ՊԱՏՄՈՒԹՅԱՆ ԱՅՍ ՕՐԸ (26 ՄԱՅԻՍԻ). Ավա­րայ­րից՝ Սար­դա­րա­պատ. ... ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Հա­յաս­տա­նը շարժ­վում է ար­տա­քին պարտքն ավե­լաց­նե­լու ճա­... ՎԵՐԼՈՒԾԱԿԱՆ
Հոգեվիճակը՝ գույների մեջ,և երիտասարդ նկարչուհու երազանքը ՀԱՐՑԱԶՐՈՒՅՑ
Վա­ղը կա­րող է ուշ լի­նել, որով­հե­տև վա­ղը կա­րող է ուղ­ղա­... ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
«Ոչ թե եր­կա­կի ստան­դարտ­նե­րի, այլ ընտ­րո­վի վե­րա­բեր­մու... ՀԱՐՑԱԶՐՈՒՅՑ
Երևան, 27.Մայիս,
00
:
00
:
00
Փոխարժեք
478.65
$
560.79
Ադրբեջանի շուրջ պետք է շարունակաբար սեղմել դիվանագիտական օղակը. Աշոտյան Կորոնավիրուսի համավարակը Եվրոպայում խորացրել է ֆինանսական խոցելիությունը՝ առաջացնելով նոր ճգնաժամերի սպառնալիք․ ԵԿԲ ՀՀ ԱԻՆ-ում կա կորոնավիրուսով վարակված 8 աշխատակից Կասկադյորական ավտովթար` Գյումրիում. կան վիրավորներ Գուցե, ՔՈ-ում նոր սրճարանի հույս ունեն կամ ինչո՞ւ «մերժվածները» հիշեցին Ծառուկյանին Երևանում բախվել են Lexus-ն ու մոպեդը. վերջինս ուղևորուհին տեղափոխվել է հիվանդանոց 2020 թվականի ընթացքում կհիմնվի 21 նախակրթարան. ԿԳՄՍ նախարար Վարակի հետ զուգընթաց ապրելը մեր հիմնական ուղղությունն է. Արսեն Թորոսյան «Արմենիա» ավիաընկերությունը չեղարկում է բոլոր կանոնավոր չվերթերը Արարատի մարզում 62-ամյա վարորդի մեքենան գլխիվայր շրջվել է. նա տեղում մահացել է Մարտի 16-ից մայիսի 25-ը հայտնաբերված օրինախախտ վարորդների նկատմամբ կազմվել է շուրջ 19100 ՎԻՎ արձանագրություն (տեսանյութ) Կորեայի իրավապահների կողմից հետախուզվող Ջանգը հայտնաբերվեց Երևանում 7-ամյա տղայի ծնողները որպես բռնարարներ վերցվել են հաշվառման. Նելլի Դուրյան Հակաճգնաժամային կառավարություն ձեւավորելն ապակառուցողական առաջարկ է. Մարուքյան Համատեղ ջանքերով կկարողանանք հաղթահարել այս փորձությունը եւս. Արմեն Սարգսյանը՝ Վրաստանի նախագահին Արթուր Վանեցյանը շարունակում է սպային վայել կեցվածք դրսևորել Պետության ղեկավարի հոգեկան անհավասարակշռությունն ու չափազանց տարերայնությունը չի կարող իր ազդեցությունը չթողնել. Արթուր Ղազինյան Խայտառակություն էր․ Էդմոն Մարուքյանը՝ Արսեն Թորոսյանի հակավրացական հայտարարության մասին Կրթված սերունդ ունենալը Գագիկ Ծառուկյանի համար եղել և մնում է բարգավաճ երկիր կառուցելու հիմքը Կարող եք զսպել ձեր ախորժակը որպես իշխանություն. Անի Սամսոնյան (տեսանյութ)

Ո՞վ է լի­նե­լու հայ­կա­կան «Զե­լենս­կին», կամ՝ «պու­պուշ» թեկ­նա­ծուի պա­հան­ջարկը

Ուկրաինայի նախագահական աղմկահարույց ընտրությունների առաջին փուլը հետևում է։ Շոումեն Վլադիմիր Զելենսկին ու նախագահ Պյոտոր Պորոշենկոն երկրոդ փուլում են, ուկրաինացիները նրանցից մեկին հինգ տարով վստահելու են երկրի ղեկը։ Պորոշենկոյի՝ երկրոդ փուլում հայտնվելը օրինաչափություն է, եթե հաշվի առնեք այն հանգամանքը, որ նա 2014-ի Մայդանի առաջնորդներից մեկն էր ու, ի վերջո, գործող նախագահը։ Բոլորն այս օրերին խոսում են Զելենսկու ֆենոմենի մասին։ «Ժողովրդի ծառա» էպատաժային անունով կուսակցության ղեկավարը հայտնի շոումեն է ու Պորոշենկոյի հակառակորդ օլիգարխ Կոլոմոյսկու դրածոն, սակայն առաջին տուրի արդյունքներով՝ հենց նա է ֆավորիտը, այն էլ՝ բավականին մեծ առավելությամբ։

