Չարենցի տուն–թանգարանում օրենք են. խախտում, նախարարությունն էլ նստած՝ դատարանի վճռին է սպասում. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Եղիշե Չարենցի տուն–թանգարանի աշխատակիցների ու տնօրեն Անահիտ Ասատրյանի ջրերը դժվար են մի առվով հոսում, եթե չասենք, որ շատ հաճախ չեն էլ հոսում: Շատերի նյարդերը նրա «պահանջներին» չեն դիմանում, որի պատճառով աշխատակիցները ստիպված են լինում ազատվել աշխատանքից: 

Ամենազավեշտալին, սակայն, նախկին աշխատակից Սեդա Բադալ յանի դեպքն էր, երբ տնօրենը առանց նրան աշխատանքի ընդունելու հրամանի և առանց աշխատակցին երկու «նկատողություն» տալու մասին տեղյակ պահելու, դրանց «հիման» վրա ազատել է աշխատանքից: Իսկ կոնֆլիկտի պատճառը աշխատանքի ընդունելուց յոթ ամիս անց նրա հետ պայմանագիրը հետին թվով ստորագրելն է եղել: Տնօրենը աշխատակցին ստիպել է, որ նա հետին թվով պայմանագրի տակ ստորագրի, բայց երբ Սեդան խնդրել է նշել նաև, թե երբ է այն իր հետ կնքվում, տնօրեն Ասատրյանը աշխատակցուհուն ստիպել է կա՛մ պայմանագիրը ստորագրել, կա՛մ ազատման դիմում գրել: 

Աշխատակցուհին երկու օր ժամանակ է խնդրել, որպեսզի կարողանա ծանոթանալ իր աշխատանքային պայմանագրի բովանդակությանը, սակայն այդ առաջարկն էլ է մերժվել տնօրենի կողմից, և տեղում հաշվապահին հանձնարարվել է Ս. Բադալ յանի անունով աշխատանքից հեռացնելու հրաման ձևակերպել:

Տնօրենը աշխատակցին սպառնացել է նաև՝ աշխատանքի ընդունման պայմանագիրը չստորագրելու դեպքում, թույլ չտալ, որ նա արձակուրդ գնա: Իսկ ազատման հրամանից Սեդա Բադալ յանը ապշահար պարզում է, որ իր հեռացման հրամանի հիմքում երկու չմարված նկատողություններն են եղել, որի մասին նա ընդհանրապես տեղյակ չի եղել:

Ստացվում է, որ այս պետական ոչ առևտրային կազմակերպությունը, որը պետական ֆինանսավորմամբ է գոյատևում և գտնվում է ՀՀ մշակույթի նախարարության ենթակայության տակ, կարող է այնպիսի տնօրեն ունենալ, որ սիրտը ինչ ուզի՝ անի՝ աշխատանքի ընդունի, չհրամանագրի, երբ ցանկանա հետին թվով այս կամ այն աշխատակցի անունով հրամաններ հորինի: Բայց ամենազավեշտալին այն է, որ առանց նրան հրամանով աշխատանքի ընդունելու, աշխատանքից ազատել է:

Ինչպես ասում են, հարկավոր է բավականին վառ երևակայություն ունենալ՝ առանց աշխատանքի ընդունելու, աշխատանքից հեռացնելու հրաման տալու համար: Եվ պատկերացրեք, որ սա հեքիաթ չէ, այլ իրականություն, որի հետևանքով աշխատակիցն իր խախտված իրավունքները վերականգնելու համար պատրաստվում է դիմել դատարան:

Ի դեպ, այս մասին տեղյակ են նաև ՀՀ մշակույթի նախարարությունում: Հարցի մասին մանրամասներ իմանալու համար Ս. Բադալյանը հանդիպել և կատարվածի մասին իրազեկել է փոխնախարար Տիգրան Գալստյանին: Փոխնախարարն էլ իր հերթին զրուցել է նաև թանգարանի փոխտնօրենի հետ, սակայն դրանից առանձնապես որևէ հետևություն չի արվել: 

Ո՛չ տնօրենին է նկատողություն արվել նման անփույթ կերպով աշխատելու համար, ո՛չ էլ անհիմն տրված նկատողությունների հիմքերն են հետազոտվել՝ հասկանալու համար, թե որտե՞ղ է իրականում թաքնված շան գլուխը: Բայց, ինչպես ասում են, հոնքը սարքելու փոխարեն աչքն էլ հետն են հանել ու տնօրենից գրավոր բացատրոթյուն պահանջելու փոխարեն որոշել են հանգիստ նստել ու սպասել դատարանի որոշմանը: Հարց է ծագում, թե գերատեսչությունն այդ դեպքում որևէ վերադաս ֆունկցիա ունի՞ իր ենթակայության ՊՈԱԿ– ները կարգի բերելու համար, թե՞ այստեղ նույնպես մշակույթ է փոխվել: 

Մենք կզրուցենք նաև մշակույթի փոխնախարար Տ. Գալստյանի հետ, ում մոտեցումները կներկայացնենք հաջորդիվ: