Պարզ, «անհետաքրքիր» անունով, բայց մեծ ճանաչումով ու պահանջարկով. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Ղրիմը միշտ էլ եղել է գինեգործական շրջան, և հատկապես կարմիր գինիները միշտ սիրվել են այստեղ՝ հին հույներից և սկյութներից մինչև մեր օրեր։ Հետևաբար, 19-րդ դարում թերակղզում «Մասանդրա» գործարանի հայտնվելուց ի վեր նրա մասնագետների կողմից ստեղծված գինիները միշտ մեծ պահանջարկ ունեն։ Հիմնադրումից սկսյալ՝ «Մասանդրան» ժառանգել է Ղրիմի լավագույն խաղողի այգիները, այդ թվում՝ Ալուշտայի մոտակայքում գտնվողները, որտեղ կլիման և հողը իդեալական են կարմիր խաղող աճեցնելու համար։ Լավագույն եվրոպական ապրանքանիշերի հետ մրցակցող գինիներ ստեղծելու փորձերը տևել են տասնամյակներ, և Ալուշտայի կարմիր գինին կարելի է համարել ամենահաջողված հայտնագործություններից մեկը։

Գինիները նման են հեքիաթների. յուրաքանչյուրը կարելի է բազմիցս վերապատմել, և ամեն անգամ դա կլինի մի նոր պատմություն։ Այդ զարմանահրաշ խմիչքներից մեկը կրում է բավականին երկար անվանում՝ «Ալուշտա սեղանի կարմիր»։ Չնայած այդ գինին բավականին երիտասարդ է՝ «ծնվել» է ընդամենը 1937 թվականին, այն արդեն իսկ իր հետքն է թողել գինեգործության պատմության մեջ։ Համենայն դեպս, ինչպես և բոլոր նրանք, որոնք կրում են «Մասանդրա» ապրանքանիշը։

Եվ, չնայած այդ գինու անվանումը կարող է միօրինակ թվալ, բայց բովանդակությունը բավականին պոետիկ է։ Սկսենք գույնից. այն բավականին հարուստ կարմիր է, որը հիշեցնում է հասուն նուռ։ Համի մեջ զգացվում է մեղմ թթվայնություն, թեթևակի համեմունքային և վառ ծաղկային նոտաներ՝ մանուշակ, մինյոնե և ծաղկող խաղողի որթ։ Այն ունի հմայող փափկություն։

Այս ուշագրավ գինին չի վրիպել տարբեր միջազգային մրցույթների խիստ ժյուրիների ուշադրությունից։ Ստեղծումից ի վեր «Ալուշտա կարմիր սեղանի» գինին արժանացել է վեց ոսկե և մեկ արծաթե մեդալի։

Այս ազնիվ գինու խաղողը աճեցվում է Ալուշտայի պլանտացիաներում, որոնք գտնվում են լեռան ստորոտում (գինին ստացել է այդ լեռան անվանումը)։ Կաբեռնե Սովինյոն, Սապերավի, Մորաստել… Սրանք «Ալուշտա սեղանի կարմիրի» հիմքը կազմող կարմիր խաղողի տեսակների անուններն են։ Խառնուրդի մնացած մասը գինեգործների մասնագիտական գաղտնիքն է։ Երիտասարդ գինին երկու տարի պահվում է կաղնե տակառներում՝ նախքան շշալցվելը և մատուցվելը։ Հարկ է նշել, որ 2000 թվականին այդ գրավիչ գինու «բաղադրատոմսում» որոշ փոփոխություններ են կատարվել։ Եվ, ենթադրաբար, այդ «վերափոխումը» օգուտ է բերել խմիչքին, և այդ ժամանակահատվածից հետո է նա նվաճել իր մեդալների մեծ մասը։

Այս գինին հիանալի է լրացնում մսային ուտեստները։ Այն հարստացնում է դրանք նոր համերով՝ հաղորդելով հատուկ կծվություն։ Ալուշտան շատ կանացի գինի է՝ թեթև է(10-13 % սպիրտայնություն), գեղեցիկ և ունի գլխապտույտ համ։ Այնպես որ, մի հրաժարվեք այն փորձելուց միայն այն պատճառով, որ դրա անունը այնքան «ազնիվ» չի հնչում, որքան խաղողը, որից պատրաստվում է այդ գինին։

ԿԱՄՈ ԽԱՉԻԿՅԱՆ 

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում