«Թե ոնց եմ ապրում առանց Հովիկի, չգիտեմ, տունս քանդվեց, թևերս կտրվեցին». սերժանտ Հովհաննես Գրիգորյանն անմահացել է 2020 թ. հոկտեմբերի 3-ին, տուն «վերադարձել» 11 ամիս անց. «Փաստ»
ИНТЕРВЬЮ![«Թե ոնց եմ ապրում առանց Հովիկի, չգիտեմ, տունս քանդվեց, թևերս կտրվեցին». սերժանտ Հովհաննես Գրիգորյանն անմահացել է 2020 թ. հոկտեմբերի 3-ին, տուն «վերադարձել» 11 ամիս անց. «Փաստ»](/timthumb.php?src=disc/08-09-23/c0fc49c7f09dc72d25987ee11302517e.jpg&w=780)
«Փաստ» օրաթերթը գրում է.
«Իմ տղան շատ աշխույժ էր, ճարպիկ, համարձակ, վախ չուներ, կենդանիներ էր սիրում: Դպրոցում սովորելու տարիներին շատ պատասխանատու էր: Եթե ինչ-որ պատճառով չհասցներ դասը սովորել կամ գրավոր աշխատանքն անել, պետք է առավոտյան վաղ արթնանար, առաջադրանքը կատարեր, որ ուսուցչուհուց նկատողություն չստանար: Ռուսաց լեզուն էր շատ սիրում, Աշխարհագրությունը: Իրեն միշտ ասում էի՝ ընդունակ ես, պատկերացնո՞ւմ ես, որ քրոջդ նման շատ կարդայիր, ինչ արդյունքներ կունենայիր: Իր տեսակով շատ հետաքրքրասեր էր»,-«Փաստի» հետ զրույցում Հովհաննեսի մանկության և պատանեկության տարիներն է վերհիշում տիկին Անժիկը՝ Հովհաննեսի մայրիկը:
Դպրոցն ավարտելուց հետո Հովհաննեսն ուսումը շարունակել է ԱԻՆ-ի Ճգնաժամային կառավարման ակադեմիայում: Չորս ամիս է սովորել, իսկ հետո զորակոչվել է ծառայության: Հովհաննեսն ապագա փրկարար էր: Երբ հարցնում եմ, թե ինչպես էր նա տրամադրված զինվորական ծառայությանը, տիկին Անժիկը մեր զրույցը տեղափոխում է դեպի 2016 թվական՝ Ապրիլ յան պատերազմի օրեր: «Այդ ժամանակ դեռ 16 տարեկան չկար: Պատերազմը չէր դադարում, ես անհանգիստ էի, անգամ իրեն ասացի՝ Հո՛վ ջան, կա՛մ ազատենք քեզ ծառայությունից, կա՛մ էլ ուշ մեկնես: Դե, մայր եմ, շատ էի անհանգստանում: Այնքան լավ եմ հիշում, Հովհաննեսը նստած տեղից վեր թռավ՝ մամա՛, ձեռքս ճար լինի, հենց հիմա կգնամ Արցախ, դու ինձ ասում ես՝ քեզ ազատենք բանակից: Շատ ռիսկով էր. երբ իր նկարներին եմ նայում, իր հայացքին ու աչքերին, տպավորություն ունեմ, որ Հովիկս մահից էլ չէր վախենում»: 2019 թ. հունվարին է Հովհաննեսը զորակոչվել պարտադիր զինվորական ծառայության: Նախ՝ վեց ամիս ծառայել է Գյումրու ուսումնական զորամասում, իսկ հետո սերժանտի կոչումով տեղափոխվել է Արցախի Հանրապետություն՝ Ջրական: Մայրիկն ասում է՝ տղայիս 3 ամիս էր մնացել, որ ծառայեր ու վերադառնար: «Ասաց՝ մա՛մ, բարձրանամ դիրքեր, իջնեմ, արդեն հետհաշվարկը կսկսես, բայց բարձրացավ ու չիջավ, իմ թագավոր տղային իջեցրին»:
Հովհաննեսը սերժանտ էր, դիրքի ավագ: «Սեպտեմբերի 21-ին՝ Անկախության օրը, իմ տղան է արժանացել զորամասի դրոշը բարձրացնելու պատվին: Իրեն ասել էին, որ միշտ սպա է դրոշը բարձրացրել, դու առաջին զինվորն ես: Շատ գոհ էր ծառայությունից, սիրով էր մեկնել բանակ և այդպես սիրով ու նվիրվածությամբ էլ ծառայում էր»: Սեպտեմբերի 27-ին սկսվեց 44 օր տևած պատերազմը, սեպտեմբերի 25-ին սերժանտ Հովհաննես Գրիգորյանը բարձրացել էր դիրքեր: «Սեպտեմբերի 27-ին իմ առօրյա հոգսերով էի, դաշտում գործ էի անում, վերադարձա տուն, դեռ հեռուստացույցն էլ չէի միացրել, ասացի՝ մի փոքր հանգստանամ, երաժշտություն էի լսում: Հարևանս եկավ՝ Անժի՛կ, Ղարաբաղում պատերազմ է սկսվել: Միանգամից հեռուստացույցը միացրեցի, աչքիս առաջ տանկերի պատկերն է: Բնական է՝ վախեցանք: Զանգահարեցի ամուսնուս, աշխատանքի վայրում էր՝ Հովհաննեսը քեզ զանգե՞լ է, դրական պատասխան տվեց, հարցրեցի՝ ի՞նչ էր ասում, «ի՞նչ պիտի ասեր, պատերազմ է»:
Ես այդ խոսքերից հետո ավելի շատ վախեցա: Սեպտեմբերի 27-ին և 28-ին Հովհաննեսը մեզ չզանգեց: Իմ տղայից լուր չկար, հարազատներով հավաքվել էինք: Ամսի 29-ին զանգեց: Ուրախացանք, խոսեց բոլորի հետ: Հաջորդ օրն էլ զանգեց, տրամադրությունը շատ լավ էր, սկզբում հարց ու փորձ արեց, թե ոնց ենք: «Մենք լավ ենք, Հովի՛կ ջան, դուք ձեզ լավ նայեք»: Հետո թե՝ մա՛մ, ես երեք հատ տանկ եմ խփել, դիվերսիոն ահաբեկիչներ ոչնչացրել: Մենք՝ լարված, գիշեր-ցերեկ խառնած իրար, իսկ իր ձայնն այնքան ուրախ էր, կարծես մեր մոտ պատերազմը լիներ, ոչ թե Արցախում: Բոլորին զանգել էր, բոլորի հետ խոսել, շատ լավ տրամադրությամբ, ոգևորված: Հոկտեմբերի 1-ին Հովիկը զանգել էր հայրիկին ու քեռուն, երկուսին էլ նույն հարցն էր տվել՝ պատերազմը ե՞րբ է վերջանալու, ի՞նչ են ասում: Նույն տրամադրությունը չէր ունեցել: Մի տեսակ անհանգստությունս մեծացավ»: Մայրիկի խոսքով, հոկտեմբերի 3-ն էր, երբ, անկախ իրենից, սկսել է լաց լինել, սիրտն անհանգիստ է եղել: Տիկին Անժիկի որդին այդ օրն է զոհվել:
«Այդ օրն անընդհատ նույն բանն էի ասում՝ Աստված չանի, որ երեխես փորձանքի հանդիպի: Չէի էլ հասկանում, թե ինչու էի նման բաներ խոսում: Հետո արդեն մեզ պատմեցին, որ մինչև հոկտեմբերի 3-ի առավոտյան Հովիկն «ուժեղ բոյ է տվել»: Պատմել են՝ Հովիկը բարձրացավ դիրքը, հետևից գոռացինք, որ հետ դառնա, ասացինք, որ սա արդեն «մեր կռիվը չէ»: Հովիկս հակատանկային զենքին էր տիրապետում, ականանետի նշանառու էր: Երբ նման բան են ասում, զայրանում է՝ «եթե մեր կռիվը չէ, բա ինչո՞ւ ենք հիմա էստեղ»: Հովիկն ու մի տղա զենքը դնում են ուսին ու գնում առաջ: Այսպես էին նկարագրում՝ գնացին ու չեկան: Մեզ այս մանրամասները պատմող տղան էլ հաջորդ օրն է վիրավորվում, տեղափոխում են հիվանդանոց, վիրահատում: Մի քանի օր էր, ինչ Հովհաննեսից լուր չկար: Այդ դեպքում լավ բան չես մտածում: Փեսաս գնացել էր հիվանդանոց, իրեն էինք փնտրում, մտածում էինք՝ երանի վիրավոր լինի: Դե, գիտեինք, որ Ջրականի ուղղությամբ են եղել առաջին ու ծանր հարվածները: Փեսաս հիվանդանոցում տեսնում է, որ վիրավոր տղաներից մեկին մարդիկ են շրջապատում, թե՝ Ջրականից ես, ինչ լուր ունես:
Հաջորդ օրը նորից գնում է հիվանդանոց այդ տղայի՝ Արթուրի մոտ, խնդրում է բժիշկներին, որ իրենց ներկայությամբ այդ տղային միայն մեկ հարց տա՝ ճանաչո՞ւմ է Գրիգորյան Հովհաննեսին, ու վերջ: Թույլ են տալիս հանդիպել, հարցնում է՝ Հովհաննեսին ճանաչո՞ւմ ես, «իմ ամենամոտ ընկերն է», հեռախոսը միացնում է ու նկարը ցույց տալիս: Իսկ հետո ասում է, որ Հովհաննեսը չկա, զոհվել է: Բնական է, որ չէինք հավատում, որովհետև որևէ տեղ չէինք կարողանում իրեն գտնել»: Հովիկի ընտանիքը որդու վերադարձին սպասել է 11 ամիս: «Կառավարություն, պաշտպանության նախարարություն, ամեն հնարավոր տեղ գնացել ենք, ծնողների հետ էինք զրուցում, ոչ մի տեղեկություն չէինք կարողանում ստանալ իրենից: Տեղեկություններ տարածվեցին, թե իբր դեպի Իրան զինվորներ են գնացել: Հետո ասացին, որ դա սուտ լուր է: Ու քիչ-քիչ սկսեցինք հույսներս կտրել, որ տղես ողջ է: Չնայած ներքուստ մինչև հիմա էլ չեմ հավատում, որ Հովհաննեսս զոհվել է, չեմ տեսել տղայիս: Ուղղակի Արթուրն է տեսել իրեն վիրավոր վիճակում, իր հետ եղած տղաներն են զոհվել, շատերին Հովհաննեսից ավելի շուտ են գտել»:
