«Իշ­խա­նու­թյուն­նե­րի տա­րան­ջատ­ման սկզբուն­քը վե­րա­ցավ. ՍԴ-ի վրա մշտա­պես կախ­ված է լի­նե­լու լե­գի­տի­մու­թյան հետ կապ­ված մեծ հար­ցա­կա­նը»

Իշխանությունն ամենաբարձր մակարդակով հայտարարեց, որ Սահմանադրական դատարանի դատավորների ընտրությամբ ՍԴ ճգնաժամը լուծվեց: Փաստաբան Երվանդ Վարոսյանը շեշտում է՝ կարևոր է այն, թե ո՞ր ճգնաժամի մասին է խոսքը: «Իրենց հորինած ճգնաժա՞մը, որի մասին խոսում էին: Ճիշտն ասած, ՍԴ-ում ճգնաժամ չկար մինչ այն պահը, երբ իրենք որոշեցին հակասահմանադրական ճանապարհով միջամտել ՍԴ աշխատանքներին, ինչը և արեցին: Ճգնաժամն սկսվեց դրանից հետո և հիմա էլ շարունակվում է:

Դատավորների ընտրությամբ, բնականաբար, այդ ճգնաժամն էլ ավելի խորացավ, որովհետև ՍԴ-ն դարձավ մի կառույց, որի վրա մշտապես կախված է լինելու լեգիտիմության հետ կապված մեծ հարցականը: Ամեն դեպքում, փաստ է, որ քաղաքական իշխանության կողմից տեղի ունեցավ ՍԴ-ի նվաճում: Իրականությունը սա է: Կողքից, իհարկե, հիմա ինչ մեկնաբանություն ասես կարող են տալ, բայց կարծում եմ, որ իրենք էլ շատ լավ հասկանում են, թե ինչ արեցին: Դրա համար էլ սկսել են շրջանառել այն գաղափարը, որ ՍԴ-ն, որպես ինստիտուտ, նոր Սահմանադրությամբ առհասարակ պետք է վերացվի»,-«Փաստի» հետ զրույցում ասաց Ե. Վարոսյանը:

Նրա խոսքով, ՍԴ դատավորների ընտրությու նը մի բան փաս տ ե ց . « Ա յ ն է ՝ գտնվեցին իրավաբաններ, որոնք համաձայն էին մասնակցել հակասահմանադրական գործընթացներին, և իշխանությունն էլ հավանություն տվեց նրանց թեկնածությանը: Մեծ հաշվով, իշխանությունը գնաց «սրտի ՍԴ», իշխանությանը կից մի սովորական մարմին ձևավորելու ճանապարհով: Երկար տարիների այն սպասումներն ու հույսերը, որ, ի վերջո, դատական համակարգն ու մասնավորապես ՍԴ-ն կարող են, ի բարօրություն մեր պետության, գործել իշխանություններից տարանջատ, ի դերև ելան»: Երվանդ Վարոսյանն ընդգծեց՝ եթե պետության մեջ, առհասարակ, իշխանությունների տարաջատում կա, այդ պետությունում կլինի օրենք, կգործի ու պաշտպանված կլինի իրավունքը: «Նման ցանկացած պետություն առաջ կգնա:

Իսկ եթե պետության մեջ մեկ քաղաքական ուժի կողմից միանձնյա կառավարում է տեղի ունենում, այդ պետությունը հեռանկար չունի: Հատկապես Հայաստանի նման պետությունը, որը հարուստ չէ ո՛չ ռեսուրսներով, ո՛չ հնարավորություններով, իսկ աշխարհաքաղաքական տեղաբաշխման առումով, մեղմ ասած, այնքան էլ բարենպաստ դիրքում չի գտնվում: ՀՀ-ի միակ կռվանը հենց սա պետք է լիներ ու պետք է լինի ապագայում, բայց այսօր ունենք այն, ինչ ունենք: Այսօր մենք փաստացի գործադիր, օրենսդիր, դատական իշխանությունների տարանջատում առհասարակ չունենք. ամբողջը մեկ միասնության է վերածվում: Իշխանությունների տարանջատման սկզբունքը վերացավ, գոյություն չունի: Այն հռչակագրային մի բան է դարձել»,-նշեց մեր զրուցակիցը:

Անդրադառնալով Սահմանադրական և Վճռաբեկ դատարանները միավորելու ու փոխարենը Գերագույն դատարան ստեղծելու հայեցակարգին՝ Երվանդ Վարոսյանը հավելեց. «Հերթական անգամ չի գիտակցվում՝ ինչ է կատարվում: Այդ քայլն անողները չեն գիտացում, թե ինչ են անում: Փառք Աստծո, նշվածի գնահատականը իրավաբաններն արդեն տվել են. այն է՝ Հայաստանում, բնականաբար, Գերագույն դատարանի գոյությունը կիրառելի չէ, և մեր իրավական համակարգը չի կարող բնականոն աշխատել այդ իրավիճակում: Մեր ամբողջ իրավական համակարգը, ամբողջ օրենքներն այնպես են ստեղծված, որ տարանջատ Վճռաբեկ և Սահմանադրական դատարանների գոյություն են ենթադրում:

Չեմ ուզում իրավաբանական առումով մանրամասների մեջ խորանալ, բայց համոզված եմ, որ այս գաղափարը ծնվել է քաղաքական գործընթացի արդյունքում: Սրա միջոցով ուղղակիորեն փորձ է արվում ՍԴ-ի՝ արդեն առկա ճգնաժամը լուծել, քանի որ նաև համոզված եմ՝ այդ մտքի հեղինակների համար էլ է պարզ, որ ՍԴ-ն այսօր լեգիտիմ չէ, և հարցականի տակ են լինելու նրա կողմից կայացված բոլոր որոշումները: Դրա համար փորձ կարվի առհասարակ փակել ՍԴ-ն, առաջ անցնել նոր սահմանադրական կարգավորումներով և մոռանալ այս ոչ լեգիտիմ շրջանը»:

Իսկ թե այդ քայլը որքանով կօգնի փակել խախտումների այն ամբողջ շղթան, որի մասին մինչ օրս բարձրաձայնվում է, փաստաբանը նկատեց. «Իհարկե, չի օգնի, այդ շղթան ավելի կխորանա. կոպիտ ասած՝ ունքը սարքելու տեղը աչքն էլ կհանեն, և մեր պետական համակարգի, մասնավորապես, դատաիրավական համակարգի կազմաքանդման ճանապարհին ևս մեկ քայլի ականատես կլինենք: Կարող ենք ասել, որ սահմանադրական արդարադատությունը, այո, մեզ մոտ արդեն վտանգված է: Զուգահեռ վտանգված է նաև պետության իրավական անվտանգությունը»: