Կվերադառնա՞ արդյոք Հենրիխ Մխիթարյանը հավաքական

СПОРТ 11 Январь, 2023 11:32

Շուտով կբոլորի մեկ տարին, ինչ Հայաստանի պատմության լավագույն ֆուտբոլիստը հայտարարեց ազգային հավաքականում կարիերան ավարտելու մասին, լուր, որը մեծ աժիոտաժ առաջացրեց հանրության շրջանում: Ֆուտբոլային հանրությունը բաժանվեց երկու մասի, առաջինները պնդում էին, որ Հենոն նեղացել է ՀՖՖ-ից և մասնավորապես այդ ժամանակ հավաքականի գլխավոր մարզիչ Խոակին Կապարոսից, մյուսները համարում էին, որ Մխիթարյանը ամեն ինչ շատ պարզ ասել է և իրոք ցանկանում է կենտրոնանալ ակումբային ֆուտբոլի վրա, ինչի վառ ապացույցն էր «Ռոմայում» հիանալի ելույթները և Իտալիայի փոխչեմպիոնի շարքերը համալրելը:

Այս հայտարարության հաջորդ իսկ վայրկյանից չէին դադարում խոսակցությունները՝ արդյո՞ք Հենոն կփոխի որոշումը, թե՞ ոչ, այդ խոսակցությունները նոր թափ ստացան Եվրո 2024-ի որակավորման փուլի վիճակահանությունից հետո, երբ պարզ դարձավ, որ մեր ազգային ընտրանին մրցելու է Թուրքիայի հավաքականի դեմ:

Փորձենք հասկանալ՝ արդյո՞ք Հենրիխին անհրաժեշտ է վերադառնալ հավաքական, և առանձնացնենք դրա դրական և բացասական կողմերը՝ անձամբ Մխիթարյանի համար, քանի որ ազգային հավաքականի համար այդ վերադարձը կարող է միայն դրական լինել՝ առանց որևէ բացասական կողմի:

Ի՞նչ կտա Հենոյին հավանական վերադարձը.

Ոչ ոք չի կարող հերքել այն փաստը, որ Մխիթարյանը անկախ Հայաստանի պատմության լավագույն ֆուտբոլիստն է, գուցե և հայկական ֆուտբոլի ամբողջ պատմության լավագույնը, և կարծես նրա ֆանտաստիկ կարիերայում մի բան կիսատ է՝ բացակայում է հավաքականի հետ գրանցած լուրջ հաջողությունը, որպիսին կարող է համարվել մեծ մրցաշարերից որևէ մեկի ուղեգիրը. այո՛, առնվազն երկու անգամ Հենոն և ընկերները մոտ են եղել այդ նվաճմանը, բայց մի բան միշտ խանգարել է: Բոլորը, այդ թվում և ինքը՝ Մխիթարյանը, սա գիտակցում են, և հրաշալի կլիներ վերադառնալ ու լրացնել այդ բացը: Այսօրվա ազգային հավաքականը ունի մրցունակ կազմ, և եթե դրան գումարենք Հենրիխի գործոնը, Եվրոպայի առաջնության ուղեգրի համար պայքարը առավել քան իրատեսական կարող է լինել: Հենրիխը դեռ ապացուցելու բան ունի և իր վերադարձով կարող է լռեցնել շատ ու շատ չարախոսների, որոնք առիթը բաց չեն թողնում Հենրիխի հայրենասիրությունը կասկածի տակ դնելու:

Այսօր հավաքականը շատ ունի Հենոյի կարիքը, անկախ տարիքից՝ նա շատ մեծ օգուտ ու վստահություն կարող է տալ ազգային թիմին և նպաստել յուրատեսակ միասնականության մթնոլորտի ձևավորմանը՝ Թուրքիայի դեմ անչափ կարևոր խաղից առաջ:

Բայց պետք է հաշվի առնել նաև մեդալի մյուս կողմը, այն է՝ հանրության անհարկի պահանջները և մեղադրանքները, որոնք միշտ հնչել են հավաքականի ավագի հասցեին: Թիմը հաղթում էր՝ «բրավո տղաներ», թիմը պարտվում էր՝ «մեղավոր է Մխիթարյանը». հենց այս ոչ ադեկվատ թեզն էր, որ միշտ խանգարում և լրացուցիչ ճնշում էր գործադրում Հենոյի վրա, էլ չխոսենք «տեսա՞ք, առանց Մխիթարյանի 3 խաղ անընդմեջ հաղթեցինք», «Հենոն ոտը քաշում ա», «Հենոն նվիրված չի խաղում հավաքականում» և նմանատիպ այլ անհասկանալի պնդումների մասին: Եվ այս կարևոր պահին էլ Մխիթարյանը հասկանում է, որ վերադառնալով հերթական անգամ կարող է քավության նոխազ դառնալ «ֆուտբոլային ամենագետների» համար:

Հենրիխ Մխիթարյանը մեծագույն պրոֆեսիոնալ է, վստահ ենք, որ ՀՖՖ-ի հետ ունեցած հակասությունները միֆ են, ո՛չ Մարինա Թաշչյանը, ո՛չ Արմեն Մելիքբեկյանը և ո՛չ էլ որևէ այլ անհատ կապ չունի Հենոյի որոշման հետ, և այդ որոշումը բացառապես ֆուտբոլային է եղել և հավանական վերադարձի որոշումն էլ լինելու է բացառապես ֆուտբոլային:

Ամփոփելով վերոնշյալ դիտարկումները՝ ևս մեկ անգամ ցանկանում ենք հաստատել, որ, մեր կարծիքով, Մխիթարյանը, առավել քան երբևէ, անհրաժեշտ է հավաքականին, և նրա առաջնորդությամբ ազգային ընտրանին կարող է անել անիրական թվացողը՝ նվաճել Եվրոպայի առաջնության բաղձալի ուղեգիրը: Իսկ ֆուտբոլային հանրությունից պահանջվում է լրացուցիչ ճնշում չգործադրել Հենրիխի և մյուս տղաների վրա, ինչպես նաև Մխիթարյանի վրա չբարդել «Քենեդու սպանությունը» և աշխարհի մյուս բոլոր չարագործությունները՝ թողնելով բոլորին կենտրոնանալ իրենց աշխատանքի վրա:

Եվս մեկ անգամ շեշտելով Հենրիխի պրոֆեսիոնալիզմը՝ վստահ ենք՝ նա կկայացնի իր և հավաքականի համար ամենաճիշտ որոշումը: Անկախ այդ որոշումից, Հենոն իր անունը արդեն ոսկե տառերով է գրել ազգային հավաքականի և հայական ֆուտբոլի պատմության մեջ, և դա նրանից խլել հնարավոր չէ, այո՛, վերադարձը գուցե այդ ոսկե տառերը դարձնի ադամանդակուռ, հուսանք՝ հենց այդպես էլ կլինի...