«Անձ­նա­կան ամ­բի­ցի­ա­նե­րը պետք է գրպա­նում դնել ու աշ­խա­տել, ոչ թե ամեն ան­գամ նե­ղա­ցած երե­խա­յի դեմ­քով այս­տեղ ու այն­տեղ բո­ղո­քել»

Հայաստանի և Արցախի իշխանությունների հարաբերությունները նոր երանգներ են ստանում: Դավադիր ուժերի վերաբերյալ հայտարարությունից հետո վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը բացել է որոշ փակագծեր՝ սլաքներն ուղղելով Արցախ: Նշել է, թե նախորդ իշխանությունների ժամանակ Արցախի ղեկավարությանը բանակցային գործընթացի մանրամասների վերաբերյալ տեղյակ չի պահվել:

«Եթե ինչ-որ մեկը 2019 թվականին համարում է, որ Արցախի իշխանություններն անտեղյակ են եղել բանակցային գործընթացից, առնվազն կարելի է բնութագրել որպես իրականությանը չհամապատասխանող տեղեկություն: Ստեփանակերտի իշխանությունները միշտ լավատեղյակ են եղել, թե բանակցություններում ինչ էր քննարկվում, ինչպես, երբ, և ով ինչ առաջարկություն է արել այդ բանակցությունների ընթացքում: Ես ավելի վաղ ժամանակահատված գնամ. 1992թ.-ին, երբ կարգավորման գործընթացին մասնակցում էին նաև Իրանի ներկայացուցիչները, անգամ նրանք էին մեկնում Ստեփանակերտ ու սեղանի շուրջ նստում Արցախի իշխանությունների հետ: Այնպես որ, 2019թ. ասել, որ առաջինը ես եմ ինչ-որ փաթեթ բերել ու ներկայացրել Արցախի իշխանություններին, առնվազն մանկապարտեզային տրամաբանության մեջ է: Փորձեր Լևոն Տեր Պետրոսյանը որևէ մի բան թաքցնել Ռոբերտ Քոչարյանից, կամ նույն Ռոբերտ Քոչարյանը փորձեր ինչ-որ բան թաքուն պահել Արկադի Ղուկասյանից: Նման իրավիճակներ երբեք չեն եղել: Այս մոտեցումը հետագայում ևս շարունակվել է: Հիմա եթե ինչ-որ մեկն ուզում է արհեստական լարվածություն ստեղծել Երևանի և Ստեփանակերտի միջև, ապա պետք է հասկանա, որ այդ ճանապարհին Արցախում դավադիրներ ման գալն առնվազն մանկամտություն է»,-«Փաստի» հետ զրույցում ասաց քաղաքագետ Սերգեյ Շաքարյանցը:

Նա շեշտեց լարվածության խորացման հետևանքներից խուսափելու անհրաժեշտության մասին. «Արցախում մարդիկ գործի մարդիկ են, իսկ այնտեղի գեներալները կաբինետային գեներալներ չեն, ի տարբերություն Հայաստանի շատ գեներալների: Մեծ հաշվով՝ թող մտածի, հետո խոսի և չփորձի ավելի ու ավելի խորացնել, բարդացնել առկա լարվածությունը»:

Նա ընդգծեց, որ տարբեր ոլորտներում շատ ու շատ հարցեր ու խնդիրներ կան: «Եվ այդ խնդիրների պարագայում եթե մարդը մտածում է ու մտածում է հեռանկարային, ապա պետք չէ անձնական ամբիցիաներն ամեն ինչից վեր դասել: Անձնական ամբիցիաները պետք է գրպանում դնել ու աշխատել, ոչ թե ամեն անգամ նեղացած երեխայի դեմքով այստեղ ու այնտեղ բողոքել: Եկեք աչքներս չփակենք ու ընդունենք այն, ինչ հիմա է կատարվում: Խոսքն այն մասին է, որ Նիկոլ Փաշինյանը փորձում է Արցախում ղեկավարություն փոխել, ինչը նման է հրաման կատարելուն, որը տրվել է ամերիկաներից դեռ մարտ-ապրիլ ամիսներին: Բայց չի նշանակում, որ ամեն մի հրաման պետք է կատարել, որոշակի թելադրանքներին պետք է ո՛չ ասել»,-ասաց նա՝ ընդգծելով նաև Ադրբեջանի հետ կոշտ խոսելու անհրաժեշտության մասին:

«Կոշտացրու խոսելաձևը, համանախագահների հետ՝ ևս: Պահանջ դիր՝, վերջնագիր ներկայացրու: Այդպիսին է քաղաքականությունը»,-շեշտեց նա:

Վերջինս ընդգծեց նաև ներքին դաշտում առկա խնդիրների և ճիշտ ուղղությամբ գնալու ճանապարհի մասին: 

«Հիմա, օրինակ, խոսում են դատական համակարգի, դատարանների մասին, բայց շատ օրենքներ են այս ընթացքում փոխվել, մեզ մոտ օրենսդրությունը վաղուց բարեփոխված է: Հիմա իրականում բացեիբաց պատերազմ է հայտարարվել, որ դատական համակարգում միայն իրենց մարդիկ նստեն ու աշխատեն: Բայց դա բարեփոխում չէ: Ավելի մեծ հաշվով՝ կամ դու ես փոխվում ու համապատասխան դառնում այն ընթացիկ իրավիճակին, որում հիմա երկիրն ու ազգն է, կամ գնում ես, ինչպես Սերժ Սարգսյանը, քանի որ հրաժարականի դուռը միշտ բաց է: Այդուհանդերձ, եթե ցանկություն կա ինչ-որ բան փոխելու, ապա պետք է աշխատել բացառապես հօգուտ մեր ազգի: Իշխանությունն իրականում պետք է զբաղվի իր սահմանադրական պարտականությունների իրականացմամբ: Եթե ի վիճակի է, թող կատարի, եթե ոչ, թող չկատարի՝ դրանով վերջ դնելով ողջ երկիրն անձնական ամբիցիաների իրականացման դաշտ դարձնելուն: Ուրիշ ճանապարհ չկա և ուրիշ ճանապարհ չկա ոչ միայն իշխանությունների, այլև բոլորի, այդ թվում՝ ընդդիմադիրների համար: Փողոցային տարբերակն այսուհետ բոլոր մակարդակներում ընդհանրապես պետք է բացառվի»,-ասաց նա՝ հավելելով, որ հիմքում ունենալով պետականությունը չվտանգելու կարևորությունը՝ պետք է զերծ մնալ դեպի կործանում տանող ճանապարհից:

ԱՆՆԱ ԲԱԴԱԼՅԱՆ