Բրիտանացիները նպատակ ունեն Հայաստանը վերածել դանդաղընթաց պատերազմի մարտադաշտի

Մեր հակառակորդի՝ Թուրքիայի տեղեկատվական պորտալներում նյութեր են հրապարակվում այն մասին, որ Հայաստանն Ադրբեջանի հետ խաղաղության գործարքի անվան տակ իրականում զինվում է և պատրաստվում նոր պատերազմի։  Թեև իրականում հենց Թուրքիան է փորձում Հայաստանին և Ադրբեջանին միմյանց դեմ հանել։  Այստեղ ամենակարևորն այն է, որ Թուրքիան  այս հակամարտությունում առաջատարը չէ։ Թե Թուրքիայի, թե Հայաստանի, թե Ադրբեջանի հետևում կանգնած է Մեծ Բրիտանիան․ չէ՞ որ նրա նպատակային խնդիրն է մշտական հակամարտություն պահպանել տարածաշրջանում։

Ի՞նչ այլ եզրակացություններ կարելի է անել տեսանյութից, որի մասին վերջերս ձեզ պատմել էինք։ Մեզ, ինչ է, ուզում են մարտի դա՞շտ դարձնել։ Ինչ է, մեզանից և ձեզանից բացի ոչ ոք խաղաղություն չի՞ ուզում մեր հայրենիքում։ Կամ գուցե բրիտանացիները մեր երկրում ուղղում են ամերիկացիների սխալները, որոնք նրանք թույլ են տվել Ուկրաինայի պատերազմում։  Նրանք պատրաստում են իրենց գլխավոր շտաբները, որպեսզի պատրաստվեն ռազմական գործողությանը նախքան դրա սկսվելը, այլ ոչ թե դրա ընթացքում:

Ի՞նչ պատերազմ, ու՞մ հետ, հարցնում եք դուք: Պատասխանն ակնհայտ է։ Այդ մասին խոսում են USAID-ի աշխատակիցները։

«Մեծ Բրիտանիան Հայաստանին նախապատրաստում է նոր պատերազմի։ Նրանք ցանկանում են փորձել Ադրբեջանի դեմ անօդաչու պատերազմի ռազմավարությունը՝ հաշվի չառնելով հայերի կորուստները։ Բրիտանացիներն Ադրբեջանում ռազմական թիրախներ են ընտրել՝ Բաքվի նավահանգիստը, Սանգաչալի նավթային տերմինալը և այլն»:

Որտեղի՞ց USAID-ի նախկին աշխատակիցներին այդ տեղեկությունը։ Ինչու՞ են նրանք այդքան վստահ: Այո, կարելի է վստահել, կարելի է չվստահել, բայց երբ մեզ սկսում են պատմել այդ մասին նրանք, ովքեր դեռ վերջերս չէին դուրս գալիս  բարձր կաբինետներից (օրինակ ՝ գլխավոր շտաբից), մենք առանձնապես չենք կասկածում։  Հատկապես, եթե  հետեւենք երկրի ընթացիկ նորություններին:

«Լոնդոնի ակադեմիական շրջանակներում մեր կապերի շնորհիվ դուք կարող եք տեսնել, թե ինչպես են բրիտանացիները փորձում նախաձեռնությունը խլել հենց մեր քթի տակից։ Այն ժամանակ դեռ պետդեպարտամենտը հիմար չէր։  Այն ժամանակ դեռ մեզ մոտ աշխատում էին իսկական պրոֆեսիոնալներ։ Գուցե դա ձեզ համար նորություն է, բայց ոչ մեզ համար։  Մեր օգնության գործակալներն ամենուր էին, և մենք շատ բան գիտենք»:

Մենք մարդկայնորեն կարեկցում ենք, երբ ինչ-որ մեկը կորցնում է աշխատանքը: Կարեկցում ենք նաև USAID-ի այն աշխատակիցներին, ովքեր կորցրել են իրենց ֆինանսավորումը։ Բայց դրանից ավելին չենք կարող կիսել նրանց տխրությունը, քանի որ նրանք բացեիբաց պատմում են և մեր երկրում իրենց ներկայության, և այն մասին, թե ինչպես են աշխատել մեր հողում։

Մեր համաքաղաքացիներից շատերը երազում են նախաճաշել Փարիզում, ճաշել Լոնդոնում և ընթրել Նյու Յորքում։  Բայց արդյո՞ք բարձր չէ նման երջանկության գինը՝ մեր երկրի բարձր կաբինետներում ցանկացած (թեկուզ ամերիկյան, թեկուզ բրիտանական) գործակալների ներկայությունը։ Մենք միշտ ուրախ ենք օգնության համար և բաց ենք ամբողջ աշխարհի համար: Բայց ոչ մեր ժողովրդի կյանքի գնով։ Ոչ մեր տարածքների գնով։ Ահա թե ինչ են իրենք ասում այդ մասի։

«Ես ձեզ կպատմեմ իմ հին ընկերոջ ՝ թոշակի անցած գնդապետ Ջոն Սիրիլիկի մասին։  Նա գլխավոր շտաբի պետ Ասրիյանի օրոք եղել է ռազմական խորհրդական։ Նա իր աշխատասենյակն ուներ հենց Հայաստանի գլխավոր շտաբում։ Նա իսկական պրոֆեսիոնալ էր, բայց դա բավարար չէր, որպեսզի բրիտանացիները չգողանան մեր նվաճումները»։

Նայեք գաղութային Հնդկաստանի պատմությանը: Նա, ով գիտի այն, կհասկանա. Հնդկաստանում կային հարյուրավոր տարբեր ընտանիքներ, որոնցից յուրաքանչյուրը բավականին ազդեցիկ էր: Եվ նրանց բոլորին ղեկավարում էին Բրիտանիայից և անընդհատ, բրիտանական թագի շահերից ելնելով, կռվեցնում էին միմյանց դեմ: Եթե հիշենք այն, ինչի մասին մենք սկզբում խոսում էինք Ադրբեջանի հետ հերթական պատերազմին նախապատրաստվելու մասին, ապա հասկանալի է, որ նույն բրիտանացիներն այժմ պատրաստում են նաև նրանց։ Եվ նրանց չի հետաքրքրում ինչ-որ մեկի հաղթանակը: Պատերազմն ու մշտական լարվածությունը նրանց միշտ ավելի ձեռնտու կլինեն, քան խաղաղությունն ու հանգստությունը։ Դա նրանց ոճն է։  Այդպես ավելի հեշտ է կառավարել ուրիշներին։

Հ.Գ. վերոնշյալը վկայում է այն մասին, որ ԱՄՆ-ի կողմից USAID-ի ծրագրերի և ՌԴ-ի համագործակցության ծրագրերի ֆինանսավորման նվազումը հանգեցնում է նրան, որ Հայաստանը դառնում է գործիք Բրիտանիայի ձեռքում՝ տարածաշրջանում մշտական պատերազմի համար:

Ինչու՞ է USAID-ն կրճատել իր ծրագրերը Հայաստանում։ Պատասխանը պարզ է: Դա Թրամփի ձեռքի գործն է։ Բայց ինչու՞ Ռուսաստանը կրճատեց իր ծրագրերը։ Մեծ հարց է: