ՀԷՑ–ը հին քարե դարից մինչև նոր քարե դարի միջնամասում. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Պարզվում է, որ ՀԷՑ–ում դեռևս քարե դարը շարունակվում է: 21–րդ դար վերադառնալուն նրանց չփրկեց ո՛չ նոր սեփականատիրոջ սահմանած խաղի կանոնները, ո՛չ սպասարկման որակը բարելավելու համար գործող 1–80 շուրջօրյա հեռախոսահամարը, ո՛չ էլ այն ահռելի ներդրումները, որոնք իրականացվեցին միջնաբերդ հիշեցնող այս կառույցը ժամանակակից ռելսերի վրա դնելու համար: Համակարգի աշխատակիցները մինչ օրս կարծում են, որ եթե ամսի 20–ի փոխարեն 30–ին են հոսանքազրկել բնակիչ– բաժանորդին պատկանող բնակարանը, ուրեմն շատ մեծ լավություն են արել նրան: Եվ բնակիչը ոչ թե պետք է դժգոհի, այլ դեռ մի բան էլ պարտավոր է շնորհակալ լինել ՀԷՑ–ի մասնաճյուղերի բարի պետերի այն մարդասիրական վերաբերմունքից, որ առանց պատշաճ ծանուցելու, իրենց աշխատանքային ժամի շրջանակներում հոսանքազրկել են տվյալ բնակարանը: Եվ նույն հարցին կարող են անդրադառնալ լավագույն դեպքում հաջորդ օրվա կեսին: 

ՀԷՑ–ում բնակչին պատշաճ ծանուցում ասելով հասկանում են Հ2 հեռուստաընկերության եթերով հայտարարություն տարածելը, բայց հարց է, թե քանի մարդ է օգտվում իրազեկման այդ «հնարավորությունից»: Այսինքն, մատակարարը ոչ թե պետք է ինչ–որ ալիքով հայտարարություն տարածելը համարի պատշաճ ծանուցում, դրա հետևում թաքնվի և արդարանա, թե իրենք իրազեկում իրականացնում են, այլ 21–րդ դարին հարիր սպասարկում իրականացնի՝ էլեկտրոնային փոստով կամ sms հաղորդագրության միջոցով անհատապես, այն էլ մի քանի օր առաջ իրազեկի, թե մինչև ե՞րբ բնակիչ–բաժանորդն իրավունք ունի իր սպառած էլեկտրաէներգիայի գումարը վճարել: Ու եթե մինչև անհատական իրազեկման մեջ նշված օրը բաժանորդը վճարում չկատարի, ապա այդ դեպքում միայն մատակարարն իրավունք պետք է ունենա հոսանքազրկել բնակարանի էլեկտրամատակարարումը:

Մյուս կողմից էլցանցը վաղուց պետք է հասկացած լիներ, որ իսկապես արդեն 18 տարի է, ինչ 21–րդ դարն է, և եթե «Հայփոստ» ՓԲԸ–ի որևէ բաժանմունքում կատարված վճարման մասին տեղեկությունը 10 րոպե հետո հասնում է հասցեատիրոջը, ապա դրանից առնվազն 10 րոպե հետո էլ պետք է վերականգնվի բնակիչ–բաժանորդի հոսանքի մատակարարումը: 

Բայց արի ու տես, որ ՀԷՑ–ում դեռ անցյալ դարի 90–ականների ոճով են աշխատում, և եթե տվյալ օրն առավոտյան պետն ինչ–որ ցուցակ է տվել տեսուչին ու կարգադրել, որ հոսանքազրկի նշված բնակարանները, ապա տեսուչը պարտավոր է այն անշեղորեն կատարել: Հակառակ դեպքում խնդիրներ կունենա իր ղեկավարի հետ: Իսկ հոսանքը միացնելու մասին նույն պետի հաջորդ կարգադրությանը նույն այդ տեսուչը կամ սպառողը, ուզի թե չուզի, պետք է 24–26 ժամ սպասի: Կարգն է այդպես: Այսինքն, հաջորդ օրվա լավագույն դեպքում առավոտյան, վատագույն դեպքում օրվա ավարտին են վերանայվում նախորդ օրվա վճարումների ցուցակները: Ու կարող է այնպես ստացվել, որ հաջորդ հանձնարարականը տեսուչը պետից ստանա աշխատանքային օրվա ավարտից 15 րոպե շուտ և ֆիզիկապես չհասցնի մինչև տվյալ օրվա աշխատանքային ժամի ավարտը միացնել էլեկտրաէներգիայի մատակարարումը: Այսինքն, ստիպված հարկավոր է սպասել ևս մեկ օր՝ մինչև հաջորդ օրվա աշխատանքային ժամերը սկսվեն: Եվ այդպես շարունակ: 

