«Ռե­ժի­սո­րը ստիպ­ված է զբաղ­վել իր ֆիլ­մե­րին վե­րա­բե­րող ցան­կա­ցած աշ­խա­տան­քով»

Երիտասարդ ռեժիսոր Քրիստինե Ղազարյանի «Սարերում» վավերագրական ֆիլմը նրա դիպլոմային աշխատանքն է:

«Ֆիլմը պատմում է մի ընտանիքի մասին, որը հայրենիք է վերադարձել Մոսկվայից: Նրանք այնտեղ կյանքի ավելի լավ պայմաններ են ունեցել, ինչ-որ առումով անհոգ ապրել: Քչերը կթողնեին քաղաքային կյանքն ու կգային սարերում ապրելու: Այս ընտանիքի մասին տեղեկացա համացանցից և որոշեցի՝ ֆիլմիս հերոսները հենց նրանք են լինելու: Ընտանիքն այժմ ապրում է Արցախում՝ Քարվաճառի Ծար գյուղում:

Ամուսինը հայ է, կինը` ռուս: Չնայած դժվար պայմաններին, մնում են Արցախում, փորձում ստեղծել իրենցը: Հերոսուհիս մեծ սիրով ռուսերեն և անգլերեն է դասավանդում գյուղում: Այնտեղ երեխաներն առաջին անգամ են անգլերեն սովորում: Ամուսինն էլ հովիվ է», - ասում է Քրիստինեն:

Ռեժիսորը տեղեկացնում է, որ ֆիլմն այս տարի աննկատ չի մնացել Ղրիմում կայացած «Золотой витязь» փառատոնի ժամանակ, այն մրցանակի է արժանացել: Բացի դա, այս տարվա օգոստոսին «Սարերում» ֆիլմը ներկայացվելու է մի քանի միջազգային կինոփառատոններում. Թունիսում կայանալիք «WOW Film Festival»-ին, Բանգլադեշ ո ւ մ ՝ « G l o b a l Y o u t h F i l m F e s t i v a l Bangladesh»-ին և Հայաստանում՝ «Fresco» միջազգային կինոփառատոնին: Քրիստինեն նշում է՝ պարբերաբար հրավերներ է ստանում տարբեր փառատոններից՝ իր ֆիլմը ներկայացնելու համար, ինչն, անշուշտ, ոգևորող փաստ է: 

«Փառատոնն ինձ համար մի հարթակ է, որտեղ կարող ես ներկայացնել քո երկիրը, խնդիրները, այն արժեքները, որոնցով մեր ժամանակներում այստեղ ապրում են: Կարծում եմ՝ հրաշալի է, երբ փառատոնում ֆիլմդ նկատում են, գնահատում կատարածդ աշխատանքը: Դա նշանակում է՝ հետաքրքիր ես իրենց, կարողացել ես հուզել մարդկանց: Շատերը ֆիլմ են նկարահանում միայն փառատոնների համար: Կարծում եմ՝ սխալը հենց դա է: Ֆիլմերը պետք է լինեն մեր մասին, իսկ մենք, վստահ եմ, հետաքրքիր ենք դրսում: Վստահ եմ, որ այսօր կան ֆիլմեր, որոնք հետաքրքիր են նաև օտար, ոչ հայազգի հանդիսատեսի համար», - նշում է մեր զրուցակիցը:

Հարցին՝ այսօր երիտասարդների համար հե՞շտ է ֆիլմարտադրության ոլորտում ճանապարհ հարթելը, Քրիստինեն ունի իր պատասխանը. յուրաքանչյուր ոլորտ ունի իր բարդությունները, իսկ դրանք հաղթահարելու համար ամենակարևորը պետք է նվիրվես աշխատանքիդ ու սիրես այն: 

«Կարծում եմ՝ յուրաքանչյուր մարդու համար, որն ինչ-որ նոր գործ է սկսում, ընդ որում՝ կապ չունի, թե որ ասպարեզում, դեպի հաջողություն տանող ճանապարհները միշտ էլ դժվար են լինում:

Դժվարությունները հաղթահարելու համար ամենակարևորը պետք է ցանկություն և մեծ սեր այն աշխատանքի հանդեպ, որն անում ես: Եթե սեր չկա, անիմաստ է», - ընդգծում է երիտասարդ ռեժիսորը:

Խոսում ենք նաև ֆինանսական աջակցության մասին: Քրիստինեն կարծում է, որ պետությունը փորձում է աջակցել, իհարկե, իր հնարավորության սահմաններում:

«Ֆինանսական աջակցություն, իհարկե, պետք է լինի: Գիտեմ, որ այսօր իրենց հնարավորության սահմաններում փորձում են ձեռք մեկնել երիտասարդ ստեղծագործողներին, ինչը ողջունելի է: Բայց մենք ունենք մի կարևոր բաց, որը շատ ցավոտ է բոլոր երիտասարդների համար:

Չունենք պրոդյուսերներ, որոնք կօգնեն գտնել ֆինանսական միջոցներ, ֆիլմերի հետ չի կատարվում պրոդյուսերական աշխատանք: Ռեժիսորը ստիպված է ինքն զբաղվել իր ֆիլմերին վերաբերող ցանկացած աշխատանքով: Սա բաց է, որը պետք է լրացնել: Դա կօգնի հայտնիություն բերել մեր ֆիլմերին, երկրին, գումար վաստակել, իսկ ռեժիսորն էլ կզբաղվի միայն ստեղծագործական աշխատանքով», - ասում է «Սարերում» ֆիլմի ռեժիսորը:

Խոսելով ապագա ծրագրերի մասին՝ նա նշում է՝ պատրաստում են հեռուստատեսային նոր նախագիծ, որն իրենից ներկայացնում է վավերագրական ֆիլմաշար, սակայն դրա մանրամասները ստեղծագործական կազմը կներկայացնի ավելի ուշ:

ԼՈՒՍԻՆԵ ԱՌԱՔԵԼՅԱՆ