Համատիրություններում կուտակված խնդիրներն այնքան շատ են, որ հարկավոր է օրենք փոխել

Համատիրությունների մասին օրենքի համաձայն, տվյալ համատիրության ենթակայության տակ գտնվող բազմաբնակարանային շենքերի սեփականատերերը եթե որոշում են իրենց շենքերում որոշակի գործողություններ իրականացնելու համար վարկային գումարներ ներգրավել, ապա կարող են համատեղ որոշում կայացնել, այդ մասին արձանագրություն կազմել և համատեղ էլ ստանձնել այդ վարկային գումարները հետ վերադարձնելու պարտականությունը: Բազմաբնակարան շենքի սեփականատերերն այդ լիազորությունը կարող են փոխանցել նաև իրենց համատիրության կառավարչին, սակայն առանց սեփականատերերի համաձայնության համատիրության կառավարիչն իրավունք չունի նման գործողություն իրականացնել: Օրենքը՝ օրենք, բայց պարզվում է, որ օրենքի չիմացության պատճառով մայրաքաղաքի շատ համատիրությունների ղեկավարներ, քաղաքապետարանի լիազորությամբ, առանց իրենց ենթակայության տակ գտնվող շենքերի սեփականատերերի իմացության կարողացել են վարկային գումարներ վերցնել:

«Վարկ վերցնողը բոլոր դեպքերում բնակիչներն են և պարտավոր են վարկի գումարն իր տոկոսներով մարել, իսկ եթե բնակիչների համաձայնությունը չլինի, վարկային կազմակերպությունները վարկ չեն տա: Ամեն դեպքում վարկային գումարներ ներգրավելու մասին որոշումը համատիրության նախագահը կամ կառավարիչը չի կայացնում, այլ տվյալ շենքի բնակիչները: Ինչ վերաբերում է Երևանի քաղաքապետարանի կողմից իրականացվող ծրագրի շրջանակներում համատիրություններին տրամադրված վարկերին, ապա դրանք տրամադրվել են քաղաքապետարանի երաշխավորմամբ»,– ասաց «Համատիրությունների նախագահների ասոցիացիա» հասարակական կազմակերպության նախագահ Արամ Գրիգորյանը:

Խոսքը Երևանի քաղաքապետարանի կողմից իրականացվող արևային պանելների տեղադրման և մեկ այլ վարկային ծրագրով համատիրություններին գումարներ տրամադրելուն է վերաբերում, ինչն առանձին խոսակցության թեմա է: Մեր տեղեկություններով, այստեղ շատ կնճռոտ հարցեր կան, որոնք դեռ պետք է քաղաքապետարանի կողմից մեկնաբանվեն: 

«Կան նաև վարկային կազմակերպություններ, որոնք առաց գրավադրման են գումարներ տրամադրում: Ինչ վերաբերում է բնակիչների կողմից համատիրության գործունեությունը վերահսկելուն, ապա համատիրության կողմից իրենց շենքին վերաբերող բյուջեն հաստատելու ժամանակ բնակիչները պետք է ուշադրություն դարձնեն բյուջեի կետերին: Եվ եթե այնտեղ ներառված է կետ, որ պարտավորվում են նաև վճարել վարկային տոկոսներ, ապա պետք է տվյալ համատիրության ղեկավարին հարցնել, թե ի՞նչ տոկոսների մասին է խոսքը, այդ ի՞նչ պարտք է, ինչպե՞ս են վերցրել, ո՞ւմ են հարցրել, որ վերցրել են, ո՞վ է թույլ տվել, որ վարկ վերցնեն և այլն: Այսինքն, բնակիչները պետք է իրենք դիմեն համատիրություններին և աշխատեն համատիրության կառավարող մարմնի հետ»,– ասաց Ա. Գրիգորյանը: 

Ստացվում է, որ համատիրությունների թափանցիկ աշխատանքին պետք է անպայման միջամտեն շենքերի սեփականատերերը: Հակառակ դեպքում համատիրությունների ղեկավարներն ինչ մութ գործարք էլ ցանկանան, կարող են իրականացնել, քանի որ օրենքը թույլ չի տալիս տեղական ինքնակառավարման որևէ պետական մարմնի կողմից իրենց գործունեությունը վերահսկել: 

«Ներկա օրենսդրությամբ քաղաքային իշխանությունները շենքերի կառավարման հետ բացարձակ կապ չունեն և եթե փորձեն զբաղվել, ապա դա կլինի օրենքի խախտում: Մյուս կողմից էլ բազմաբնակարան շենքերի բնակիչներն իրենց վերաբերող խնդիրներով չեն ցանկանում զբաղվել: Մարդիկ չգիտեն, որ իրենք են որոշումներ ընդունողը և, որպես իրենց որոշումն իրականացնող մարմին, իրենք են համատիրությանը լիազորում այն իրականացնել, դրա պատճառով էլ բազում հարցեր են առաջանում: Այստեղ շատ խնդիրներ կան, մասնավորապես նաև իրազեկվածության պակասի խնդիրը: Բայց ամենակարևորն այն է, որ եղած օրենքը թերի է, ինչը թույլ չի տալիս շատ հարցեր կանոնակարգել: Հարցը լուծելու համար հարկավոր է նոր օրենք ընդունել, որի նախագիծն, ի դեպ, ես ներկայացրել եմ քաղաքապետարանին, և ընդամենը այն պետք է կարդալ և ներկայացնել Ազգային ժողովի դատին»,– ասաց Ա. Գրիգորյանը:

ԱՐՄԻՆԵ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