ԿԲ «կռուտիտը»

ՀՀ առաջին նախագահ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը օրերս հանդես եկավ կարճ հայտարարությամբ, որտեղ ի մասնավորի նշվում էր. «Մինչ վարչախումբն զբաղված է կառավարման համակարգի և ընտրական գործընթացի բարեփոխման թատերական արարողություններով` ակնհայտորեն միտված ոչ այնքան պետության առողջացմանը, որքան սեփական իշխանության ամրապնդմանն ու հավերժացմանը, մեր երկրին մոտ ժամանակներս սպառնում է իրական տնտեսական աղետ` այս անգամ թաքնված ԴԵՖՈԼՏ «բարեհունչ» անվան տակ»։

Ի զարմանս ընթերցողների՝ Կենտրոնական բանկն այս անգամ արձագանքեց։ Սովորաբար ԿԲ-ն չի արձագանքում և չի պատասխանում նման հայտարարություններին և պնդումներին, բայց այս անգամ, ինչպես նշվում է հայտարարության տեքստի մեջ, կառույցի պատասխանատուները արել են բացառություն։

Տարածած հայտարարության մեջ նրանք նշում են. «Հայաստանի Հանրապետության Կենտրոնական բանկը՝ որպես կայացած և պրոֆեսիոնալ կառույց, իր գործունեության ընթացքում զերծ է եղել և մնում հասարակության շրջանում և մամուլում շրջանառվող ոչ մասնագիտական, չհիմնավորված գնահատականներին արձագանքելուց: Հաշվի առնելով, որ այսօր հրապարակայնորեն ՀՀ առաջին Նախագահ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը մտահոգություն է հայտնել ՀՀ տնտեսական իրավիճակի վերաբերյալ՝ կանխատեսելով «դեֆոլտ», բացառության կարգով ցանկանում ենք արձագանքել մեծարգո առաջին Նախագահին.

1.Դեֆոլտ՝ տվյալ դեպքում նշանակում է պետության կողմից պարտքային պարտավորությունների պատշաճ և ժամանակին կատարման բացակայություն կամ թերացում:

2.Հայաստանի Հանրապետությունը կատարել և շարունակում է կատարել իր պարտավորությունները առանց որևէ խոչընդոտի, և ապագայում չի նշմարվում որևէ ռիսկ, որ ՀՀ-ն չի կարողանա կատարել իր պարտավորությունները: Ավելին, ակնառու են մի շարք ցուցիչներ, որոնք վկայում են ապագայում ՀՀ բավարար վարկունակության մասին. պարտքի և արժութային շուկաների կայունությունը, վճարային հաշվեկշռի բարելավումը, միջազգային պահուստների բավարար մակարդակը, ինչպես նաև արտաքին և ներքին շուկաներում պետական պարտատոմսերի շրջանառության ծավալների աճը և տոկոսադրույքների էական նվազումը»:

Սա իհարկե, պարզագույն փախուստ է իրականությունից կամ հասարակությանը հանգստացնելու միջոց։ Այն, որ ԿԲ-ի մասին հասարակության մեծ մասի վերաբերմունքը դրական չէ, պարզապես մեղմ ասված արտահայտություն է և ոչ թե իրավիճակի իրական գնահատական։ Հայաստանի տնտեսության ներկայիս խայտառակ իրավիճակի համար նաև պատասխանատու է այս կառույցը, որն իր ամենատարբեր կուրսային քաղաքականություններով, մեկ քաղաքացու չէ, որ սնանկության է հասցրել։ Բայց ինչո՞ւ նրանք չեն լռում հիմա։ Պատասխանն ակնհայտ է։ Հատկապես վերջին փուլում հիմնադիր նախագահը ցույց է տալիս խիստ վերկուսակցական դիմագիծ։ Նրա բոլոր հայտարարությունները բացառապես վերաբերվում են պետագիտակցման համակարգի կայացմանը, իսկ գործողությունները բխում են բացառապես ՀՀ պետական շահերից, ուստի այս կոլիբրի գործիչը չէր կարող հենց այնպես անել մի հայտարարություն, եթե չունենար իրական հիմքեր։

Տողերիս հեղինակը կարծում է, որ այդ հայտարարության վրա աշխատել է մասնագիտական լրջագույն խումբ, որի տված եզրակացության հիման վրա առաջին նախագահն անում է այդ հայտարարությունը։ Իհարկե, ընդդիմադիրները կարող են նշել, որ այս հայտարարությունը միջոց էր պարզապես իր մասին ևս մեկ անգամ հիշեցնելու համար, իսկ ավելի մեծ երևակայություն ունեցողները կարող են այս հայտարարության տակ նոր քաղաքական գործընթացների սկիզբ և մեկնակետ տեսնել։ Բայց, ինչպես ասում են, ժամանակը ցույց կտա իրականությունը, իսկ մեզ մնում է միայն հիշեցնել, որ շուրջ քսան տարի առաջ գրված «Պատերա՞զմ, թե՞ խաղաղություն. լրջանալու պահը» հոդվածում շարադրված դրույթներն առայժմ իրականություն են դառնում կետ առ կետ։