10 000 դոլար, ավելի քան 4 միլիոն դրամ. Կարեն Կարապետյանի ուն... ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ
«Բացահայտված» Մարտի 1–ն ու պրոպագանդան ՎԵՐԼՈՒԾԱԿԱՆ
«Թուրքիայում կբացվի հայկական հեռուստաալիք» ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ
Լավագույնը ճանաչվել է Բարձրաստիճան պաշտոնատար անձանց էթիկայի... ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ
Եթե 4 օրում անձնագիր փոխելու անհրաժեշտություն է առաջանում, ա... ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Երևան, 24.Հունվար,
00
:
00
:
00
Փոխարժեք
478.65
$
560.79
Բակո Սահակյանի մասնակցությամբ տեղի է ունեցել ՊԲ-ի ռազմական խորհրդի նիստ «Այդպես եմ ուզել». ՊԵԿ նախագահը՝ պարգեւավճարների մասին Տնտեսվարողները իշխանություններից պահանջում են ՀՀԿ–ի ժամանակ ձևավորված աբսուրդները վերացնել, ոչ թե նույնը շարունակել Եղանակը՝ Հայաստանում. օդի ջերմաստիճանն աստիճանաբար կբարձրանա Հենրիխ Մխիթարյանը բաց կթողնի «Մանչեսթեր Յունայթեդի» դեմ խաղը Վարչապետի աշխատակազմում ծառայողական ավտոմեքենաների թիվը կտրուկ կկրճատվի. 50-ի փոխարեն կմնա 7-ը 10 000 դոլար, ավելի քան 4 միլիոն դրամ. Կարեն Կարապետյանի ունեցվածքը «Բացահայտված» Մարտի 1–ն ու պրոպագանդան Խորհրդային կարգախոսները՝ Աստվածաշնչից ու բուդդիզմից ՀՀ վարչապետի աշխատակազմին սպասարկող ավտոմեքենաների թիվը կտրուկ կկրճատվի. Էդուարդ Աղաջանյան Արմեն Գրիգորյանը չի նշանակվի ԿԸՀ նախագահ. Նա չի համապատասխանում ԿԸՀ նախագահի պահանջներին «Թուրքիայում կբացվի հայկական հեռուստաալիք» Պահուստային ֆոնդից ԱԻՆ-ին հատկացվեց մոտ 166 մլն դրամ՝ «Նաիրիտ»-ի աշխատակիցների աշխատավարձի համար Ստեփանծմինդա – Լարս ավտոճանապարհը բաց է տրանսպորտային բոլոր միջոցների համար Լավագույնը ճանաչվել է Բարձրաստիճան պաշտոնատար անձանց էթիկայի հանձնաժողովը Եթե 4 օրում անձնագիր փոխելու անհրաժեշտություն է առաջանում, ապա ներկրված ապրանքը անձնական օգտագործման համար չի կարող լինել Շոուն պահանջում է Հովիկ Աբրահամյանի անունը Պարգևատրումների քաղաքական տողատակը. իշխանությունը՝ լոյալության փնտրտուքի մեջ Գործընթացներ՝ անհասկանալի լռության մեջ. ի՞նչ է կատարվում Արցախի շուրջ «Երբ մենք էինք ցույցեր անում, ոչ մեկը մեր կողքին չկանգնեց»

Թո­ղնենք աշ­խա­տե՞ք, թե՞ մեկ–մեկ «բզենք». «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Կառավարության արտահերթ նիստի ժամանակ դաշնակցական նախարար Արծվիկ Մինասյանի և վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի բանավեճը մի քանի ենթաշերտ ունի: Արտաքուստ, իհարկե, նման բանավեճերը վատ բան չեն, ավելին՝ կարելի է և ժողովրդավարության վկայություն համարել: Առավել ևս, որ նախորդ իշխանությունները կառավարության նիստերը փակ դարձրեցին, որպեսզի կառավարության անդամները քննարկումների ժամանակ առավել անկաշկանդ լինեն: Չի բացառվում, որ Նիկոլ Փաշինյանը հիմա նույնիսկ ափսոսում է, որ շտապեց ու վերոնշյալ որոշումը չեղյալ հայտարարեց՝ մոռանալով, որ միայնության մեջ ուղիղ եթեր մտնելն ու հավանական քննարկումներով նիստերը ուղիղ եթերով հեռարձակելը տարբեր բաներ են: 

Սակայն ափսոսալը մի բան է, իրականությունը՝ մի բան, ու այդ իրականությունը ավելի ճիշտ է, քանզի հասարակության հետ բաց աշխատելու գործելաոճը միանշանակ անհրաժեշտություն է: Սակայն ժողովրդավարության վկայություն դառնալուն այդ վարչապետ–նախարար բանավեճին խանգարեցին մի քանի գործոններ:

Առաջինը վարչապետի դյուրագրգռությունն է, որը բավական տևական ժամանակ չէր զգացվում առանձնապես, չնայած Փաշինյանին ճանաչողները գիտեն, որ նրա համար սարսափելի դժվար է դուրս չգալ հավասարակշռությունից: Դրա համար կամ կամքի շատ մեծ ուժ է պետք, ինչը երևի թե նա ունի, կամ էլ որոշակի մասնագետների հետ հետևողական աշխատանք: Այս անգամ չստացվեց: Բայց խնդիրը նույնիսկ այն չէ, որ նա չկարողացավ տիրապետել իրեն ու պարբերաբար խոսքի կեսից ընդհատում էր: Խնդիրն առաջին հերթին այն ձևակերպումներն են, որ տրվեցին Փաշինյանի կողմից և որ էապես բնորոշում են նրա մտածելակերպը: Նախ՝ նա փաստացի կրկնեց հայտնի մոտեցումը, թե ով մեզ հետ չէ, մեր դեմ է: Այս մոտեցումը դարձավ Լևոն Տեր–Պետրոսյանի և իր թիմի ձախողման պատճառներից մեկը, այս մոտեցումը դարձավ նաև ՀՀԿ–ի ձախողման պատճառներից մեկը: Իհարկե, այս դեպքում ձևակերպումը մի փոքր այլ է՝ ով մեզ հետ համաձայն չէ, ուրեմն մեզ հետ չէ: Եթե անկեղծ, ապա սա անհամեմատ ավելի վտանգավոր է, որովհետև եթե վերոնշյալ մոտեցումը նախորդների դեպքում սսահմանափակում էր թիմայնությունը, ապա այս դեպքում Փաշինյանը իսպառ բացառում է այլակարծությունը թիմի ներսում, իսկ սա ժողովրդավարության բացահայտ անտեսում է: Ժամանակին ՀՀԿ–ին ու այլ կուսակցությունների մեղադրել են, որ ներկուսակցական ժողովրդավարություն չկա: Հիմա մենք ականատեսն ենք նույն վիճակի:

Որպես այս մոտեցման շարունակություն՝ հնչեց Փաշինյանի մեկ այլ ձևակերպում՝ որոշումները կառավարության նիստում պետք է ընդունվեն միաձայն: Այդ դեպքում ինչի՞ համար է օրենքի դրույթը, ըստ որի կառավարության որոշումներն ընդունվում են քվեարկությամբ, կամ ինչի՞ համար են կառավարության նիստերն ընդհանրապես: Կարելի է փոխել օրենքը և բոլոր տեղերում, ուր գրված է «կառավարության որոշում», փոխարինել «վարչապետի որոշում» բառերով: Հասկանալի է, որ նման դիրքորոշման համար առկա է մտավախություն, որ առանձին նախարարներ, հատկապես ոչ ՔՊ–ական, կարող են որոշ դեպքերում «սպիտակ ագռավ» երևալ, ինչի ակնարկներն, ի դեպ, հնչեցին նույն նիստի ժամանակ: Առավել ևս, ՀՅԴ–ական նախարարի (նախարարների) պարագայում, անշուշտ, դա չի բացառվում: Սակայն դա չի նշանակում, որ կառավարության անդամներն ընդամենը ֆիզիկական ներկայություն ապահովողներ պիտի լինեն ու որևէ պարագայում դեմ չքվեարկեն: Այս պարագայում, որպես նման մոտեցման արդարացում, խոսել թիմայնության մասին, արդարացված չէ, քանզի հենց նույն թիմի ներսում տարակարծությունների ու ընդդիմախոսության բացակայությունը հանգեցնելու է խոր լճացման ներիշխանական համակարգում: Այդպես միաձայն քվեարկում էին ԽՍՀՄ բոլոր մարմիններում: Եթե մեր խնդիրը այդպիսի համակարգի վերադարձն է, ապա կարող է այնպես ստացվել, որ ՀՀԿ–ն ավելի ժողովրդավար էր, ինչը պատկերացնելն անգամ ֆանտազիայի ժանրից է: Ուրեմն, նոր իշխանությունները պիտի կարողանան խուսափել այսպիսի մոտեցումներից: Մենք շատ ավելի համամիտ ենք նույն ՔՊ–ական, ԱԳ փոխնախարար Ռուբեն Ռուբինյանի հետ, ով անընդունելի է համարում «թողեք աշխատեն» խոսքը: Նրա համոզմամբ, «երբ թողնում ես, որ աշխատեն, չեն աշխատում, պետք է բզես, որ աշխատեն»:

Շարունակությունը՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում

 

website by Sargssyan