Բյու­ջեի հա­վե­լյալ բե՞ռ, թե՞ քա­ղա­քա­ցու բա­րե­կե­ցու­թյու... ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Նախկինների ավանդույթների կրողները ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ
«Կա­ռա­վա­րու­թյու­նը հատ­վա­ծա­կան քայ­լեր է իրա­կա­նաց­նու... ՀԱՐՑԱԶՐՈՒՅՑ
«Թավ­շյա հե­ղա­փո­խու­թյան» այ­ցե­քարտն ար­դեն ժամ­կե­տանց է... ՎԵՐԼՈՒԾԱԿԱՆ
«Փո­փո­խու­թյուն­նե­րի նպա­տա­կը մեկ մար­դու իշ­խա­նու­թյու­... ՀԱՐՑԱԶՐՈՒՅՑ
Երևան, 23.Հունվար,
00
:
00
:
00
Փոխարժեք
478.65
$
560.79
Կառավարության նիստը՝ ուղիղ. օրակարգում է նաև Ջերմուկի բնակելի շենքերի սեյսմիկ խոցելիության գնահատման պիլոտային ծրագիրը հաստատելու մասին հարցը Բյու­ջեի հա­վե­լյալ բե՞ռ, թե՞ քա­ղա­քա­ցու բա­րե­կե­ցու­թյուն. «Փաստ» Նախկինների ավանդույթների կրողները «Կա­ռա­վա­րու­թյու­նը հատ­վա­ծա­կան քայ­լեր է իրա­կա­նաց­նում, որոնք բա­վա­րար չեն ու ռիս­կա­յին են». «Փաստ» Նավթի համաշխարհային գներն իջնում են Իշ­խա­նու­թյուն­ներն ամե­նա­կարճ ժա­մա­նա­կում կտրվե­ցին իրա­կա­նու­թյու­նից՝ ընկ­նե­լով սե­փա­կան անս­խա­լա­կա­նու­թյան և մե­ծամ­տու­թյան գիր­կը. «Փաստ» Վարդենյաց լեռնանցքը, Սոթք-Քարվաճառ ճանապարհը բեռնատարների համար դժվարանցանելի են «Թավ­շյա հե­ղա­փո­խու­թյան» այ­ցե­քարտն ար­դեն ժամ­կե­տանց է, գործ­նա­կան քայ­լեր են պետք. «Փաստ» Եղանակը Հայաստանում .Երեւանում ողջ գիշեր ձյուն կգա. Սուրենյան Անհայտ անձը կրակ է բացել Սիեթլում «Փո­փո­խու­թյուն­նե­րի նպա­տա­կը մեկ մար­դու իշ­խա­նու­թյու­նը հա­վեր­ժաց­նելն ու ամ­րապն­դելն է լի­նե­լու». «Փաստ» Վանաձոր-Դիլիջան ճանապարհին մեքենան 30 մետր սահել է ձորը. 5 վիրավորներից 4-ը կանայք ու աղջիկներ են Չեն փակվում, բայց դառնում են մասնաճյուղեր. «Փաստ» Որեւէ պատահար տեղի չի ունեցել․ Տավուշի մարզպետը՝ օդային զորավարժությունների մասին Գործուղումները ֆինանսավորել է Բրիտանական խորհուրդը. «Փաստ»

Ժողովրդի թեկնածուն և ժողովուրդը կհակադրվե՞ն. Փաշինյանը խախտեց լռությունը

Երեկ առավոտյան Նիկոլ Փաշինյանը դադարեցրեց ֆեյսբուքյան իր էջում տիրող լռության «ուխտը», և բավական երկար ուղիղ եթերով անդրադարձավ մի շարք խնդիրների՝ սկսած ՀԴՄ տպել–չտպելու հարցից, վերջացրած իրենց դեմ տարվող քարոզչական արշավով և Մանվել Գրիգորյանի կալանավորումը պահանջողների ակցիայով: Վերջին շրջանում Փաշինյանի ֆեյսբուքյան էջը, որ յուրատեսակ հաղորդակցման հարթակ է դարձել իշխանության և ժողովրդի միջև, հագեցած էր առավել անձնական, տոնական բնույթի բովանդակությամբ: Իսկ քաղաքական միակ ակնարկը թերևս վերաբերում էր խաշի թեմային:

Ինչևէ: Հետաքրքրական է այն, որ Փաշինյանը շատ հարցերում, թեկուզև զգուշավորությամբ, բայց անհամաձայնություններ էր հայտնում, հակադրվում էր հասարակության տարբեր շերտերի տեսակետներին: Մեծ հաշվով, իհարկե, սա առաջին դեպքը չէ, պարզապես վերջին շրջանում, պայմանավորված ընտրական պրոցեսներով, նա խուսափում էր հասարակության հետ նման տոնայնությամբ երկխոսությունից: Նախքան ընտրություններն, այնուամենայնիվ, նմանատիպ տոնայնությամբ զրույցներ կրկին եղել էին, երբ Փաշինյանը քննադատել, նախատել կամ հակադրվել էր հասարակությանը այս կամ այն առիթով:

Իշխանության և հասարակության միջև լիակատար կոնսենսուս հնարավոր չէ, նույնիսկ ամենալեգիտիմ ընտրությունների առկայության պարագայում: Կյանքն այնքան արագ է փոխվում, որ նույնիսկ 70 տոկոս ստացած իշխանությունը կարող է նույն այդ 70 տոկոսի առանձին հատվածների կողմից ենթարկվել քննադատության: Սա՝ ընդհանրապես: Իսկ Փաշինյանի դեպքում մասնավորապես, հաշվի առնելով նրա՝ ժողովրդի թեկնածու լինելու, այդպես ներկայանալու հանգամանքը, այս անխուսափելի բախման խնդիրն ավելի է սրվում: Այլ իրավիճակում սովորական թվացող հակասությունը Փաշինյանի ու ժողովրդի դեպքում ստանում է առավել սուր, էմոցիոնալ նրբերանգներ, որովհետև եթե շատ ես սիրում, ուրեմն շատ էլ սպասումներ ունես, ուրեմն ժամանակի հետ կարող ես շատ էլ ատել: Հայտնի ժողովրդական ասացվածքի հանգվույն:

Մյուս կողմից էլ, սակայն, պարզ է, որ անվերջ մնալ ժողովրդի թեկնածու հնարավոր չէ տարբեր պատճառներով: Նախ՝ ժողովուրդն ինքնին բավական բազմաբևեռ, ոչ միատարր օրգանիզմ է, նրա մի մասի մոտեցումը կարող է հակադիր լինել մյուս մասի մոտեցմանը: Ժողովրդի ճնշող մեծամասնության մոտեցումները միասնական էին հեղափոխության ժամանակ, բայց այդպիսին լինել չեն կարող հեղափոխությունից հետո: Երկրորդ՝ Փաշինյանը սահմանել է ահռելի սպասելիքների նշաձող, ինչն իր հերթին ենթադրում է գործուն փոփոխություններ, որոնք չեն կարող չլինել ցավոտ: Անպայմանորեն ցանկացած բարեփոխում բերելու է որոշակի վերադասավորումների, որոնց թիրախում, բնականաբար, հայտնվելու է նաև ժողովուրդը կամ դրա առանձին վերցրած մի հատված:

 Խնդրի բարդությունը, սակայն, այն չէ, որ պետք է խուսափել իշխանության ու հասարակության միջև հակասություններից: Բարդությունն այլ տեղ է. արդյո՞ք այդ բախումը կավարտվի հակաիշխանական ապատիայով, թե՞ ամեն դեպքում այն կտեղափոխվի կառուցողական հուն: Կամ, այլ կերպ ասած, իշխանությունը կհակադրվի՞ իրեն ընտրած հասարակությանն ու դրա տարբեր շերտերին՝ փոխարենը ներկայացնելով ռեֆորմների այնպիսի տեսլական ու շոշափելի արդյունքներ, որ առաջացող հակասությունները կհարթվեն, թե՞ հասարակության և իշխանության հակասությունները կծնեն խզվածք, անջրպետ, ապատիա, որն էլ քաղաքական փոփոխությունների հերթական շրջափուլում կունենա Հայաստանի քաղաքական համակարգը ցնցելու պոտենցիալ:

Շատ ողջունելի է, որ իշխանությունը, ի դեմս ժողովրդական թեկնածու Փաշինյանի, չի վախենում որոշակի հարցերում սաստել ու չհամաձայնվել նույն այդ ժողովրդի հետ: Սա նշանակում է, որ կա առնվազն գիտակցում, որ անվերջ ամբոխահաճությամբ հնարավոր չէ կառավարել: Սակայն միայն գիտակցումը քիչ է: Իշխանությունը պետք է ունենա այդ հակասության, բանավեճի համար հիմնավոր փաստարկներ, որոնք հասարակությանը կհամոզեն, որ ամբոխահաճությունից նահանջն արվում է շոշափելի արդյունքների հասնելու, ոչ թե խնդիրներից խուսափելու ու ներփակվելու համար: 

ԼԵՎՈՆ ՄԱՐԳԱՐՅԱՆ

website by Sargssyan