Սթափվելու և գործելու ժամանակն է. ԲՀԿ-ն արդեն իսկ ներկայացրել... ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ
Հակառակորդի կողմից զինծառայողներին հրազենային վնասվածքներ հա... ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Պարետ Ավինյանն ապրիլի կեսերից-մայիսի սկզբից բնականոն կյանքին... ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Ժամանակին հատուկ ուշադրություն չի դարձվել, հիմա խնդիրներն առ... ՎԵՐԼՈՒԾԱԿԱՆ
ՊԱՏՄՈՒԹՅԱՆ ԱՅՍ ՕՐԸ (31 ՄԱՐՏԻ). Գյումրիից մեկնարկել է Նիկոլ Փ... ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Երևան, 01.Ապրիլ,
00
:
00
:
00
Փոխարժեք
478.65
$
560.79
Ադրբեջանցի շախմատիստները ցավակցել են Լևոն Արոնյանին Պարետի որոշմամբ՝ ազատ տեղաշարժի սահմանափակումները խստացվել են Պարետատան որոշմամբ՝ մարզահամերգային համալիրը կծառայի որպես քաղաքացիների մեկուսացման վայր ՀՀԿ-ի "տնազ"՝ "դուխով" գլխարկներով Խնդրահարույց օրինագիծը որոշ փոփոխությունների է ենթարկվել. Բադասյանը զեկուցում է արտահերթ նիստում ՀՀ ԱԺ-ն արտահերթ նիստ է անցկացնում. ՈւՂԻՂ Սթափվելու և գործելու ժամանակն է. ԲՀԿ-ն արդեն իսկ ներկայացրել է ստեղծված իրավիճակից դուրս գալու համար անհրաժեշտ 7 հրատապ կետերը Լոռիում ունենք կորոնավիրուսով վարակվածության 3 դեպք․ մարզպետ Նոր պաշտոնանկություն՝ Նիկոլ Փաշինյանի որոշմամբ Հակառակորդի կողմից զինծառայողներին հրազենային վնասվածքներ հասցնելու դեպքի առթիվ հարուցվել է քրգործ. ՔԿ Պարետ Ավինյանն ապրիլի կեսերից-մայիսի սկզբից բնականոն կյանքին վերադառնալու հույս հայտնեց Էդ չե՞ք, ամոթ ձեզ. Էդմոն Մարուքյանը՝ իշխանություններին (տեսանյութ) Թքած ունենալու նուրբ արվեստը... Արցախի մի շարք ընտրատեղամասերում իրականացվել են ստուգայցեր Եթե ոչ քամահրական, ապա ինչպե՞ս բնութագրել այն, երբ ժամը 17:00 զանգ են տալիս խմբակցություն և հայտարարում, որ հենց այս րոպեին արտահերթ նիստ է գումարվում Ե՞րբ կկայանա Վանեցյանի կուսակցության հիմնադիր համագումարը

Հա­մազ­գա­յի՞ն, թե՞ պե­տա­կան օրա­կարգ

Իրանյան այցի շրջանակներում թե՛ Թեհրանում, թե՛ Սպահանում հանդիպելով տեղի հայ համայնքի հետ, Փաշինյանը քանիցս ընդգծեց համազգային օրակարգի կարևորությունը: Երկու դեպքում էլ դահլիճի էմոցիոնալ արձագանքը ցույց տվեց, որ համազգային աջակցություն, առնվազն այդ կոնկրետ օրինակներով, Փաշինյանն ունի: Սակայն մի բան է էմոցիոնալ ելույթն ու ելույթի ոչ պակաս էմոցիոնալ արձագանքը, մեկ այլ բան՝ քաղաքական ասելիքն ու դրանից բխող քաղաքական գիծը: 

«Պե՞տք է արդյոք մեզ համազգային օրակարգ» հարցն առաջին հայացքից ունի դրական պատասխան: Աշխարհասփյուռ հայկական համայնքների առկայությունը վկայությունն է այն բանի, որ հայկական օրակարգը միայն Հայաստանով չի սահմանափակվում: Սփյուռքի նախարարության փակվել- չփակվելը, Սփյուռքում կազմակերպված կառույցների հետ հարաբերությունների որակը միայն տեխնիկապես կարող են ազդել այդ օրակարգերի վրա: Դրանք կան ու լինելու են օբյեկտիվ պատճառներով: Սակայն արդյո՞ք ամեն ինչ այսքան միանշանակ է: Այսինքն, միայն օբյեկտիվ փաստի առկայությունը բավարա՞ր է, որպեսզի Հայաստանը, որպես պետություն, քաղաքական առաջնահերթության շարքում ձևակերպի համազգային օրակարգը: Ոչ թե համազգային օրակարգը, որպես ազգային-պետական օրակարգից բխող կամ այդ օրակարգի մաս կազմող սահմանում, այլ համազգային օրակարգը ինքն իրենով՝ Սփյուռքն ու Հայաստանը միաժամանակ ներառող:

Թերևս այս հարցը Հայաստանում ունի երկու մոտեցում: Դրանք տարբերակվում են Ցեղասպանության գործոնով: Տեր-Պետրոսյանի իշխանությունն, օրինակ, այդ գործոնը կապում էր ոչ թե Հայաստանի, այլ Սփյուռքի հետ՝ ցեղասպանության ճանաչման պայքարը դիտարկելով Հայաստանի սահմաններից դուրս: Տրամագծորեն հակառակն էր անում Ռոբերտ Քոչարյանը, ով ցեղասպանության խնդիրը դարձրեց արտաքին քաղաքականության հիմնական ուղղություններից մեկը: 

Սերժ Սարգսյանը կառավարման սկզբի տարիներին առավել հակված էր հարցի տերպետրոսյանական մոտեցմանը, սակայն հայթուրքական բանակցությունների ձախողումից հետո առավելապես հակվեց քոչարյանական մոտեցմանը, սակայն պակաս եռանդով: Ո՞րն է նոր իշխանության մոտեցումը:

Կառավարության ծրագրում, օրինակ, ցեղասպանության ճանաչման գործում Հայաստանի պատասխանատվության պահը ֆիքսված է հստակ: Պարզ է, իհարկե, որ փաստաթղթով ֆիքսված դրույթն ինքնին չի ենթադրում կոնկրետ քաղաքականության իրացում: Այս իմաստով միայն պաշտոնական արձանագրումները բավարար չեն մոտեցումների հստակությունը հասկանալու համար: Առավել ևս, որ անկախ մոտեցումների տարբերությունից, հաջողության պատմություն չկա ո՛չ ճանաչման պատասխանատվություն ստանձնելու, ո՛չ չստանձնելու դեպքում: Այս մոտեցումների տարբերությունն առավելապես կարելի է դիտարկել քաղաքական այլ մոտեցումների շրջանակներում: Օրինակ, Քոչարյանի դեպքում այն արտահայտվում էր Սփյուռքի կազմակերպված կառույցների սիրտը նման հռետորաբանությամբ շահելու ու ի պատասխան ներդրումներ ակնկալելու տեսքով: 

Ինչևէ: Ցեղասպանության հարցում պետության դերակատարման մոտեցումների հարցը պարզապես ինդիկատոր է, ընդհանրապես համազգային, թե պետական օրակարգ դիլեման հասկանալու համար: Գուցե ոչ միակ, բայց ամենացայտուն ինդիկատորը: Ցավոք, սակայն, նույնիսկ կառավարության ծրագրի մակարդակով արձանագրվածը առայժմ բավարար չէ հասկանալու, թե ինչպիսին է նոր իշխանության մոտեցումն այս հարցում: Իրանում ունեցած ելույթներն, իհարկե, որոշակիացնում են վիճակն ինչ-որ չափով, բայց հաշվի առնելով, որ այդ ելույթներն արվել են հայկական համայնքի հետ հանդիպմանը, չենք կարող չբացառել սուբյեկտիվության հանգամանքը: Ուստի կարիք կա առավել ամբողջական ու հստակ հայեցակարգային մոտեցման: Այստեղ մենք հերթական անգամ մոտենում ենք ընդհանրապես քաղաքական գաղափարական միասնական դոկտրինի բացակայության ցավոտ հարցին, որն իր դրսևորումներն է ունենում գրեթե բոլոր հարցերում և ոլորտներում: 

ԼԵՎՈՆ ՄԱՐԳԱՐՅԱՆ

website by Sargssyan