«Հանքարդյունաբերությունը ոչ թե խնդիր է, այլ խնդիրների լուծումն է». ԶՊՄԿ-ի կայուն զարգացման տնօրեն

Այսօր տեղի ունեցավ «Կայուն զարգացման համաժողով Հայաստանում. կամուրջ Բրազիլիայում կայանալիք COP 30-ի և Հայաստանում կայանալիք COP 17-ի միջև» խորագրով միջոցառումը, որի ընթացքում տեղի ունեցան մի շարք պանելային քննարկումներ: Հայաստանում կայուն զարգացման համաժողովը ռազմավարական հարթակ է՝ ներգրավելու հիմնական շահագրգիռ կողմերին՝ ներառյալ կառավարության ներկայացուցիչներին, միջազգային կազմակերպություններին, քաղաքացիական հասարակությանը, ակադեմիական շրջանակներին, մասնավոր հատվածի ղեկավարներին և երիտասարդ փաստաբաններին՝ խթանելու կայուն զարգացման առաջընթացն ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ ամբողջ աշխարհում։

Միջոցառումը կազմակերպվել էր մի քանի ընկերությունների համագործակցությամբ, այդ թվում՝ Զանգեզուրի պղնձամոլիբդենային գործարանի: Պանելային քննարկումների հիմնական թեմաներից զատ՝ լրագրողներին հետաքրքրող հարցերին արձագանքեց ԶՊՄԿ-ի կայուն զարգացման տնօրեն Արմեն Ստեփանյանը:

Գաղտնիք չէ, որ հանքարդյունաբերության ոլորտի հանդեպ հանրության վերաբերմունքը միանշանակ չէ, հանրության հիմնական մտահոգությունները վերաբերվում են շրջակա միջավայրի աղտոտմանը: Կարիք կա կարծրատիպերը կոտրելու: Այս առումով համակարծիք է նաև Ստեփանյանը: Նա կարծում է, որ հաղորդակցությունն ամենակարևոր խնդիրներից մեկն է այս ոլորտում: «Որպես արդյունահանող՝ բավականին լավն ենք, բայց լինել կոմունիկատոր մեր քաղաքացիների և մեր գրանցած հաջողությունների միջև, ահա այդ հարցում թերանում ենք: Ի՞նչ անել: Օգտագործել բոլոր հնարավոր հարթակները, հրավիրել մարդկանց տեսնելու մեր գործունեությունը, որպեսզի կարծրատիպերն ընդհուպ մինչև վերանան: Հանքաարդյունաբերությունը ոչ թե խնդիր է, այլ խնդիրների լուծումն է: Մենք դրան հավատում ենք: Մարտահրավերների հիմնական լուծողը, որոնք այսօր ունի Հայաստանի Հանրապետությունը, հանքաարդյունաբերությունն է: Եկեք չօգտագործենք, օրինակ՝ դեմոնիզացիա տերմինն առհասարակ, և կենտրոնանանք իրական խնդիրների վրա, այդ ժամանակ թե՛ կոմունիկացիան կստացվի, թե՛ կարծրատիպերը կվերանան: Այդ դեպքում կառերեսվենք իրական խնդիրների հետ, հենց առերեսվենք, այդ օրվանից արդեն կկարողանանք խնդիրները հետևողականորեն, քայլ առ քայլ լուծել: Հիմնական խնդիրը հաղորդակցության պակասն է: Որպես ոլորտ էլ հանքաարդյունաբերությունը խնդիրներ ունի՝ ծանր է, անվտանգ չէ՝ թե՛ բնապահպանական, թե՛ մարդու ֆիզիկական անվտանգության տեսանկյունից: Բայց երբ կառուցողական դաշտում ես, խնդիրների լուծումը ժամանակի հարց է»,-նշեց Ստեփանյանը: