«Թուր­քի­ա­յի ծրա­գի­րը պետք է տա­պալ­ված ու ձա­խող­ված հա­մա­րել». պլան­նե­րից նվա­զա­գույնն ան­գամ չեն ապա­հո­վել

Թուրքագետ Հակոբ Չաքրյանի խոսքով, թե՛ Ալիևի, թե՛ Էրդողանի համար իրենց իսկ սանձազերծած ագրեսիան հստակ բացասական հետևանքներ է ունենալու: «Ալիևն առանց այդ էլ հեղինակություն չուներ Ադրբեջանում, իսկ հիմա ամբողջությամբ հայտնվել է Էրդողանի ենթակայության տակ: Հաշվի առնելով, որ Արցախի և Հայաստանի Հանրապետության դեմ ռազմական գործողությունները թուրքական զինված ուժերի շտաբն է կառավարում, կարող ենք ասել, որ Ալիևը թուրքական գերության մեջ է, որի հետևանքներն արդեն իսկ ակնհայտ են:

Մարտերը, որոնք մեր կողմում վճռորոշ որակվեցին, խիստ ճակատագրական էին. մերոնք թույլ չտվեցին, որ ճեղքեն դիմադրության գիծը: Եվ, հաշվի առնելով, որ իրենց մասնակցությունն ունեին նաև թուրքական հատուկ նշանակության զորքերը, Էրդողանի հեղինակությունն էլ կխաթարվի Թուրքիայում»,-«Փաստի» հետ զրույցում նշեց նա: Թուրքագետ Անդրանիկ Իսպիրյանի խոսքով, Թուրքիան այս ամենին պատրաստվել է հուլիսին՝ ադրբեջանական սադրանքներից հետո, որոնք սանձազերծել էր Տավուշում: «Թուրքիան արդեն այս պատերազմում շատ կարևոր ներգրավվածություն ու նպատակ ունի, որի հետևանքով և տեղի ունեցավ այս ամենը:

Բայց թուրք-ադրբեջանական ագրեսիան չկարողացավ հասնել իր անգամ մինիմալ նպատակներին: Ռազմի դաշտում իրենք անհաջողության մատնվեցին, քանի որ կուտակել էին հսկայածավալ զինտեխնիկա: Ու թեպետ առաջնագիծը համալրել էին ահաբեկիչներով, օգտագործում էին F-16-եր, միևնույն է, իրենց առաջ դրված պլաններից նվազագույնն անգամ չեն ապահովել: Ընդամենը րոպեներով կարողացել են տարածք վերցնել՝ փորձելով ցույց տալ, թե իբրև դիրք են գրավել: Իրական որևէ արդյունքի չհասան, որի վառ վկայությունը Թուրքիայի և Ադրբեջանի նախագահների հայտարարություններն են:

Իսկ քաղաքացիական բնակչությանը հարվածելը դրա ամենախոսուն վկայությունն է»,-նշեց Ա. Իսպիրյանը: Հակոբ Չաքրյանը շեշտեց, որ Էրդողանը հաջողություններ չունի նաև Սիրիայում ու Լիբիայում: «Էրդողանը դիրքերը կորցնում է հատկապես Լիբիայում: Թուրքական լրատվամիջոցներից մեկում քննարկման ժամանակ թուրք վերլուծաբանները նշում էին, որ եթե երկրի ներսում իր հեղինակությունը ընկնում է, այն վերականգնելու համար Էրդողանն արտաքին աշխարհում հակամարտություններ է ստեղծում: Էրդողանի մարտավարությունն է դա:

Բայց Արցախը հայերից դատարկելը միայն Էրդողանի ծրագիրը չի եղել: Դա թուրքերի վաղեմի նպատակն է, որն, այնուամենայնիվ, չի կարողանում իրականացնել, որի պատճառով ինչ հայտարարություններ ասես, որ անում են: Հիմա այդ ծրագիրը պետք է տապալված ու ձախողված համարել»,-ընդգծեց Չաքրյանը: Նրա խոսքով, դիվանագիտական դաշտում որոշակի հաջողություններ ունենք: Փոքր հաջողություններ արձանագրել է նաև Անդրանիկ Իսպիրյանը: «Որքան էլ Եվրամիությունը կամ ՄԱԿ-ն իրերն իրենց անուններով չանվանեն, առանձին քաղաքական գործիչներ, այդ թվում՝ կոնգրեսականները, Թուրքիային դատապարտում են: Դատապարտող նման հայտարարություններն իրենց բնույթով առաջին անգամ են արվում, ինչը դիվանագիտական հաջողություն է»,-շեշտեց Հ. Չաքրյանը:

Անդրանիկ Իսպիրյանն էլ հավելեց. «Հայության դեմ թուրք-ադրբեջանական ագրեսիան առաջին 2-3 օրերի ընթացքում միջազգային հեղինակավոր կառույցների, աշխարհի գերտերությունների կողմից համարժեք պատասխան չէր ստանում: Երբ միջազգային լրատվամիջոցները սկսեցին ռեպորտաժներ հրապարակել Սիրիայից եկած ահաբեկիչների հետ, որոնք նաև խոստովանեցին, որ Թուրքիայի միջնորդությամբ վարձատրվել ու տեղափոխվել են Ադրբեջան մեր դեմ կռվելու համար, իրադրությունը մի փոքր փոխվեց՝ ի վնաս ադրբեջանա-թուրքական տանդեմի:

Արձագանքների մեջ ամենակարևորը Ֆրանսիայի նախագահինն էր, որը բեկումնային եղավ ու որին հետևեցին նաև այլ արձագանքներ: Ֆրանսիայի նախագահ Էմանուել Մակրոնն իրերն անվանեց իրենց անուններով՝զերծ մնալով հավասարաչափ երկու կողմերին էլ կոչ հղելու շեշտադրումներից, ինչն անում են մյուսները: Դիվանագիտական առումով հայկական կողմը մի փոքր առաջընթաց ունի, բայց, միևնույն է, դա քիչ է»: