Մեկ կտորից կարված հագուստ, որը դարձավ շատերի զգեստապահարանի անփոխարինելի մասը. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Այսօր աշխարհի պոդիումները, ինչպես նաև տարբեր խանութների ցուցափեղկերը լցված են նորաձև և գեղեցիկ հագուստի լայն տեսականիով: Այնուամենայնիվ, միշտ չէ, որ գրավիչ հագուստը նշանակում է հարմարավետություն ու հանգստություն: Հագուստի արդյունաբերության զարգացման հետ մեկտեղ դիզայներները գտնում էին ավելի ու ավելի նոր լուծումներ, որոնք կարող են գրավել իրենց հաճախորդների սրտերը: Այսպիսով, որոնումների ու փորձերի արդյունքում էլ աշխարհում հայտնվել է հագուստի այնպիսի տեսակ, ինչպիսին կոմբինեզոնն է։ Ընդհանրապես, ընդունված է համարել, որ կոմբինեզոն հագուստի անալոգները ծագել են դեռ միջնադարում: Այդ հին ժամանակներում նման զգեստները տարածված էին կատակասերների, աճպարարների և ալքիմիկոսների շրջանում, քանի որ նման հագուստն օգնում էր պաշտպանել մարմինը վտանգավոր հնարքների, կամ փորձերի կատարման ժամանակ։ Բացի դա, ալքիմիկոսները կրում էին մեկ կտորից կարված հագուստներ, քանի որ կարծում էին, որ դրանք նպաստում են կախարդական էներգիայի ավելի լավ կուտակմանը, որն էլ իրենց կուղեկցի քիմիական փորձերի ժամանակ:

Կոմբինեզոն կրելը մարդիկ սկսել են դեռ 13-րդ դարից։ Այդ օրերին արիստոկրատական շրջանակի մարդիկ ևս իրենց երեխաների համար պատվիրում էին այդ տեսակի հագուստ։ Սովորաբար, նման հագուստը կարվում էր գեղեցիկ ատլասե կամ մետաքսե գործվածքից: Բնականաբար, սովորական գյուղացիները չէին կարող իրենց թույլ տալ նման թանկարժեք հագուստ կրել։ Կոմբինեզոնի զարգացման հաջորդ հանգրվանը համարվում է 19-րդ դարի կեսերը, երբ ոսկու տենդ է բռնկվել ամբողջ Ամերիկայում: Արժեքավոր մետաղ փնտրողների համար հայտնի արդյունաբերական գործիչ Լևի Շտրաուսը հորինել է անմաշ և հարմարավետ հագուստ: Նրա ստեղծած կոմբինեզոնն օգտագործվում էր բացառապես որպես աշխատանքային հագուստ, որը ափսոս չէր վնասել կամ կեղտոտել ծանր աշխատանքի ընթացքում: Նույն դարի 70-ական թվականներին Լևի Ստրաուսը կազմակերպել է այդ հագուստի զանգվածային արտադրությունը իր ձեռնարկությունում։ Նյութը ջինսե էր, որը կոմբինեզոնը դարձնում էր ոչ միայն գործնական, այլ նաև հարմարավետ կրելու համար։

Որոշ ժամանակ անց գրեթե բոլոր ֆերմերներն են սկսել ձեռք բերել այդ հուսալի և հարմարավետ նոր հագուստը: Շնորհիվ անթիվ գրպանների, լայն կտրվածքի, բազմիցս լվանալու հնարավորության, այդ հագուստը գնալով ավելի մեծ տարածում է գտել ամերիկացիների շրջանում։ Ժամանակը, երբ կանայք նույնպես սկսել են հագնել կոմբինեզոններ, եղել է մարդկության պատմության տխուր շրջանը: Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, երբ տղամարդիկ գնում էին ռազմաճակատ, թույլ սեռի ներկայացուցիչներն էին կոմբինեզոնով կանգնած հաստոցների մոտ: Մեծ պատերազմների միջև ընկած ժամանակահատվածում, որոնք ցնցեցին ամբողջ աշխարհը, կոմբինեզոնը դարձավ օդաչուների համար հաճախակի օգտագործվող հագուստ: Իսկ 20-րդ դարի քառասունականների գալուստով կոմբինեզոնը վերջնականապես հաստատվեց որպես համազգեստ պատերազմների ժամանակ: Ռազմական գործողությունները ևս մեկ անգամ ապացուցեցին դրանց հարմարավետությունն առօրյա կյանքում։ Առաջընթացը հետո էլ կանգ չառավ, աշխարհը սկսեց մասնակցել սպառազինությունների մրցավազքին, և դրան մասնակցեցին նաև կոմբինեզոնները։

Այժմ դրանք պատրաստվում էին նոր նյութից՝ լատեքսից, քանի որ հիմնականում օգտագործվում էին որպես պաշտպանիչ կոստյումներ քիմիական գործարաններում։ Կոմբինեզոնների իսկական նորաձևության պայթյունը տեղի է ունեցել անցյալ դարի 6070-ական թվականներին, երբ նորաձևության տները սկսեցին պոդիումներին իրենց մոդելներին ցուցադրել կոմբինեզոններով: Հայտնի դիզայներները՝ Պիեռ Կարդենը, Իվ Սեն Լորանը, եղբայրներ Ժերար և Պատրիկ Պարյանտները, ավելի ու ավելի շատ նոր այնպիսի համադրություններ էին առաջարկում, որ դրանք ցանկանում էին կրել և՛ տղամարդիկ, և՛ կանայք ամբողջ աշխարհում: Մերօրյա աշխարհը պետք է հատուկ շնորհակալություն հայտնի Ջերարդ և Պատրիկ Պարյանտ եղբայրներին, որոնք ստեղծեցին Naf Naf-ի նման բրենդ՝ հեղափոխելով աշխարհը: Հենց այդ ապրանքանիշի մոդելներն էլ նշանավորեցին կոմբինեզոնների նոր դարաշրջանի սկիզբը, երբ մեկ կտորից կարված կոստյումը դարձավ շատերի զգեստապահարանի անփոխարինելի իրը։

ԿԱՄՈ ԽԱՉԻԿՅԱՆ

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում