«Տանս պատերը լռել են, Արթուրը տուն էր մտնում, կարծես տան պատերն էլ սկսեին խոսել, այնքան բան ուներ պատմելու». կրտսեր սերժանտ Արթուր Ավետիսյանն անմահացել է հոկտեմբերի 3-ին Ջրականում, տուն «վերադարձել» 9 ամիս անց. «Փաստ»
ИНТЕРВЬЮ![«Տանս պատերը լռել են, Արթուրը տուն էր մտնում, կարծես տան պատերն էլ սկսեին խոսել, այնքան բան ուներ պատմելու». կրտսեր սերժանտ Արթուր Ավետիսյանն անմահացել է հոկտեմբերի 3-ին Ջրականում, տուն «վերադարձել» 9 ամիս անց. «Փաստ»](/timthumb.php?src=disc/10-06-24/1f7bff1f399b77162d275582b983c02a.jpg&w=780)
«Փաստ» օրաթերթը գրում է.
«Շատ աշխույժ էր, համով չարաճճի, խելացի: «Պույ-պույ մկնիկը» հինգ տարեկանում ինքնուրույն կարդում էր: Առաջին դասարանում ուսուցչուհին հարցրել էր իրեն՝ Արթո՛ւր, ո՞վ է քո համար կարդացել «Պույ-պույ մկնիկը»: Ասել էր՝ ես եմ կարդացել: Գրել-կարդալ գիտեր, երբ գնաց դպրոց, առաջին դասարանում արդեն պատրաստված աշակերտ էր: Մինչև հինգերորդ դասարանը գերազանց է սովորել, հետո բակային խաղերը նաև նպաստեցին, որ առաջադիմությունը փոխվեց»,-«Փաստի» հետ զրույցում ասում է տիկին Գոհարը՝ Արթուրի մայրիկը:
Նշում է՝ որդուն փոքր ժամանակ ինչուիկ էր կոչում: «Անընդհատ հարցեր էր տալիս: Տեսնում էր բակում մեկը մեքենա է նորոգում, գնում էր, հարցնում, թե ի՞նչ են անում: Երբ ճաշ կամ թխվածք էի պատրաստում, իմ կողքին էր կանգնում՝ մա՛մ, սա ի՞նչ է, ի՞նչ լցրեցիր ճաշի մեջ»: Արթուրն ուսանել է նաև կրթահամալիրներից մեկի խոհարարական բաժնում: «Ավարտեց բարձր գնահատականներով, շատ լավ խոհարար էր: Աշխատեց նաև որպես խոհարար: Մտքեր ուներ, որ զորացրվելուց հետո ցանկանում է սննդի տեխնոլոգ դառնալ: Խնդրել էր ինձ՝ հետաքրքրվել, թե որ համալսարան կարող է ընդունվել, ինչ քննություններ պետք է հանձնի և այլն: Կարող էր շատ լավ մասնագետ դառնալ, բայց... Դպրոցում սովորելու տարիներին նաև տարբեր պարապմունքների է հաճախել, հատկապես՝ կարատեի: Ուներ հաջողություններ, մեդալներ ու պատվոգրեր, հետո դասերը, պարապմունքը և աշխատանքը սկսեցին խանգարել իրար: Մարզասրահ էր հաճախում, լողի, սպորտի մեջ տարբեր ուղղություններով իր հետաքրքրությունը բավարարել է: Շատ էր կարդում, հատկապես արկածային գրականություն, գրքեր, որոնք առեղծվածներին էին վերաբերում»: Արթուրը պարտադիր զինվորական ծառայության է զորակոչվել 2019 թ. հուլիսի 8-ին: Դեռ պատերազմ չկար:
«Ուրախ է մեկնել ծառայության: Միշտ ասում էր՝ ինչ լավ է, որ ոչ մի խնդիր չունեմ, պետք է անպայման ծառայեմ: Համազգեստը, բանակը սիրում էր: Երբ ասում էի՝ գոնե մոտ ծառայես, շուտշուտ կգանք քեզ մոտ, արձագանքում էր՝ մա՛մ, տղեն պիտի հեռու ծառայի, որ բանակի քաղցրությունը զգաս: Այդպես էլ եղավ: Իրեն տարան Ջրական, ու իր մոտ շուտ-շուտ գնալ չստացվեց: Նախ՝ տրտնջացող չէր իր տեսակով, ամեն ինչ կհարթեր ու իդեալական կդարձներ, քաղցրալեզու էր և բոլորի հետ կարողանում էր լեզու գտնել: Իրեն կարող էր նեղություն տալ, բայց կարևորն ընկերոջ համար լավ լիներ: Իր ընկերներից երևի թե երկուսն էին ողջ մնացել: Նրանցից մեկը մեր հանդիպման ժամանակ ասաց՝ Արթուրին տեսել եմ այն ժամանակ, երբ նա վիրավոր թևով վիրավոր ընկերոջն էր մարտի դաշտից դուրս բերում: Արթուրը փախչող տեսակ չէր, չէր կարող իր ընկերոջը թողնել մարտի դաշտում»: Արթուրը ծառայում էր Ջրականում: «Երդմնակալության արարողությունից երկու ամիս անց իրեն ուղարկեցին Արմավիրի ուսումնական զորամաս: Այնտեղ ծառայելու ժամանակ մեզ շնորհակալագիր են ուղարկել: Որպես դիրքի ավագ, կրտսեր սերժանտ՝ վերադարձավ իր զորամաս:
Զինվորներին մի քանի անգամ բարձրացրեց դիրքեր, հետո, երբ էլի նորակոչիկներ գնացին, իրեն տեղափոխեցին հետախուզություն: Եղել է «Առանձիններում», տղաները 13 հոգով էին: 2019 թ. դեկտեմբերին 10 օրով արձակուրդ եկավ: Վերջին անգամ այդ ժամանակ ենք իրեն տեսել: Համավարակի ժամանակ իրենց տարել էին ճամբար, բնականաբար, մանրամասներ չէր ասում, ուղղակի ասում էր, որ դասերի են: Մոտավորապես երեք ամիս անցավ: Հետո օգոստոսին սպասում էինք, որ արձակուրդ կգա, երբ ծառայության մեկ տարին լրանա: Դիրքերից գնում էին ճամբար, այնտեղից բարձրանում դիրքեր, զորամաս շատ քիչ էին գնում: Շատ պարտաճանաչ, կարգ ու կանոնով ծառայող, գաղտնապահ զինվոր էր: Այդ գաղտնապահությունը լավ հատկանիշ է զինվորի համար, բայց դա նաև ինձ այսօր շատ տեղեկություններից է զրկել: Միշտ ասում էր՝ որ զորացրվեմ ու տուն գամ, երևի երկու զինգրքույկ կունենամ, այնքան կնիքներ կան, այնքան բան գրված կլինի իմ գրքույկներում»: Սեպտեմբերի 27-ի առավոտյան ժամը 11ին Արթուրն է զանգում մայրիկին: Մինչ այդ տիկին Գոհարի զանգերը մնացել էին անպատասխան: Արթուրը հանգստացրել է մայրիկին՝ ոչինչ չկա, հանգիստ եղիր:
«Մինչև հոկտեմբերի 2-ն Արթուրը զանգել է: Այդ օրը երեկոյան ժամը յոթին զրուցել ենք: Կամաց էր խոսում, մի այլ տեսակի լռություն էր: Մտածում եմ՝ գուցե շրջափակման մեջ էր: Այդ լռությունը մինչև հիմա ինձ տանջում է: Ու իրենից այլևս զանգ չստացա: Հոկտեմբերի 3-ից սկսեցինք սպասել իր զանգին, մինչև հիմա ենք սպասում: Երբ պատերազմը թեժացավ, տարբեր լուրեր էինք ստանում, արդեն վիրավոր տղաների էին բերում հիվանդանոցներ: Ամուսնուս առաջարկեցի գնալ ու արյուն հանձնել՝ այն մտքով, որ գուցե տղաս անգիտակից լինի, այդ կերպ կարողանանք գտնել: Երկար ժամանակ պատասխան չկար: Փնտրում էինք իրեն, ամեն հնարավոր տեղ գնում: Այդ ժամանակ պետական կառույցներից մեկից մեզ ասացին, որ վեց հոգու անուն կա, կասկածում են, որ նրանց գերեվարել են: Մեկն Արթուրի անունն էր, բայց չէի հավատում, որ նա գերի կլինի, բայց նաև մտածում էի՝ գուցե վիրավորվել է, անգիտակից է եղել, ու գերեվարել են: Չկային իրենց սպաները, հրամանատարները, որ կարողանայինք հստակ տեղեկություններ ստանալ»: Ինն ամիս անց ընտանիքը «գտնում» է Արթուրին՝ 2021 թ. հուլիսի 1-ին:
«Տեղեկացրեցին, որ ԴՆԹ-ի համընկնում կա, ամուսինս էլ արյուն հանձնեց, որ կրկնակի հաստատում ունենանք: Հաստատեցին, որ Արթուրն է: Մասունք չէր Արթուրս, մեզ տեղեկացրեցին, որ փոխանակում է կատարվել, հետո մինչև ԴՆԹ անալիզներ են արել, հաստատվել են տվյալները, որոշակի ժամանակ է անցել»: Տղաների հետ հանդիպումների ժամանակ նրանք ասել են, որ հոկտեմբերի 3-ին ուժեղ «բոյ» է եղել: «Արթուրս կռվել է Ջրականի «Նարինջ» դիրքում: Արթուրիս հուղարկավորությունից հետո իրենց հրամանատարը՝ երիտասարդ մի տղա, բերեց նրա մեդալը: Նա էլ հաստատեց, որ հոկտեմբերի 3-ին ուժեղ մարտեր են եղել, և շատ մեծ է հավանականությունը, որ Արթուրս հենց այդ օրն է զոհվել»: Մայրիկն ասում է՝ որդին իր աշխարհն էր: «Ամուսինս ամեն առավոտ պարտադիր գնում է Արթուրի մոտ, բարևում նրան, նոր գնում աշխատանքի: Անընդհատ թարմ ծաղիկներ ենք տանում իրեն, անընդհատ մաքրում շիրմաքարը, շուրջբոլորը, կարծես դրանով պետք է մեր հոգին հանգստանա, բայց, միևնույնն է, չի հանգստանում: Երեխադ չկա: Աղջիկս ավելի լուռ է տանում իր ցավը, առհասարակ, ամեն մեկս տարբեր կերպ ենք մեր վշտի հետ կռիվ տալիս: Քանի որ իրեն չենք տեսել, անընդհատ մտածում ենք, որ գալու է:
Իսկ ե՞ս… Ուզում եմ անսահման ուժ ունենալ ու անընդհատ իր մասին խոսել: Երբ բանակ գնաց, այնքան նեղված էի: Մայրիկս միշտ ասում էր՝ Գոհա՛ր ջան, ինչո՞ւ ես նեղվում: Ասում էի՝ մա՛մ, տանս պատերը լռել են: Արթուրը հենց տուն էր մտնում, կարծես տան պատերն ու գույքն էլ սկսեին խոսել, ինքն այնքան բան ուներ պատմելու, ասելու: Հիմա տունս կարծես սառած լինի: Արթուրս միշտ ասում էր՝ մա՛մ ջան, արի իրար հետ նստենք ու երկար զրուցենք. «Մա՛մ, հենց «օտպուսկ» եկա իրար հետ երկար կխոսենք»: Երբ 2019 թ. դեկտեմբերին 10 օրով եկել էր արձակուրդ, միասին մի քանի խանութ գնացինք: «Մա՛մ, քանի ամիս կլինի, ինչ միասին խանութ չէինք գնացել, միասին չէինք քայլել»: Արձագանքեցի՝ ոչինչ, Արթո՛ւր ջան, բան չմնաց, կծառայես, կգաս, իրար հետ զբոսնելու ու զրուցելու շատ առիթներ կունենանք»:
Հ. Գ. - Կրտսեր սերժանտ Արթուր Ավետիսյանը հետմահու պարգևատրվել է «Մարտական ծառայության» մեդալով: Հուղարկավորված է հայրենի Աբովյան քաղաքի պանթեոնում:
ԼՈՒՍԻՆԵ ԱՌԱՔԵԼՅԱՆ
Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում
![](disc/11-06-24/858cb7da89472d0f4206741906a3c791.jpg)
![](disc/11-06-24/38e63c001d532d3c3661e3397840ba2a.jpg)
![](disc/11-06-24/0522e6476ac8d82843fa798d42aed479.jpg)
![](disc/11-06-24/a06a8aea4d14045f847df9782bde8b0d.jpg)
![](disc/11-06-24/9222bf028b0be1952a5c4414053e2ad7.jpg)
![](disc/11-06-24/20a02c7d5edd283d9ae6077dedf34e2b.jpg)
![](disc/11-06-24/2e040102b430a28009b99b9609451956.jpg)
![](disc/11-06-24/8613df0cd0addb0f3815742b16f09c78.jpg)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/2e8f33b1b8a88d3ebb082bf44c35ef0b.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/e9e07985cb788c57204d04b758ba35ba.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/fd13198e7f8fb3c4ec64d7d475ab29da.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/e403051731857b2fefef0e4a1c77a307.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/b6d1dd4b75d28ace88ca31a42d98de21.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/3112d4f0ff44344e003bd73d7579ef14.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/7febc30238a238b118dbfabd926e58d0.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/6e24d2e9794d7b9ec235d0b2b1adfa51.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/6609e05443885f1938f848f50a0c0cb1.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/ca58687dc2b7d21e8ec1fde396f1d4f1.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/37aa478993e5ce58c4efe26aae64a092.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/1a5643f4d5fbc94766cd7efa8e9a08d8.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/1e82eb1bf03747714d9cdbb667a9678d.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/e25cd666853a2335b30eec18fdb7eb73.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/67adc53aa96c7f51777750c18acd5e82.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/79435031c4e731d56a9536153ab9e288.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/a771b014ce0cf558944a2b2ad068c633.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/f346e6902f8298f6d35eb0392f1dd8b3.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/c8b602169940302114eade231ece03a1.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/a7dcb659c6e6427c2515c0b226e17b7c.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/07-09-24/89035d997de9cd8a951b4e79d595e6d0.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/d5f2815d16570b76daaf5b001b053e5d.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/7d24c5f00ee9a70b583bb1c73c1595cb.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/71440b616de50827832609d82f91cea5.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/9157720b547132fcbeeca74b28fd113c.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/ee4685d2bfb22ba6371d628f38ad7190.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/627f3ca5ab2a74a50b86bf22ab574fe0.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/2bc8470d98b9b5a8fda501b7523728ab.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/435843328eeb69c5b0231009e5cc4dbf.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/4bd38d74b7d607277a754fe216182576.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/7a98834b5a78151101cbe73a77013df6.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/882d99f734916e9ff6eee557096a5303.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/3a49f0097f636ea4fae0aaf6c7136427.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/007cd2059b42c3b7ce3dc67cc9f7e809.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/211d231bedcfdd17cd1fcd73a360b676.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/8ade9f48b714b71165d67eb1dc84c511.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/e3a88490f6caf14b75a56c2a41c5f498.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/3b1b2d81b1647d42d539172480213640.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/ed721b9b0048f7b87ddad6fa0949d59a.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/3f5ad042ac5b97988ec0d5273298474b.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/5f15c62e033a1fc40df420e654cee686.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/cdddda136528d6b52d547be47eaeb4ee.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/3916e229d36268156eea1e688136aedd.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/5cedb47f06980ed007b0f9581216c603.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/0a33c3074d9b72b4d25f2d6b40591ead.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/102418404280b497a9a1db31eb5207c2.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/56ca4f901e109fd7334de938ab909861.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/2d47111ca5be9b1536878243db629f07.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/b549266c615f38dc2c335a7686b2ecf5.jpg&w=60&h=60)
![](/timthumb.php?src=disc/06-09-24/534dc5aa607c8b6f871012fe6c856aa1.jpg&w=60&h=60)
![](banners/acba.gif)