«Նպա­տակ և հնա­րա­վո­րու­թյուն ունե­ցող մարդ­կանց պետք է քա­ջա­լե­րել, որ Հա­յաս­տա­նի մար­զե­րում ներդ­րում­ներ կա­տա­րեն»

Այնճարը Լիբանանի հայաբնակ համայնքներից է: 1939-ի վերջին Մուսա լեռան ավելի քան 6-հազարանոց հայ համայնքը տեղափոխվել է Լիբանան և հիմնել այս բնակավայրը: 1946-48 թվականների հայրենադարձության օրերին շուրջ 548 ընտանիք ներգաղթել է Հայաստան, 468 ընտանիք՝ մնացել Լիբանանում:

Այնճարի քաղաքապետ Վարդգես Խոշյանն ասում է՝ հայրենիքից հեռու ապրելով կարողանում են պահպանել հայկականությունը, իրենց ստացած ժառանգությունը փոխանցել սերունդներին, երեխաներին էլ հայկական դաստիարակություն տալ:

«Քաղաքապետարանի խորհրդի 15 անդամները հայ են, ոստիկանության ներկայացուցիչները հայ են, մաքրությամբ զբաղվողները և պարտեզները մշակողները նույնպես հայեր են: Այնճար հայավանը, ինչպես մենք ենք անվանում այն, Լիբանանի ամենագեղեցիկ և մաքուր գյուղն է: 100 տոկոսով կարողանում ենք հայկականությունը պահպանել: Ունենք երեք՝ Սուրբ Պողոս, Սուրբ Աստվածածին և Հայ ավետարանական եկեղեցիները: Գործում է հայկական երեք վարժարան, որտեղ սովորում են բացառապես հայ երեխաներ, որովհետև Այնճարում բոլորն անխտիր հայեր են, այլազգիներ չկան: Այնճարը փոքր Հայաստան է», - «Փաստի» հետ զրույցում ասում է քաղաքապետը:

Խոշյանը նշում է՝ իրենց համար կարևոր է, որ Այնճարում բնակվող երեխաներն ուսանեն հենց Հայաստանում: «Այսօր շուրջ 20 այնճարցի երիտասարդ սովորում է Հայաստանում: Շատ ունենք բժիշկներ, ինժեներներ և այլ մասնագետներ, որոնք եկել են, Հայաստանում ուսանել և վերադարձել Լիբանան:

Մեզ համար կարևոր է, որ երիտասարդները ուսանեն Հայաստանում, քանի որ այդ դեպքում վերադառնում են Այնճար, իսկ եթե մեկնում են Միացյալ Նահանգներ և այլ երկրներ, սովորաբար չեն վերադառնում: Մեր նպատակն այն է, որ մեր զավակները կա՛մ Հայաստանին ծառայեն, կա՛մ սփյուռքի մեր Հայաստանին, որն Այնճարն է», նշում է մեր զրուցակիցը:

Հետաքրքրվում ենք՝ քաղաքապետը հաճախակի՞ է լինում Հայաստանում: «Հայաստանում ինձ հարազատ եմ զգում: Հաճախ եմ գալիս հայրենիք և առաջին անգամ չէ, որ Տավուշում եմ:

Տավուշի ներդրումային համաժողովին մասնակցում է Լիբանանի Բեքքայի նահանգապետ Քամալ Աբու Ջաուդը: Ցանկանում ենք Բեքքան և Տավուշը քույր նահանգներ հռչակել, կատարում ենք դրա նախաքայլը: Պետք է քաջալերենք Բեքքայում բնակվող մարդկանց, որոնք Հայաստանում ներդրում կատարելու նպատակ և հնարավորություն ունեն, առաջին քայլն անելու և մարզերում հողամշակման և անասնաբուծության մեջ ներդրումներ կատարելու համար», - ընդգծում է Այնճար հայավանի քաղաքապետը:

Խոշյանը հավելում է, որ դեռևս անցած տարի Այնճարը և Արցախի Կովսականը հռչակվել են քույր քաղաքներ: «Քույր քաղաք դառնալը ենթադրում է համագործակցություն, որը փուլերով կլինի: Նախ՝ մարդկային ներուժի, ռեսուրսների փոխանակում, հետո կլինեն փոխադարձ հյուրընկալություններ: Մտադրություն ունենք այս ամռանը Կովսականից դպրոցական երեխաների հյուրընկալել Այնճարում՝ հայկական ընտանիքներում, իսկ սեպտեմբերին Այնճարից երեխաներին և ուսուցիչներին բերել Հայաստան: Ցանկանում ենք, որ երեխաները փոխադարձաբար ծանոթանան երկու բնակավայրերին, շփվեն իրենց հասակակիցների հետ», - ասում է Խոշյանը:

Այնճարի քաղաքապետը նշում է, որ անցած տարի լիբանանցի գործարարների խմբով էր եկել Տավուշ:

«Գործարարները ցանկացան հարցին լրջությամբ մոտենալ և նախնական քայլեր կատարեցին՝ Տավուշում հող գնեցին: «Գարդենիա» ընկերության նախագահ Նիկոլաս Աբու Ֆասալին արդեն 5 տարի է՝ Կոտայքի և Տավուշի մարզերում ներդրումային ծրագրեր է իրականացնում: Նա այժմ Տավուշում է, ցանկանում է ներդրումների ծավալը մեծացնել: Ի դեպ, Ֆասալին, ում կինն ու զավակները հայ են, Տավուշի մարզում մեծագույն ներդրումը՝ հողատարածքի մասով, արդեն կատարել է: Ամենամեծ տարածքով հողը նրան է պատկանում: Այս կերպ նա նաև քաջալերում է ուրիշներին», - եզրափակում է մեր զրուցակիցը:

ԼՈՒՍԻՆԵ ԱՌԱՔԵԼՅԱՆ