Պահանջում եմ Սողոմոնյանի բացատրությունը. Հրաչուհի Փալանդուզյան

Հրաչուհի Փալանդուզյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.

Քոչարյանն ընտրվեց նախագահ և դաշնակցականներին, որոնց բանտերն էր լցրել ԼՏՊ-ն, ազատեց, նրա փակած լրատվամիջոցները վերաբացեց: Հրավեր ստացա աշխատելու ՀՅԴ պաշտոնաթերթ ԵՐԿԻՐ-ում: Լրագրողի աշխատանքի մի մասն էլ մնացած պարբերականներում տպագրվածին հետևելն էր: Քիչ է ասել, թե ապշած էի. լևոնական քարոզիչները ամաչելու, սսկվելու փոխարեն կայծակնային գրոհի անցան Քոչարյանի դեմ: Անպատկառության գլխանվոր ցուցիչն այն էր, որ այն ամենը, ինչ մինչ այդ ասվել էր ԼՏՊ-ի մասին՝ վերագրվեց Քոչարյանին՝ նույն մեղքերը, նույն փաստերը, միայն արտահայտվելու ոճը փոխվեց, դարձավ փողոցային-պառավական անեծքահայհոյանք: Գնալով այդ հեղեղն ավելի սևացավ, բառապաշարն անցավ հայերենի սահմանները… Դրա դեմ ոչինչ չէր արվում, ամեն զառանցանք մնում էր անպատասխան: Բնական է, որ տեղական քննադատներին պետք է ավելանային դրսին վաճառված դավաճանները: Քոչարյանը հայտնվեց տեղեկատվական շրջափակման մեջ, ու ինձ երբեմն թվում էր, թե այդ մարդը մազոխիստ է: Ակնհայտորեն՝ երկրորդ նախագահը չկարողացավ իր համար տեղեկատվական թիմ ձևավորել, նրան համակրողներն անգամ չէին հմարձակվում նրան պաշտպանել, այնքան հզոր էր լևոնական վրիժառու քարոզամեքենան: Դաշնակցության կեցվածքը հետաքրքիր էր՝ արգելում էին թերթում ԼՏՊ-ի մասին խիստ խոսքեր գրել, իրավիճակն ինձ համար անհասկանալի էր, զգացի, որ պետք է հեռանամ, քանի որ հակված էի այդ ամենը բացատրելու Քոչարյանի թուլությամբ: Ես նրա գործունեությանը վաղուց էի հետևում, նա մեկն էր, ում հայրենասիրությանն ու բանիմացությանը ուզում էի հավատալ, որովհետև համատարած աղտեղության մեջ մարդ միշտ մի փրկարար շյուղ է փնտրում: Ես ևս այն կարծիքին էի, որ մարտի 1-ը սարքվեց, որպեսզի բացառվի Սարգսյան-նախագահ-Քոչարյան-վարչապետ տարբերակը: Ինչևէ, նա հեռացավ, որին հաջորդեց նրա մի քանի միլիարդ հարստության մասին տեղեկությունը: Ժողովուրդը նրան սկսեց ատել հատկապես կուտակած կարողության պատճառով: Ատելությունը համատարած էր, կալանավորման լուրը բացահայտեց, որ բացառություն են բացառիկ անհատները: Բնական է, որ Դաշնակցությունը արդարադատություն է պահանջում, որոշ մարդիկ անաչառ դիտարկումներ են անում, սակայն ես զարմանում եմ, թե ինչու է Քոչարյանի գրասենյակը բերանը ջուր առել: Մարտի 1-ը այսպես, թե այնպես լիովին բացահայտվելու է, բայց մնալու է 4 միլիարդի մասին խոսակցությունը: Գրասենյակը կամ պետք է ներկայացնի Քոչարյանի կարողության իրական չափը և դրա ստացման եղանակները, կամ ապացուցի, որ դա վարկաբեկման հերթական ստորությունն է: Այսօր սա ավելի կարևոր է, քան նույնիսկ մարտի 1-ի հանգամանքների պարզումը, որովհետև այնքան միամիտներ չկան, որ մտածեն, թե Քոչարյանը մեկ առ մեկ մտել է մարդկանց տները ու նրանց գնդակահարել: ԼՏՊ-ի գործոնը, որքան էլ սքողեն, վառոդի տակառի նման է պայթելու: Ես իբրև մի մարդ, ով հավատացել է Քոչարյանի հայրենասիրությանը՝ առանց այլևայլության պահանջում եմ Վիկտոր Սողոմոնյանի բացատրությունը: Անձնական բիզնեսի՞, թե Հայաստան-Արցախի հաշվին է հարստացել իր պետը: Եթե սա չպարզվի՝ հայոց պատմության մի որոշակի հատված մնալու է մշուշի մեջ, իսկ ժողովուրդը շարունակելու է գոյատևել որպես քարոզչական խղճուկ փորձաճագար: Վաղն ուրիշ իշխանություն ենք ունենալու, ուրիշ պետություն, պետք է կարողանանք նրանց մաքուր ժառանգություն հանձնել: