Յուրաքանչյուր ծնող պարտավոր է իր երեխային պաշտպանել դժբախտություններից, չարիքից: Եվ յուրաքանչյուր հավատացյալ մարդու համար դա ավելի հեշտ է: Կնքվելով մարդը ավելի է մոտենում և Աստծուն և ավելի պաշտպանված է: Երեխայի կնունքը լուսավոր տոն է ողջ ընտանիքի համար և առաձնակի ուշադրություն է դարձվում փոքրիկի կնքահոր ընտրությանը: Այդ հարցում շատ օգտակար կլինի խորհրդակցել եկեղեցու սպասավորի հետ և նա ճշգրիտ պատասխան կտա:
Չի կարելի կնքամայր ընտրել 14 տարեկանից փոքր աղջկա, կնքահայր՝ 15 տարեկանից փոքր տղայի: Ըստ եկեղեցու՝ միայն այդ տարիքին հասնելուց հետո կարելի է զբաղվել հոգևոր դաստիարակությամբ:
Հոգեկան հիվանդություններով տառապող մարդկանց:
Արգելվում է կնքահայր և կնքամայր ընտրել ամուսնացած տղամարդու և կնոջ: Կնքահայրերին եկեղեցին արգելում է ամուսնանալ:
Կնքահայրը և կնքամայրը չեն կարող լինել երեխայի ծնողները:
Ժողովրդի մեջ կարծիք կա, որ չի կարելի աղջկա համար կնքամայր ընտրել չամուսնացած կնոջ, տղայի համար կնքահայր՝ չամուսնացած տղամարդու. երջանկությունը կտանի, իրեն կվերցնի:
Սա անմիտ սնահավատություն է: Այն քրիստոնեական ոչ մի հիմք չունի: Գլխավորը՝ մարդիկ լավը լինեն:
Եկեղեցին դա չի արգելում:
Մեզ մոտ ընդունված է սանիկի տուն փող, խաղալիքներ տանել, երեխայի հետ լավ ժամանակ անցկացնել: Դա, իհարկե, լավ է, բայց շատերը մոռանում են, որ կնքահայրը և կնքամայրը, նախևառաջ, հոգևոր դաստիարակներ են:
