Շինարարության ոլորտի համար տարին ոչ «տաք» է եղել, ոչ էլ «սառը»

Շինարարությունը, ինչպես հաղորդում է Ազգային վիճակագրական ծառայությունը, 2015թ. ապահովել է ընդամենը 0,3 տոկոս աճ նախորդ տարվա համապատասխան ժամանակաշրջանի նկատմամբ: Շինարարության ծավալները հունվար- դեկտեմբերի կտրվածքով կազմել են 457,2 մլրդ դրամ, որից 402,8 մլրդ դրամը կազմել են շինմոնտաժային աշխատանքները:

Ըստ ֆինանսավորման աղբյուրների` շինարարության ամբողջ ծավալների մոտ 71 տոկոսը իրականացվել է կազմակերպությունների միջոցների (45,7%) և բնակչության միջոցների (25,4%) հաշվին: Ընդ որում, եթե կազմակերպությունների միջոցների հաշվին իրականացվող շինարարության ծավալները նվազել են 0,8 տոկոսով, ապա բնակչության կողմից իրականացվող ծավալները աճել են 1,5 տոկոսով: 0,6 տոկոսով նվազել են պետական բյուջեի կողմից իրականացվող շինարարության ծավալները: Սրա մասնաբաժինը կազմել է ամբողջ շինարարության ծավալների 13,7 տոկոսը: Իսկ միջազգային վարկերի կողմից իրականացվող ծավալները (մասնաբաժինը 10,4 %) զգալի աճ են գրանցել՝ 20,5 տոկոսով: Ընդամենը 2-ական տոկոս փոքր մասնաբաժին ունեցող համայնքների միջոցների կողմից ծավալները գրանցել են անկում՝ 56,2 տոկոսով, իսկ մարդասիրական օգնության միջոցների կողմից իրականացվող շինարարության ծավալները գրանցել են աճ՝ 73 տոկոսով:

Նախորդ տարվա հունվարը, ինչպես միշտ, ամենապասիվ ամիսն է եղել շինարարական աշխատանքների առումով: Ամենակտիվ եռամսյակը եղել է 2-րդ եռամսյակը՝ ապրիլ-մայիս-հունիսը, որը գրանցել է 2,2 անգամ աճ 1-ին եռամսյակի համեմատ, իսկ նախորդ տարվա համապատասխան ժամանակահատվածի համեմատ՝ 3,7 տոկոս աճ: Իսկ, ամենաակտիվ շինարարական ամիսը եղել է դեկտեմբերը, որը նոյեմբերի նկատմամբ ունեցել է 62,1 տոկոս աճ: Վերջին տարիներին շինարարության ոլորտը կարծես թե գտնվում է «ճահճացման» մեջ: Կցանկանայինք ավելացնել, որ նպատակահարմար կլիներ պետության կողմից բնակարանային շինարարական մեծածավալ աշխատանքների իրականացում, որտեղ պետությունը, և′ ուղղակի, և′ միջնորդավորված մեխանիզմների կիրառմամբ կարող է իրականացնել բնակարանաշինության աշխատանքներ հանրապետության տարբեր քաղաքաներում: Որովհետև նախ՝ մատչելի գներով «էկոնոմ» դասի բնակարանների պահանջարկը դեռևս բարձր է մեր երկրում, երկրորդ՝ դա կարող է լոկոմոտիվի դեր խաղալ մեր տնտեսության և նրա տարբեր ճյուղերի համար, երրորդ՝ հարյուրավոր բնակելի շենքերի համար շահագործման ժամկետները կա´մ անցել են, կա´մ մոտակա տարիներին կլրանան, կան վթարային վիճակում գտնվող հարյուրավոր շենքեր, որոնց փոխարեն մեծ քանակի նոր շենքեր, նույնիսկ նոր թաղամասեր պետք է կառուցվեն, թեկուզ Երևանում:

Չորրորդ՝ գաղտնիք չէ, որ մեր բնակֆոնդի զգալի մասը չունի բարձր սեյսմակայունություն և որքան արագ նոր շենքեր կառուցվեն, որոնք կունենան բարձր սեյսմակայունություն, այնքան ավելի լավ մեր ազգային անվտանգության տեսակետից: Այստեղ կարելի է նաև զուգահեռ մեծ ծավալի սեյսմակայունության բարձրացման աշխատանքներ կատարել նաև բոլոր կանգուն շենքերի համար: Հարց է առաջանում, եթե այսօր տասնյակ «էլիտար» շենքեր են կառուցվել, որոնց բնակարանները դատարկ են, հիմնավորվա՞ծ է արդյոք նոր շենքերի կառուցումը և արդյոք սա այսօր ակտուալ խնդիր է: Եվ կա՞ նոր բնակարանների պահանջարկ:

Այսօր կա մեծ պահանջարկ և տասնյակ հազարավոր ընտանիքներ, որոնք բնակարանների կարիք ունեն, չեն կարողանում ձեռք բերել նոր կառուցվող բնակարաններ, այն պատճառով, որ դրանք հիմնականում շատ թանկարժեք են, իսկ հիփոթեքային վարկերի դեպքում էլ դրանց կանխիկ վճարների մեծությունը և վարկերի տոկոսավճարներ են շատ բարձր: Այսօր շատ կիրառական են նոր շինարարական տեխնոլոգիաները, որոնց միջոցով կարելի շատ արագ և էժան բնակելի տներ կամ շենքեր կառուցել և այս սոցիալական հիմնախնդիրը կարող է լուծվել մեր երկրում: Եթե այդ բնակարանների շինարարության օպտիմալ վայրեր ընտրվեն, հիմնավորված ծավալներով և դրանց գների մարման բանական մեխանիզմներ մշակվեն, ապա խոշորածավալ բնակարանաշինությունը կարող է լուրջ խթան դառնալ մեր տնտեսության աճի համար:

Ս.Մանուկյան