10 000 դոլար, ավելի քան 4 միլիոն դրամ. Կարեն Կարապետյանի ուն... ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ
«Բացահայտված» Մարտի 1–ն ու պրոպագանդան ՎԵՐԼՈՒԾԱԿԱՆ
«Թուրքիայում կբացվի հայկական հեռուստաալիք» ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ
Լավագույնը ճանաչվել է Բարձրաստիճան պաշտոնատար անձանց էթիկայի... ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ
Եթե 4 օրում անձնագիր փոխելու անհրաժեշտություն է առաջանում, ա... ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Երևան, 24.Հունվար,
00
:
00
:
00
Փոխարժեք
478.65
$
560.79
Տնտեսվարողները իշխանություններից պահանջում են ՀՀԿ–ի ժամանակ ձևավորված աբսուրդները վերացնել, ոչ թե նույնը շարունակել Եղանակը՝ Հայաստանում. օդի ջերմաստիճանն աստիճանաբար կբարձրանա Հենրիխ Մխիթարյանը բաց կթողնի «Մանչեսթեր Յունայթեդի» դեմ խաղը Վարչապետի աշխատակազմում ծառայողական ավտոմեքենաների թիվը կտրուկ կկրճատվի. 50-ի փոխարեն կմնա 7-ը 10 000 դոլար, ավելի քան 4 միլիոն դրամ. Կարեն Կարապետյանի ունեցվածքը «Բացահայտված» Մարտի 1–ն ու պրոպագանդան Խորհրդային կարգախոսները՝ Աստվածաշնչից ու բուդդիզմից ՀՀ վարչապետի աշխատակազմին սպասարկող ավտոմեքենաների թիվը կտրուկ կկրճատվի. Էդուարդ Աղաջանյան Արմեն Գրիգորյանը չի նշանակվի ԿԸՀ նախագահ. Նա չի համապատասխանում ԿԸՀ նախագահի պահանջներին «Թուրքիայում կբացվի հայկական հեռուստաալիք» Պահուստային ֆոնդից ԱԻՆ-ին հատկացվեց մոտ 166 մլն դրամ՝ «Նաիրիտ»-ի աշխատակիցների աշխատավարձի համար Ստեփանծմինդա – Լարս ավտոճանապարհը բաց է տրանսպորտային բոլոր միջոցների համար Լավագույնը ճանաչվել է Բարձրաստիճան պաշտոնատար անձանց էթիկայի հանձնաժողովը Եթե 4 օրում անձնագիր փոխելու անհրաժեշտություն է առաջանում, ապա ներկրված ապրանքը անձնական օգտագործման համար չի կարող լինել Շոուն պահանջում է Հովիկ Աբրահամյանի անունը Պարգևատրումների քաղաքական տողատակը. իշխանությունը՝ լոյալության փնտրտուքի մեջ Գործընթացներ՝ անհասկանալի լռության մեջ. ի՞նչ է կատարվում Արցախի շուրջ «Երբ մենք էինք ցույցեր անում, ոչ մեկը մեր կողքին չկանգնեց» Հայկ Սուքիասյան. «Իշխանությունները սեփական ժողովրդի հետ պետք է անկեղծ լինեն» Խոշոր հրդեհ Ավանում. Դեպքի վայր է մեկնել 3 մարտական հաշվարկ. Տանիքն ամբողջությամբ այրվել է

Զիբիլը ժամանակին տեղափոխելու, ջրամատակարարում կազմակերպելու քաղաքականը ո՞րն է. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Քաղաքական գիտությունների դոկտոր Գարիկ Քեռյանն, անդրադառնալով Երևանի և հանրապետության մյուս երկու խոշոր քաղաքների ավագանուն, ըստ այդմ՝ քաղաքապետի ընտրությունները քաղաքականացնելուն, Ֆեյսբուք սոցիալական ցանցի իր միկրոբլոգում գրել է. «Զիբիլը ժամանակին տանելու, ջրամատակարարում և այլն կազմակերպելու քաղաքականը ո՞րն է: Արդյոք նույն գործառույթները չունի՞ մարզպետը, որին ոչ թե ընտրում, այլ նշանակում են: Նույն անիմաստ քաղաքականացված ընտրություններն են Գյումրիում և Վանաձորում: Առաջարկում եմ վերանայել հանրապետության երեք խոշոր քաղաքների կառավարման այս մեխանիզմները: Օրինակ՝ վատ կլինի՞, եթե քաղաքապետին նշանակի վարչապետը, և որպես հույժ կարևոր պաշտոնյա, նրա թեկնածությունը հաստատի խորհրդարանը: Այսպիսով համ ավելորդ ընտրական ծախսերից կխուսափենք, համ էլ գզվռտոցից կպրծնենք»,- գրում է Քեռյանը:

Նրա դիտարկմամբ, Երևան քաղաքի և հանրապետության մնացած տարածքի համեմատական տնտեսա-քաղաքական նշանակության, բնակչության թվաքանակի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ Երևանը իր ռեսուրսներով զգալիորեն գերակա դիրք ունի, որը նաև ազգային անվտանգության խնդիր է: «Փաստորեն, անիմաստ կերպով քաղաքականացնում ենք մայրաքաղաքային տնտեսության կառավարման գործը, ավագանին վերածում ենք շոուի: Փորձն արդեն կա: Իսկ ավելի լուրջ՝ պետության մեջ պետություն ենք ստեղծում իր քաղաքականացված կառավարման ինստիտուտով»,- «Փաստ»-ի հետ զրույցում նշում է քաղաքագետը:

Ժողովրդավարության հաստատման ճանապարհին մի երկիրը չպետք է միանշանակ մյուսին ընդօրինակի: Եվ եթե լավ ուսումնասիրվեր արևմտաեվրոպական երկրների փորձը, ապա պետք է որ ուսումնասիրված լինեին նաև դրանց հետևանքով առաջացած ճգնաժամերը: Բացի այդ, Հայաստանի առանձնահատկություններից ելնելով, Գ. Քեռյանի կարծիքով, նման ձևով քաղաքապետի ընտրություն անցկացնելը մեր երկրում ոչ միայն աննպատակահարմար է, այլև նույնիսկ մարտահրավեր ազգային անվտանգությանը: Եվ խոսքը միայն մայրաքաղաքի բնակչության թվաքանակին, տնտեսական պոտենցիալին չի վերաբերում, այլ իր ունեցած ռեսուրսներին և տեսակարար կշռին, քանի որ այդ տեսանկյունից այն կազմում է հանրապետության կեսից ավելին: 

«Եվ ստացվում է, որ Երևանը պետություն է պետության մեջ, իսկ Երևանի քաղաքապետը՝ վարչապետին հակակշիռ, քանի որ կառավարման առումով բավականին մեծ անկախություն ունի: Այս պայմաններում, դե ֆակտո, ստացվում է, որ, օրինակ, Երևանի քաղաքապետն ու ավագանին իրենց կշռով շատ ավելի հզոր են, քան Ազգային ժողովը կամ վարչապետը: Այսինքն՝ ստացվում է, որ քաղաքական իշխանության փոփոխության դեպքում կարող է երկիշխանություն ձևավորվել, ինչը չի կարող 2 միլիոնանոց բնակչություն ունեցող երկրում հանդուրժելի լինել, այն էլ, երբ բնակիչների ստվար մասն ապրում է մայրաքաղաքում»,- ասաց Գ. Քեռյանը: 

Այստեղ խորը մտորումների առիթ կա և հարկավոր է եղած միջազգային փորձից օգտվել, համոզված է նա: Մյուս կողմից, եթե Երևանը մարզի կարգավիճակ ունի, ապա ինչպես կարող է մարզպետի պաշտոնը նշանակովի լինել, իսկ քաղաքապետինն՝ ընտրովի: 

«Եվ, փաստորեն, քաղաքապետին, որը մարզպետի կարգավիճակ ունի, առանձնացնում ենք և դարձնում քաղաքական և արհեստականորեն ստեղծում ենք ևս մեկ ներքաղաքական ճգնաժամերի, կուսակցական գզվռտոցների և երկիշխանական վտանգավոր իրողության առաջացման հարթակ: Այս հարցը պետք է լուծվի, որպեսզի այլևս հնարավոր չլինի երկրի կառավարման ընթացքում ճգնաժամային իրավիճակների առջև կանգնեցնել իշխանություններին»,- համոզված է քաղաքագետը:

Ըստ նրա, կարելի է գնալ հետևյալ ուղղությամբ. Երևանի քաղաքապետին առաջադրի վարչապետը, բայց նրա թեկնածությունը հաստատի ԱԺ-ն: Այդ պարագայում մենք կունենանք համապետական գործադիր մարմնի ղեկավար՝ վարչապետի տեսքով, և վարչապետի ու ԱԺ-ի համար ընդունելի քաղաքապետ: Հակառակ պարագայում կստացվի երկրի և մայրաքաղաքի կառավարիչների անհամատեղելիություն, ինչն էլ իր հերթին ճգնաժամի կհանգեցնի: 

«Եվ եթե իրապես նայում ենք քաղաքապետի գործառույթներին, ապա հստակ է, որ օրենքը պետք է ֆիքսի, որ քաղաքապետը պետք է պարտադիր անկուսակցական լինի: Եվ եթե վարչապետի կողմից առաջադրելը կարող է երևանցիների իրավունքների ոտնահարում ընկալվել, ապա այդ պարագայում քաղաքապետը պետք է ուղիղ ընտրությունների միջոցով ընտրվի: Բայց քանի որ մենք գնացել ենք խորհրդարանական կառավարման ճանապարհով, ճիշտ կլինի, որ առաջին տարբերակն ընտրվի: Այս դեպքում, իշխանությունը հեռու կմնա հնարավոր սաբոտաժներից, ինչպես երկար տարիներ տեղի է ունեցել տարբեր երկրներում: Օրինակ՝ Ֆրանսիայում երկրի նախագահը այլ քաղաքական ուժ է ներկայացրել, վարչապետը մեկ այլ, և մեկը մյուսին սաբոտաժի ենթարկելուց ազատվելու և քաղաքական ճգնաժամից դուրս գալու համար ֆրանսիացիները մոտ 20 տարի են պայքարել»,- ասաց Գ. Քեռյանը: 

Աշխարհի փորձը հաշվի առնելու փոխարեն, հարց է ծագում, թե ինչու պետք է Հայաստանն էլ նույն «ճանապարհով» սխալվի՝ ավագանին կուսակցությունների միջոցով ընտրվի: Ըստ նրա, Երևանի նախորդ ավագանին իր ներկայությամբ արդեն իսկ ապացուցել է, որ մայրաքաղաքի կառավարման հարցում դակիչի դերում հանդես գալուց բացի որևէ այլ դերակատարում չունի: 

«Մի կողմից պասիվ ճահիճն էր, մյուս կողմից ծայրահեղական շոումենները, որի արդյունքում Երևանի ավագանին այդպես էլ չկարողացավ որևէ էական հարց լուծել: Այսինքն, փորձը ցույց տվեց, որ ավագանու ինստիտուտն անիմաստ միավոր է, որը ոչ մի քաղաքական գործառույթ չի իրականացնում: Եվ շատ հարմար պահ է, որպեսզի այս պահին քաղաքապետի ժամանակավոր պաշտոնակատար նշանակվի, ԱԺ-ն սեպտեմբերին Երևան քաղաքի կառավարման նոր օրենք ընդունի: Դրանից հետո մենք կունենանք ԱԺ արտահերթ ընտրություններ, որից հետո վարչապետը կառաջադրի քաղաքապետի թեկնածուին, իսկ նոր ընտրված ԱԺ-ն կհաստատի կամ չի հաստատի քաղաքապետի թեկնածությունը: Նույն ձևով կարելի է նաև Գյումրի և Վանաձոր քաղաքների քաղաքապետերին նշանակել, քանի որ այնտեղ նույնպես վիճակը ոգեշնչող չէ»,- ասաց Գ. Քեռյանը: 

Շարունակությունը՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում

 

website by Sargssyan