Անհայտ մարզպետների ու անհայտ այլոց ռեյտինգային խրախճանքը. «Փ... ՎԵՐԼՈՒԾԱԿԱՆ
Հին համակարգի քավության նոխազն ու վերաիմաստավորվելու ժամանակ... ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ
Հերթական դժբախտ դեպքն ու Լոռու մարզպետի «քայլերը». «Փաստ» ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
«Երբ կարգին երկիր կունենանք, այդ ժամանակ կարելի է «կես բերան... ՀԱՐՑԱԶՐՈՒՅՑ
ԱԺ–ն այլ դերակատարում պետք է ստանձնի. հարկավոր է կառավարությ... ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ
Երևան, 13.Դեկտեմբեր,
00
:
00
:
00
Փոխարժեք
478.65
$
560.79
Դեսպան Տիգրան Սեյրանյանը հանդիպել է Չեխիայի խորհրդարանի Սենատի նախագահի հետ Սիրիահայ ուսանողների ուսման վարձը փոխհատուցելու նպատակով կառավարությունը կհատկացնի ավելի քան 13,7 մլն դրամ Խցանումներից խուսափելու նպատակով կկատարվեն երթևեկության կազմակերպման փոփոխություններ Ստրասբուրգում տուժածների թվում, նախնական տվյալներով, Հայաստանի քաղաքացիներ և ազգությամբ հայեր չկան Ստեփանծմինդա – Լարս ավտոճանապարհը փակ է տրանսպորտային բոլոր միջոցների համար Ոստիկանները բացահայտել են հանցագործության 53 դեպք Գյումրու տարվա լավագույն մարզիկ է ճանաչվել Գոռ Մինասյանը Կենտրոն եւ Էրեբունի վարչական շրջաններում ջուր չի լինի Քաղաքական դիակների տեղը քաղաքական աղբամանն է. Ի Տոնոյանը Արկադի Վարդանյանի մասին Նիկոլ Փաշինյանը նոր որոշում է ստորագրել Բքի պատճառով Վարդենյաց լեռնանցքը ծանրաքաշ և կցորդիչով տրանսպորտային միջոցների համար փակ է Թուրքիայի խորհրդարանում պատգամավորները վիճել և քաշքշել են միմյանց Ալեքսանդր Սպենդիարյանի տուն-թանգարանը մրցանակների արժանացրեց իր աջակիցներին Դահուկորդ Սերգեյ Միքայելյանը բաց կթողնի ևս մեկ մրցաշրջան Նոր սերնդի IQOS 3-ի վաճառքը արդեն մեկնարկել է Հայաստանում Հին սկզբունքներով նոր կանցլեր Գերմանիայում 5 տարի հետո մեր դպրոցն անճանաչելի է դառնալու. Արայիկ Հարությունյան Շիրակի մարզի Փոքր Սարիար գյուղի դպրոցում կոռուպցիոն հանցագործության դեպք է բացահայտվել. մարզի դատախազը դիմել է մարզպետին Մանվել Գրիգորյանի կալանքը երկարաձգվեց ևս երկու ամսով Ոստիկանությունը բերման է ենթարկել 22-ամյա աղջկա մարմնական վնասվածք պատճառելու կասկածանքով

Քարոզարշավը՝ ներիշխանական խնդիրների հայելի. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը (հեղինակ՝ Լևոն Մարգարյան) գրում է

Վերջին շրջանում մոդայիկ դարձած նախընտրական տարբեր ձևաչափերի բանավեճերում նկատվում է մի տխուր միտում. բանավեճի մասնակիցները հաճախ կապ չունեն նախապես արձանագրված քննարկման թեմայի հետ: Օրինակ, տնտեսության մասին բանավեճի հանրապետականներն ուղարկել էին Արտաշես Գեղամյանին: Կամ կոռուպցիայի մասին բանավեճի էր եկել Փաշինյանի աշխատակազմի ղեկավարը՝ անհավասար պայմաններում հայտնվելով կոռուպցիայի խնդրի հետ մասնագիտորեն առնչված Արփինե Հովհաննիսյանի դեմ: Այս շարքը կարելի է երկար շարունակել: Նկատելի է, որ բանավեճերը և դրանց մասնակցությունը հաճախ դառնում են անիմաստ, քաղաքական ուժերի ներկայացուցիչները դրանց մասնակցում են պարզապես մասնակցելու, հերթական անգամ եթերում հայտնվելու համար:

ՀՀԿ–ի համար ցանկացած ֆորմատով բանավեճի ներկայությունն ունի կենսական խնդիր՝ քարոզչական այլ ձևաչափերից, մանավանդ հասարակության հետ ինտենսիվ շփումներից նրանք հասկանալիորեն այժմ կաշկանդվում են: Մեդիադաշտը մնացել է միակ տեղը, որտեղ ՀՀԿ–ն կարող է իրեն հարմարավետ զգալ: Նույնը կարելի է ասել նաև սկսնակ կամ քիչ շանսեր ունեցող այլ ուժերի մասին, ովքեր, իհարկե, ի տարբերություն ՀՀԿ–ի, փողոց դուրս գալու կոմպլեքս չունեն, բայց ունեն ճանաչելիության խնդիր: Հետևաբար ցանկացած բանավեճի պատրաստ են այս կամ այն կերպ մասնակցել:

Առավել խնդրահարույց է, սակայն, իշխանության թիմի պահվածքը: Իշխանության քարոզարշավային հիմնական բեռը, ինչպես և ընդհանրապես քաղաքական ողջ բեռը, իր վրա վերցրել է Նիկոլ Փաշինյանը, որը մարզից մարզ, համայնքից համայնք ինտենսիվ քարոզարշավով է զբաղված: Փաշինյանից բացի նրա թիմի մյուս անդամները, բացառությամբ մի քանի ռեյտինգային թեկնածուների, զբաղված են, այսպես ասած, համամասնական ճակատը մեդիադաշտում պահելով: Ընդ որում՝ համոզված լինելով իրենց ուժի անվերապահ հաղթանակի մեջ, այդ ճակատը նրանք պահում են բավական սիրողական կերպով: Թերևս բացառությամբ փոխվարչապետ Տիգրան Ավինյանի, իշխանության համամասնական ճակատի առաջամարտիկները բանավեճերում հայտնվում են լավագույն դեպքում մի կերպ չպարտվողի դերում: Թե ինչո՞ւ է որոշվում գնալ նման բանավեճերի նախապես արձանագրված թեմաներին ոչ կոմպետենտ անձանցով ու դրանով շանս տալով ՀՀԿ–ին գոնե մեդիահարթության մեջ իրենց հաղթող զգալ, առաջին հայացքից անհասկանալի է թվում:

 

Սակայն միայն առաջին հայացքից: Ակնհայտ է, որ իշխանության թիմի մասին ընտրողների հիմնական պատկերացումները ձևավորվում են Նիկոլ Փաշինյանի անձով: Փաշինյանն իր հերթին ակտիվորեն շրջում է մարզերում, զուգահեռ ամեն հանդիպման ժամանակ տաք պահում նաև ոչ մարզային, համապետական ընթացիկ քաղաքական թեմաները: Ասել է թե Փաշինյանը միաժամանակ ծածկում է բոլոր թիրախները: Նրա թիմի խնդիրը, ըստ այդմ, պետք է լիներ ամեն մեկն իր ոլորտում ապահովել Փաշինյանի թիկունքը, կամ գոնե չխանգարել ու սպասել առաջնորդի հեղինակության հաշվին ձեռքբերվելիք ձայների հաշվին մանդատ ստանալուն:

Սակայն ամեն ինչ չէ, որ միանշանակ է: Իշխանության եկած թիմը, ինչպես և ընդհանրապես բոլոր քիչ թե շատ ազդեցիկ քաղաքական ուժերը Հայաստանի պատմության մեջ ունեն ներկուսակցական հստակության խնդիր: Այդ հստակությունը պահպանվում է բացառապես ուժի առաջնորդի շուրջ թիմի մոտ եղած աներկբա կոնսենսուսով: Առանց այդ առաջնորդի թիմը պարզապես սկսում է քանդվել: Վառ և թարմ օրինակը ՀՀԿ–ն է: 

Սերժ Սարգսյանի հրաժարականից հետո ՀՀԿ–ն լքեցին մի կողմից խոշոր կապիտալ ունեցողները, մեկ այլ կողմից ՀՀԿ–ի արդիականացման ռեսուրս հայտարարված կադրերը, որոնք տարբեր տարիների կառավարություններից էին հայտնվում այնտեղ: Մնացել են միայն կուսակցական բյուրոկրատները, որոնք այլ տեղ չունեն գնալու: 

Հեղափոխական իշխանության դեպքում ներթիմային հստակության բացակայությունն ավելի ակներև է՝ հաշվի առնելով, որ նրանք իշխանության են եկել փողոցային պայքարի միջոցով, ավելին՝ այդ քաղաքական ուժի ընդգծված լիդերը թե՛ նախկինում, թե՛ հիմա շարունակում է մնալ մեկ մարդ: Մեծ հաշվով, ՔՊ–ն ևս մեկ մարդու կուսակցություն է: Խնդիրը, սակայն, այն է, որ այդ մեկ մարդուց ներքև բաշխված չեն իշխանության ազդեցության գոտիները, ինչի պատճառը արագ իշխանության գալու հանգամանքն էր: Առաջիկա տարիներին իշխանությունը իր ներսում ունենալու է ազդեցությունների ինտենսիվ պայքար և բաժանում: Ընթացիկ քարոզարշավը, քարոզարշավի ընթացքում բանավեճերին ներկայությունը ներկայության համար, աչքի ընկնելու տենդենցը, թեկուզև թիմի ընդհանուր վարկանիշը վնասելու գնով, ակնհայտ են դարձնում այն ներքին կառուցվածքային խնդիրները, որ կան իշխող թիմում: 

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում

 

 

website by Sargssyan