Բանն այն է, որ Զելենսկին արդեն մի անգամ «դարձել» է Ուկրաինայի «նախագահ»՝ «Ժողովրդի ծառա» երգիծական ֆիլմում մարմնավորելով գլխավոր հերոս ուսուցչի դերը, որը հետո դառնում է ժողովրդի դարդ ու ցավով տառապող, ժուժկալ կյանքով ապրող նախագահ։ Զելենսկին չունի քաղաքական հայացքներ, ու հենց նրա մարմնավորած «հասարակ նախագահի» կերպարն է ձգում ուկրաինացիներին։ Այլ խոսքով՝ Զելենսկին, այսպես կոչված, համաշխարհային պոպուլիստական թրենդի ուկրաինական դրսևորումն է։ Արտահամակարգային Թրամփը պոպուլիստական կարգախոսներով դարձավ ԱՄՆ նախագահ, Մակրոնի նախագահության գինը դարձավ Ֆրանսիայի հինգերորդ հանրապետության քաղաքական համակարգի չեղարկումը։ Մեծ հաշվով՝ Հայաստանում տեղի ունեցած հեղափոխության հաջողության գրավականը նույնպես այն էր, որ Նիկոլ Փաշինյանն, այսպես կոչված, արտահամակարգային գործիչ էր, ու մարդիկ գնացին նրա հետևից՝ ոչ թե ծրագրերի կամ խոստումների համար, այլ, առաջին հերթին, շնորհիվ այն բանի, որ Հայաստանի գործող վարչապետը չէր նույնանում կոռուպցիայի, այն ամենի հետ, ինչն ասոցացվում է, այսպես կոչված, արտոնությունների համակարգի հետ։

Լիբերալ դեմոկրատական արժեհամակարգի վրա խարսխված աշխարհակարգը լուրջ ճգնաժամի մեջ է, որը բերում է պոպուլիզմի շեշտակի աճին, ինչն, իհարկե, արժեզրկում է քաղաքականությունը, հանգեցնում է պետական ու քաղաքական համակարգերի դեինստիտուցիոնալիզացիային։ Մարդիկ տրվում են հեղափոխական տրամադրություններին, ինչը, մեծ հաշվով, քաղաքական լուծումները պարզունակացնելու միջոց է։ Պատահական չէ, որ հետհեղափոխական Հայաստանում նույնիսկ ծիծաղելի են թվում այն կարգախոսները, որոնք նախկինում հնչում էին ընդդիմադիրների կողմից, օրինակ՝ «կարմիր գծերի» վերացումը։ Սակայն հեղափոխությունները հազվադեպ են բերում արժեքային նոր մտածողության՝ որպես կանոն, լ յումպենացնելով հասարկություններին, ու այդ օրինաչափությամբ օրակարգ են գալիս նոր պրիմիտիվ կարգախոսներ կամ «հեշտ» լուծումներ։

Ֆրանսիայի նախագահի պաշտոնում Էմանուել Մակրոնի հաղթանակը շատ ֆրասիացիներ համարեցին հեղափոխություն, որովհետև նրա մուտքը Ելիսեյան պալատ քաղաքական լուսանցք մղեց պահպանողականներին ու սոցիալիստներին, որոնք մի քանի տասնամյակ մարմնավորել են երկրի քաղաքական կյանքը, ու այս կուսակցությունների հակադրությունն է ձևավորել իշխանություն ու ընդդիմություն։ Պատահական չէ, որ Մակրոնի ծրագրային գիրքը կրում է հենց «Հեղափոխություն» անունը։ Սակայն Ֆրանսիայի երիտասարդ «հեղափոխական» նախագահը շատ արագ հիասթափեցրեց ֆրանսիացիներին, ու քաղաքական վակուումը լրացրեցին «դեղին բաճկոնավոր» անարխիստները, որոնք, ի դեպ, վայելում են հասարակության մի զգալի հատվածի համակրանքը։

Նույն իրավիճակն է Ուկրաինայում։ Զելենսկու ֆենոմենը հեղափոխությունից հիասթափության դրսևորում է։ Ըստ վերլուծաբանների, Պորոշենկոյի դեմ քվեարկողները բողոքի քվեարկություն են կատարել, և երկրորդ փուլում նրանց զգալի մասը նորից քվեն կտա Զելենսկուն: Բայց Զելենսկին շատ «յուրահատուկ» թեկնածու է. պարզ չէ, թե ի՞նչ քաղաքականություն է վարելու, ի՞նչ է առաջարկելու հանրությանը: Հետևաբար, երկրորդ փուլում ընտրողներից շատերին կարող է մտահոգել այդ հանգամանքը: Զելենսկին գուցե և չընտրվի, սակայն փաստ է, որ ուկրաինացիների մի ստվար զանգվածի համար նա «պուպուշ» թեկնածու է՝ նույնիսկ անկախ այն հանգամանքից, որ նրա հետևում երևում են վտարանդի օլիգարխի «ականջները»։

Շատերը սխալվում են, երբ կարծում են, որ Հայաստանում հեղափոխության ձախողումը հանգեցնելու է հին համակարգի ռեստավրացիային։ Նման մեխանիկական հետևությունը հակասում է քաղաքականության կանոնին։ Ուկրաինայի օրինակով կարող ենք պնդել, որ հեղափոխական օրակարգի տապալումը բերելու է հասարակության ու քաղաքականության ավելի ընդգծված լ յումպենացմանը, ինչի հետևանքով Հայաստանի հաջորդ ընտրություններում «պուպուշ» թեկնածուների պակաս չի լինելու, անկախ «ականջներից»։ Այս հարթության վրա՝ բնավ զարմանալի չի լինի, որ «ժողովրդի լեզվով» խոսող էպատաժային որևէ կերպար ստանձնի Հայաստանի գլխավոր ընդդիմադիրի դերը։ Այդ հեռանկարը թելադրված է ինչպես համաշխարհային միտումներով, այնպես էլ՝ հեղափոխության նկատմամբ ահգնացող դժգոհությամբ։

ՍՈՒՐԵՆ ՍՈՒՐԵՆՅԱՆՑ

website by Sargssyan