ԴՆԹ հետազոտություններ, սպասում, որոնումներ, երկար, անտանելի երկար թվացող ճանապարհ և զանգ 2021 թ. օգոստոսի 31ին՝ վաղը եկեք: «Մեզ թվում էր, թե նորից պետք է անալիզ հանձնենք: Լավ լուրի չէի սպասում, բայց որդուս զոհվելու բոթը լսելուն էլ պատրաստ չէի: Նույնականացումը եղել էր: Երկու օր հետ որդուս հրաժեշտի արարողությունն էր»: Տիկին Անժիկի ավագ դստեր երեք երեխաներից կրտսերին Հովհաննես են անվանակոչել: Հովիկը նաև փոքրիկ քույրիկ ունի: «Թե ոնց եմ ապրում առանց Հովիկի, չգիտեմ, տունս քանդվեց, թևերս կտրվեցին: Բայց իմ տղեն իր ուժն ինձ է փոխանցել: Երբեմն անելանելի վիճակում եմ հայտնվում, թվում է՝ ելք չկա: Կանգնում եմ Հովիկիս նկարների առաջ, խոսում հետը և մտքովս ինչ անցնում է այդ պահին, այդպես էլ անում եմ, և դա է լինում ճիշտ որոշումը: Հովիկն է ինձ ուղղորդում»:
Հ.Գ. - Հովհաննես Գրիգորյանը ԱՀ նախագահի հրամանագրով հետմահու պարգևատրվել է «Արիություն» մեդալով: Պարգևատրվել է նաև ՀԿ-ների կողմից: Հուղարկավորված է հայրենի Սառնաղբյուր գյուղում՝ տատիկի և պապիկի մոտ:
ԼՈՒՍԻՆԵ ԱՌԱՔԵԼՅԱՆ
Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում
![](disc/08-09-23/b6fe3d0a83f06cbf249a21b535aaa394.jpg)
![](disc/08-09-23/e97b80409ebebea8c1b8991c8990d37e.jpg)
![](disc/08-09-23/4dc0355b4263d4050fa7d409a3a0b71d.jpg)
![](disc/08-09-23/b3b7bee17fa4b1ff353c2ab467082aa2.jpg)
![](disc/08-09-23/782ebfd44eb71cfac388bb0e318c20ff.jpg)
![](disc/08-09-23/2c9d497d31c497379387aad488256047.jpg)
![](disc/08-09-23/6cdbdc3347b0d0cfeafcfcdf3782781d.jpg)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/2e8f33b1b8a88d3ebb082bf44c35ef0b.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/e9e07985cb788c57204d04b758ba35ba.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/fd13198e7f8fb3c4ec64d7d475ab29da.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/e403051731857b2fefef0e4a1c77a307.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/b6d1dd4b75d28ace88ca31a42d98de21.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/3112d4f0ff44344e003bd73d7579ef14.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/7febc30238a238b118dbfabd926e58d0.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/6e24d2e9794d7b9ec235d0b2b1adfa51.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/6609e05443885f1938f848f50a0c0cb1.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/ca58687dc2b7d21e8ec1fde396f1d4f1.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/37aa478993e5ce58c4efe26aae64a092.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/1a5643f4d5fbc94766cd7efa8e9a08d8.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/1e82eb1bf03747714d9cdbb667a9678d.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/e25cd666853a2335b30eec18fdb7eb73.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/67adc53aa96c7f51777750c18acd5e82.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/79435031c4e731d56a9536153ab9e288.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/a771b014ce0cf558944a2b2ad068c633.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/f346e6902f8298f6d35eb0392f1dd8b3.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/c8b602169940302114eade231ece03a1.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/a7dcb659c6e6427c2515c0b226e17b7c.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/89035d997de9cd8a951b4e79d595e6d0.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/d5f2815d16570b76daaf5b001b053e5d.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/7d24c5f00ee9a70b583bb1c73c1595cb.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/71440b616de50827832609d82f91cea5.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/9157720b547132fcbeeca74b28fd113c.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/ee4685d2bfb22ba6371d628f38ad7190.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/627f3ca5ab2a74a50b86bf22ab574fe0.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/2bc8470d98b9b5a8fda501b7523728ab.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/435843328eeb69c5b0231009e5cc4dbf.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/4bd38d74b7d607277a754fe216182576.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/7a98834b5a78151101cbe73a77013df6.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/882d99f734916e9ff6eee557096a5303.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/3a49f0097f636ea4fae0aaf6c7136427.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/007cd2059b42c3b7ce3dc67cc9f7e809.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/211d231bedcfdd17cd1fcd73a360b676.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/8ade9f48b714b71165d67eb1dc84c511.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/e3a88490f6caf14b75a56c2a41c5f498.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/3b1b2d81b1647d42d539172480213640.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/ed721b9b0048f7b87ddad6fa0949d59a.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/3f5ad042ac5b97988ec0d5273298474b.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/5f15c62e033a1fc40df420e654cee686.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/cdddda136528d6b52d547be47eaeb4ee.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/3916e229d36268156eea1e688136aedd.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/5cedb47f06980ed007b0f9581216c603.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/0a33c3074d9b72b4d25f2d6b40591ead.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/102418404280b497a9a1db31eb5207c2.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/56ca4f901e109fd7334de938ab909861.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/2d47111ca5be9b1536878243db629f07.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/b549266c615f38dc2c335a7686b2ecf5.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/534dc5aa607c8b6f871012fe6c856aa1.jpg&w=60&h=60)
![](banners/acba.gif)