«Քաղաքացիական պայմանագիրն» ու ծեր կուսակցությունները

Մայիսի 30-ին տեղի ունեցավ «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության հիմնադիր համաժողովը, ինչը բնականաբար տարբեր, երբեմն էլ հակասական կարծիքների ու հայտարարությունների տեղիք տվեց: Իհարկե, կուսակցության ստեղծումը հայաստանյան առօրյայում կարծես թե դարձել է սովորական երևույթ, չմոռանանք, որ ներկայումս ունենք ավելի քան 70 գրանցված կուսակցություններ:

Սակայն մի շարք ասպեկտներով, նորաստեղծ կուսակցությունը հնարավորություն ունի վերածվելու որակապես նոր իրողության ոչ միայն հայաստանյան ընդդիմադիր, այլև քաղաքական դաշտում: Խոսքը վերաբերվում է նախ կուսակցության որդեգրած ՝«սուպերլիդերության» իրողության բացառմանը, ապա և այն անհատներին, ովքեր ընտրվեցին կուսակցության վարչության խորհուրդ:

Կազմը

Վարչության կազմը, բացառությամբ Սասուն Միքայելյանի և Նիկոլ Փաշինյանի, երիտասարդներ են, որոնցից շատերն անցել են 2000-ականների քաղաքական-քաղաքացիական պայքարի բովով: Այս առումով, թերևս առաջին կամ երկրորդ անգամ է, որ Հայաստանում ստեղծվում է կուսակցություն լիովին թարմ ուժով և գուցե ծեծված հնչի, սակայն առաջադեմ երիտասարդության անմիջական մասնակցությամբ ու նախաձեռնությամբ: Հայաստանյան իրականության մեջ մեծ հաշվով չկան երիտասարդ կուսակցություններ բառիս բովանդակային իմաստով՝ բացի ՀԱԿ-ից և «Քաղաքացիական պայմանագրից» , ի դեպ սա լիովին տրամաբանված է, քանի որ ինչպես ՀԱԿ-ի, այնպես էլ «Քաղաքացիական պայմանագրի» առանցքը կազմում է 2008-ի շարժման ակտիվը: Սույն դիտարկման շրջանակներում, մի կողմ թողնելով ՀԱԿ-Քաղաքացիական պայմանագիր հակասությունները, հարկ է արձանագրել, որ նշված կուսակցությունների ներսում առկա է թարմ և ուժեղ պոտենցիալ:

Մյուս կողմից, իհարկե, կհնչեն փաստարկներ, որ մի շարք տարիք և փորձ ունեցող կուսակցություններ ՝ՀՀԿ, ՀՅԴ, ՕԵԿ, ԲՀԿ և այլն ունեն երիտասարդական թևեր, երիտկուսակցականներ և այլն: Սակայն մեկ բան աներկբա է, կուսակցության երիտասարդությունը չի որոշվում նրա անդամների թվի միջին տարիքով, այլ մտածողությամբ: Նշված կուսակցությունների երիտասարդ անդամները անդամագրման պահից ի վեր ծերանում են, քանի որ կամա թե ակամա իրենց քաղաքական, և ընդհանրապես,աշխարհայացքը տեղավորում են կուսակցության վերին էշելոնի տրամաբանության սահմաններում, արդյունքում՝ ասենք Հանրապետական կուսակցության պարագայում, մենք տեսնում ենք 40 տարեկանն անց երիտթևի առաջնորդի, որը աբսուրդի է մոտենում, եթե չասենք զավեշտի:

Խնդիրներ և խոչըդոտներ

Միաժամանակ հարկ է նշել, որ նորաստեղծ քաղաքական ուժի առջև առկա են լրջագույն խնդիրներ, որոնց լուծումը Քաղաքացիական պայմանագրի հետագա զարգացման առանցքներից է: Չնայած կուսակցությունն ստեղծվել է «սուպերլիդերության» ժխտման կարգախոսով, այնուամենայնիվ հանրային ընկալման մեջ Նիկոլ Փաշինյանին վերագրված է լիդերի հատկություններ:

Այս կարծրատիպը կոտրելու համար կուսակցությունը հսկայական աշխատանք ունի, քանի որ խնդիր է դրված ոչ միայն հանրային գիտակցության մեջ արմատավորել առանց ընդգծված առաջնորդի կուսակցության գոյության հնարավորությունը, այլև հենց կուսակցության ներսում սկզբնավորել պրակտիկա, համաձայն որի՝ Նիկոլ Փաշինյանը, Սասուն Միքայելյանը կամ Արայիկ Հարությունյանը կդիտվեն ոչ թե, որպես առաջինը հավասարների մեջ, այլ հավասարը հավասարների մեջ: Սույն խնդիրների լուծումը արդեն իսկ պարզ կդարձնի, թե ինչ ուղղությամբ է ընթանալու կուսակցությունը:

Աղասի Մարգարյան

Past.am, վերլուծաբան