Անվ­ճար օգ­նու­թյուն՝ կեն­սա­կան վատ պայ­ման­նե­րում հայտն­ված մարդ­կանց. խա­բե­ու­թյո՞ւն, թե՞ ան­տե­ղի կաս­կա­ծամ­տու­թյուն

Հասարակական տրանսպորտում, հանրային վայրերում, մասնավորապես շենքերի բակերում հաճախ կարելի է հանդիպել ռուսալեզու հայտարարության, որով անվճար օգնություն է առաջարկվում թմրամոլներին, ալկոհոլից կախվածություն ունեցողներին և առհասարակ մարդկանց, որոնք հայտնվել են բարդ իրավիճակում և չունեն մշտական բնակության վայր: 

Հայտարարության մեջ, որպես կապի միջոց, նշված է միայն մեկ հեռախոսահամար:

Նման հայտարարությունները միշտ էլ մեզ կասկածի տեղիք տալիս են, ուստի փորձում ենք ստուգել, թե ովքե՞ր են նման ծառայություններ մատուցողները, ինչո՞ւ են վերջիններս որոշել նման գործունեություն ծավալել: 

Զանգահարեցինք նշված հեռախոսահամարով: Մեր առաջին զանգը հաջողությամբ չպսակվեց: Առաջարկեցին փորձել երկու ժամից: Երկու ժամ անց, մի քանի անպատասխան զանգ կատարելուց հետո, ի վերջո, ստացանք մեզ հուզող հարցերի պատասխանները:

Տղամարդը չներկայացավ, սակայն բավական պատրաստակամ էր լրագրողի հետ շփվելու հարցում: Հարցին, թե ինչ օգնություն են իրենք առաջարկում իրենց դիմած քաղաքացիներին, վերջինս պատասխանեց. «Մեր օգնությունը բարոյա-հոգեբանական է, որևէ դեղամիջոցային բուժում չունենք: Ուղղակի ցանկություն՝ սովորեցնել սթափ ապրել, և մեզ անհրաժեշտ է հենց մարդու ցանկությունը»: 

Մեր զրուցակիցը նաև փաստեց, որ իրենք գրանցված կազմակերպություն են, փաստաթղթերն իրենց ղեկավարի մոտ են: Սա ռուսական կազմակերպություն է, որը մոտ 500 կենտրոն ունի Ռուսաստանում և երկու մասնաճյուղ Երևանում:

«Մենք տրամադրում ենք ապրելու տեղ, սնունդ, հագուստ: Բժշկական մասնագիտացված օգնություն չենք տրամադրում: Մեզ մոտ եկող մարդիկ խնդիրներ ունեն ալկոհոլի, թմրանյութերի հետ: Նրանք Ռուսաստանից են, հայեր, իհարկե, նույնպես կան», - նշեց նա:

Կազմակերպության ներկայացուցիչն ասում է, որ իրենք առաջնահերթություններ չունեն, թե ում պետք է օգնել առաջինը՝ բնակության վայր չունեցողներին, թե կախվածություն ունեցողներին:

«Բոլոր ցանկացողներին պատրաստ ենք օգնել: Մեր կազմակերպությունը կենտրոնացած է հիմնականում մինչև 45 տարեկան անձանց օգնելու հարցում: Մեզ ոչ ոք չի ֆինանսավորում: Մեզ մոտ ինքնաֆինանսավորում է: Ոմանք աշխատում են շինարարության, ոմանք անցումների վրա և ապահովում են ուտելիքի, հագուստի համար անհրաժեշտ գումարը»:

Վերջինս ընդգծում է՝ իրենք անշահախնդիր օգնություն են ցույց տալիս մարդուն.

«Եթե նա ցանկանում է, դիմում է մեզ, աշխատում մեզ հետ, բնակվում: Ինչ-որ մեկն, օրինակ, ցանկանում է մեկնել արտագնա աշխատանքի, մենք փորձում ենք օգնել նրան», - եզրափակեց մեր զրուցակիցը:

Ճիշտ է, նրա խոսքերով, իրենք բժշկական օգնություն ցույց չեն տալիս, սակայն մարդկանց հետ փաստորեն հոգեբաններ են աշխատում, կամ էլ մարդիկ, որոնք «հոգեբանական» ծառայություններ են մատուցում: 

Հարցի առնչությամբ դիմեցինք Առողջապահության նախարարություն: Հասարակայնության հետ կապերի բաժնից մեզ ասացին, որ այստեղ կարևոր է հաշվի առնել մեկ փաստ. հոգեբանների ծառայությունները 

նախարարության դաշտում չեն, ի տարբերություն հոգեբույժների: 

«Եթե այստեղ կան խախտումներ գովազդի հետ կապված, ապա դրանք պետք է գրավոր տեսքով ուղղվեն առողջապահության նախարարությանը և կառավարությանն առընթեր գործող վերահսկող մարմնին՝ տեսչությանը: Բայց պետք է հասկանալ՝ դա գովազդ է, թե ոչ», - ընդգծեց մեր զրուցակիցը: 

Ընդ որում, առողջապահության նախարարության հասարակայնության հետ կապերի բաժնից նշում են, որ եթե հայտարարության մեջ նշվեր, որ խոսվում է կոնկրետ բուժօգնության մասին, ապա բուժօգնության տեսակը պետք է պարտադիր լիցենզավորվի, ստանա բուժօգնության գովազդի թույլտվություն: 

«Բայց այստեղ խոսվում է բացառապես օգնության մասին, այլ հարց է, որ պետք է պարզել, թե ինչ օգնության մասին է խոսքը»,եզրափակեց մեր զրուցակիցը:

Փաստը» հետամուտ կլինի այս պատմությանը: Առաջիկա մեր համարներում կփորձենք տալ մի շարք այլ հարցերի պատասխաններ և ի վերջո հասկանալ՝ գուցե սա իրականում անշահախնդրորեն գործող, մարդկանց օգնություն ցուցաբերող կազմակերպություն է, թե՞ գործունեության տեսակ, որը պետք է պարտադիր լիցենզավորվի: Ի վերջո, այսպես, թե այնպես, ուղղակի, թե անուղղակի, գործ ունենք մարդկանց կյանքի ու առողջության հետ:

ԼՈՒՍԻՆԵ ԱՌԱՔԵԼՅԱՆ