Վիրուսի դեպքում դա անհնար է, որովհետև վիրուսը ապրում է կենդանի օրգանիզմի բջջի ներսում, իսկ թույնի ներթափանցումը բջջի ներս՝ հենց այդ բջջին կվնասի:

Ըստ ազդեցության մեխանիզմի, հակավիրուսային դեղամիջոցները երկու խմբի են բաժանվում: Առաջինը այն դեղամիջոցներն են, որոնք խթանում են օրգանիզմի իմուն համակարգի գործունեությունը, որը և սկսում է պայքարել վիրուսների դեմ: Օրինակ, օրգանիզմը արտադրում է հակամարմիններ, որոնք կպչում են վիրուսին և չեն թողնում թափանցել բջիջ, կամ էլ արտադրում են «ուտող» բջիջներ, որոնք կլանում են 

վիրուսին: Մի խոսքով, դեղամիջոցը գրոհում է վիրուսի վրա անուղղակի ճանապարհով: Երկրորդ խումբ հակավիրուսային դեղամիջոցները բաժանվում են խմբերի, ըստ վիրուսի կյանքի ցիկլի վրա ազդելու ժամանակահատվածի: Նրանք ուղղակի ազդելով՝ արգելակում են կա՛մ վիրուսի ներթափանցումը բջջի ներս, կա՛մ վիրուսի բազմացումը բջջի ներսում, կա՛մ էլ արդեն բազմացած վիրուսների դուրս գալը ախտահարված բջջից: Երկու խումբ դեղամիջոցների ազդեցության դեպքում էլ արդյունքում օրգանիզմում վիրուսների քանակը պակասում է և օրգանիզմը վերջնականապես ազատվում է նրանցից (որոշ դեպքերում ամբողջական ազատում չի լինում. օրինակ, ՄԻԱՎ-ը):

Ասել, թե հակավիրուսային դեղամիջոցները անօգուտ են, սխալ է: Լավ դեղամիջոցները իրոք օգնում են, բայց սովորաբար մի դեղամիջոցը, եթե լավ է ազդում վիրուսի մեկ տեսակի վրա, ապա այլ վիրուսի վրա կարող է լավ չազդել: Ցանկացած դեպքում նրանք նպաստում են օրգանիզմի՝ վիրուսներից ավելի արագ ազատմանը, այսինքն՝ առողջացմանը: Ներկայուս կարելի է ասել, որ գիտության կողմից ստեղծված ամենաէֆեկտիվ միջոցը, որով կարելի է պայքարել վիրուսային վարակի դեմ, պատվաստումներն են: Սա մարդկության պատմության ընթացքում կատարած ամենամեծ հայտնագործություններից մեկն է: Պատվաստման իմաստն այն է, որ մարդուն կամ կենդանուն նախօրոք «վարակում» են ինչ- որ վիրուսի (կամ մանրէի) ոչ ախտածին՝ թուլացրած տարբերակով, որը նա անգամ չի զգում: Հետագայում, երբ նույն մարդը վարակվում է այդ վիրուսով, ապա շատ թեթև է տանում կամ ընդհանրապես չի վարակվում, քանի որ օրգանիզմում արդեն առկա են նրա նկատմամբ հակամարմիններ: Իսկ Հայաստանում սիրում են համաշխարհային դավադրությունների տեսություններ կառուցել: Կան մարդիկ, որոնց թվում է, թե արտասահմանյան երկրների գաղտնի ծառայությունները, քնած, թե արթուն, մտածում են միայն այն մասին, թե ինչպես փչացնեն մեր հայերի «աննման» գենը և դա կատարում են պատվաստումներով, օրինակ՝ «Գարդասիլով»: Ըստ այդ «հայրենասերների» պատկերացումների, այդ ծառայությունները մեր գենին վնասելու համար միլիարդներ են ծախսել՝ «Գարդասիլը» ստանալու համար, հետո, որպեսզի մենք համաձայնենք պատվաստվելուն, ձեռքի հետ եվրոպական մի քանի ազգ էլ «վարի» են տվել (այն երկրները, որտեղ արդեն ընդունված է «Գարդասիլը»), և հիմա մեր հերթն է: 

Նյութը հրապարակման պատրաստեց Past.am-ը