Ինչ վերաբերում է 1–80 շուրջօրյա ծառայությանը, ապա այստեղ նույնպես գործում է փչացած հեռախոսի էֆեկտը: Այս ծառայության աշխատանքն այնքան հին ոճի է, որ ակամայից հիշեցնում է խորհրդային տարիների 1–09 «ծառայությունը», երբ հեռավոր բարեկամի հետ մի քանի րոպե կապ հաստատելու համար օրերով պետք է 1–09–ի զանգին սպասեիր, մինչև աչքը ջուր կտրեր: Բայց հիմա, երբ վաղուց 21–րդ դարն է, 1–80–ին միանալը մոտավորապես համարժեք է լոտոյով «Մերսեդես» շահելուն: 

Այսինքն, հազարից մեկին է հաջողվում կապ հաստատել օպերատորի հետ: Նրանք շատ–շատ զբաղված են և ավտոմատ համակարգի «հուշարարը» 15 վայրկյանը մեկ խորհուրդ է տալիս ավելի ուշ զանգահարել: Անտեղյակներին հիշեցնենք, որ բնակարանը հոսանքազրկելու դեպքում շատերի ֆիքսված հեռախոսները պարզապես անջատվում են, իսկ բջջայինների մարտկոցներն էլ անսահմանափակ աշխատելու հնարավորություն չունեն: Կարճ ասած, բնակիչ–բաժանորդին մնում է կա՛մ համակերպվել ՀԷՑ–ի նմանօրինակ սպասարկման մակարդակի հետ և 42 աստիճանի պայմաններում պատրաստվել խեղդվելուն, կա՛մ դիմել վերադասին: Ինչն էլ հիմա անում ենք:

Ի դեպ, պարզվում է, որ 1–80 շուրջօրյա հեռախոսահամարի զանգերը, ըստ «հուշարարի», ձայնագրվում են, սակայն աշխատաոճից պարզ է դառնում, որ ՀԷՑ–ի բարձր ղեկավարությունը դրանից ոչ մի հետևություն էլ չի անում: Ավելի ճիշտ, պարզ չէ՝ տեղեկանո՞ւմ է զանգերին, որ մի բան էլ հետևություն անի:

Նշենք նաև, որ 1–80 հեռախոսահամարի անխափան աշխատանքի մասին տեղեկություն ստանալու համար «Փաստը» օրեր առաջ դիմել էր նաև կառույցի հասարակայնության և տեղեկատվության պատասխնատուին: Նա խոստացավ պարզել, թե ծառայության աշխատանքն արդյո՞ք ընդհատումներով կամ խափանումներով չի իրականացվում և այդ մասին իրազեկել մեզ, սակայն մինչ օրս այդ հարցի պատասխանը նույնպես մնացել է օդում կախված:

Հասկանալի է, որ ՀԷՑ–ը մենաշնորհային դիրք է գրավում և Հանրային ծառայությունները կարգավորող հանձնաժողովի անգործության կամ պասիվ գործունեության պայմաններում կարող է իրեն թույլ տալ ամենավատ սպասարկումն իրականացնել, եթե վերը նշվածն ընդհանրապես կարելի է սպասարկում համարել, բայց հարց է ծագում, թե արդյո՞ք ժամանակը չէ, որ ինչպես երբևէ «Արմենթելին» զրկեցին մենաշնորհային դիրքից, այս կառույցի հարցն էլ վերանայել: Բացի այդ, հարկավոր է վերանայել նաև մատակարար–սպառող պայմանագրա–իրավական հարաբերությունների դրույթները, որպեսզի ամեն անգամ այնպես չստացվի, որ ուժեղի մոտ թույլը մեղավոր լինի: Եվ վերջապես, հարկավոր է պայմաններ ստեղծել, որ սպառողը ոչ թե իրեն գերու կարգավիճակում զգա, այլ ընտրի, թե ում կողմից իրականացվող ծառայությունն է իրեն ավելի հարիր: Հակառակ դեպքում կստացվի, որ բոլորս գերի ենք ընկել ՀԷՑ–ին և ստիպված պետք է կատարենք նրա բոլոր քմահաճույքները:

Շարունակությունը՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում