ՊԱՏՄՈՒԹՅԱՆ ԱՅՍ ՕՐԸ (26 ՄԱՅԻՍԻ). Ավա­րայ­րից՝ Սար­դա­րա­պատ. ... ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Հա­յաս­տա­նը շարժ­վում է ար­տա­քին պարտքն ավե­լաց­նե­լու ճա­... ՎԵՐԼՈՒԾԱԿԱՆ
Հոգեվիճակը՝ գույների մեջ,և երիտասարդ նկարչուհու երազանքը ՀԱՐՑԱԶՐՈՒՅՑ
Վա­ղը կա­րող է ուշ լի­նել, որով­հե­տև վա­ղը կա­րող է ուղ­ղա­... ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
«Ոչ թե եր­կա­կի ստան­դարտ­նե­րի, այլ ընտ­րո­վի վե­րա­բեր­մու... ՀԱՐՑԱԶՐՈՒՅՑ
Երևան, 27.Մայիս,
00
:
00
:
00
Փոխարժեք
478.65
$
560.79
Ադրբեջանի շուրջ պետք է շարունակաբար սեղմել դիվանագիտական օղակը. Աշոտյան Կորոնավիրուսի համավարակը Եվրոպայում խորացրել է ֆինանսական խոցելիությունը՝ առաջացնելով նոր ճգնաժամերի սպառնալիք․ ԵԿԲ ՀՀ ԱԻՆ-ում կա կորոնավիրուսով վարակված 8 աշխատակից Կասկադյորական ավտովթար` Գյումրիում. կան վիրավորներ Գուցե, ՔՈ-ում նոր սրճարանի հույս ունեն կամ ինչո՞ւ «մերժվածները» հիշեցին Ծառուկյանին Երևանում բախվել են Lexus-ն ու մոպեդը. վերջինս ուղևորուհին տեղափոխվել է հիվանդանոց 2020 թվականի ընթացքում կհիմնվի 21 նախակրթարան. ԿԳՄՍ նախարար Վարակի հետ զուգընթաց ապրելը մեր հիմնական ուղղությունն է. Արսեն Թորոսյան «Արմենիա» ավիաընկերությունը չեղարկում է բոլոր կանոնավոր չվերթերը Արարատի մարզում 62-ամյա վարորդի մեքենան գլխիվայր շրջվել է. նա տեղում մահացել է Մարտի 16-ից մայիսի 25-ը հայտնաբերված օրինախախտ վարորդների նկատմամբ կազմվել է շուրջ 19100 ՎԻՎ արձանագրություն (տեսանյութ) Կորեայի իրավապահների կողմից հետախուզվող Ջանգը հայտնաբերվեց Երևանում 7-ամյա տղայի ծնողները որպես բռնարարներ վերցվել են հաշվառման. Նելլի Դուրյան Հակաճգնաժամային կառավարություն ձեւավորելն ապակառուցողական առաջարկ է. Մարուքյան Համատեղ ջանքերով կկարողանանք հաղթահարել այս փորձությունը եւս. Արմեն Սարգսյանը՝ Վրաստանի նախագահին Արթուր Վանեցյանը շարունակում է սպային վայել կեցվածք դրսևորել Պետության ղեկավարի հոգեկան անհավասարակշռությունն ու չափազանց տարերայնությունը չի կարող իր ազդեցությունը չթողնել. Արթուր Ղազինյան Խայտառակություն էր․ Էդմոն Մարուքյանը՝ Արսեն Թորոսյանի հակավրացական հայտարարության մասին Կրթված սերունդ ունենալը Գագիկ Ծառուկյանի համար եղել և մնում է բարգավաճ երկիր կառուցելու հիմքը Կարող եք զսպել ձեր ախորժակը որպես իշխանություն. Անի Սամսոնյան (տեսանյութ)

«Այ­լընտ­րան­քա­յին ֆուտ­բո­լի» գլխա­վոր գաղտ­նի­քը

kommersant.ru-ն «Չճանաչվածների առաջնությունը. Լեռնային Ղարաբաղում կայացել է ֆուտբոլի Եվրոպայի առաջնություն» վերնագրով հոդվածում գրում է, որ ի տարբերություն ֆուտբոլով կշտացած Եվրոպայի, որը ներկայումս դիտում է Եվրո 2020-ի ընտրական հանդիպումները, Լեռնային Ղարաբաղում ժողովուրդը գնում էր դիտելու Եվրոպայի ֆուտբոլի առաջնությունը, որին մասնակցում էին չճանաչված և անգամ ամբողջությամբ անհայտ պետությունների, ազգային փոքրամասնությունների և սփյուռքի ներկայացուցիչները: Իսկ ինչո՞վ են CONIFA- ի (անկախ ֆուտբոլային ասոցիացիաների կոնֆեդերացիաներ) առաջնությունները տարբերվում ՖԻՖԱ-ի առաջնություններից: Պետք է սկսել հանդիսատեսից: Նրանց համար արդեն իսկ իրենց թիմի՝ դաշտում հայտնվելը ճանաչում է: Ոչ միայն թիմի, այլ նաև երկրպագուների, տարածաշրջանի ու ապրելակերպի ճանաչում:

Հետևաբար, մարզադաշտերը լի են լինում, իսկ միջոցառումը դուրս է գալիս ֆուտբոլային շրջանակից: Օրինակ, նույն Լեռնային Ղարաբաղում, որտեղ հունիսի 2-ից 9-ն ընկած ժամանակահատվածում CONIFA- ի հովանու ներքո կայացել է Եվրոպայի առաջնություն (սա թվով երրորդն է, նախորդներն են Հունգարիա-2015 և Հյուսիսային Կիպրոս-2017), սպասում էին մի քանի հազար օտարերկրացի երկրպագուների, սակայն հասկանալի է, որ Ստեփանակերտի հյուրանոցները այդքան սենյակներ չունեն: Բոլորին տեղավորելու նպատակով կազմակերպվել էր «Հյուրընկալ ընտանիք» ծրագիրը: Ավելի քան հիսուն ընտանիք էր արձագանքել դրան և արդյունքում երկրպագուներին անվճար տեղավորել իրենց տներում: Մարզադաշտերի մուտքերը ևս ազատ էին ու անվճար: Դա տոն էր: Քաղաքի բոլոր երեխաները հերթապահում էին հյուրանոցների մոտ, որպեսզի խոսեն հյուրերի հետ և նույնիսկ ֆուտբոլ խաղան: Հյուրերը իրենց հերթին արդեն առաջնության կեսերին սպառել էին իրենց պահեստային բոլոր մարզաշապիկները, ինչպես նաև մարզումների համար նախատեսված գնդակները՝ այդ ամենը որպես երախտագիտության նշան հյուրընկալողներին նվիրելու պատճառով: 80-ականների վերջին սկսված ռազմական գործողություններից հետո Ղարաբաղը այդքան շատ հյուրեր չէր ունեցել, սա բացառիկ հնարավորություն էր մոռանալ շրջափակման մասին և քեզ զգալ աշխարհի մի մասը ... Իսկ ընդհանրապես, չպետք է զարմանալ, որ Արևմտյան Սահարային և Հարավային Օսիային միավորում է ամենատարածված և մատչելի սպորտաձևը: Ճիշտ է, պայմանով, որ այս ֆուտբոլը տարբերվում է պաշտոնականից: Դե, Եվրոլիգայի ո՞ր խաղերում դուք կտեսնեք, թե ինչպես իտալական Պադանիայի և գնչուների թիմերի խաղացողները ոգևորում են միմյանց, ուրախանում հակառակորդի լավ խաղից, իսկ վերջում միասին դուրս գալիս և գնում ընթրելու: Ինչպիսի՞ այլ մրցաշարերում են երկրպագուները և խաղացողները այդքան տեղյակ դիվանագիտությունից և աշխարհագրությունից: Թերևս ֆուտբոլային պրեսսինգի մասին այստեղ ոչ բոլորը կարող են խոսել, բայց նրանք գիտեն, թե ինչու Ռեցիի հավաքականի խաղացողները իրենց անվանել են ի պատիվ Հռոմեական կայսրության ամենաարևմտյան Դանուբյան գավառի: 

Պետք է նշել, որ CONIFA- ն ոչ միայն Եվրոպայի, այլ նաև Աշխարհի առաջնություններ է անցկացնում (եղել է երեք այլընտրանքային առաջնություն): Կոնֆեդերացիայում 50 թիմ կա, որոնք ներկայացնում են աշխարհի 300 միլիոն մարդու: Գաղափար է: Կազմակերպիչները սովոր են, որ իրենց որոշները անվանում են «ֆուտբոլային անջատողականներ», որոշները`«մարզական դիվանագետներ», այնպես որ նրանք համբերատար բացատրում են հիմնականը՝ դա սպորտ է, որը քեզ հնարավորություն է տալիս ծանոթանալու նրանց հետ, ովքեր ցանկանում էին ծանոթանալ քեզ հետ, և քննարկել խնդիրները նրանց հետ՝ համոզված լինելով, որ նրանք կհասկանան քեզ: Իհարկե, որոշ վերլուծաբաններ այս ամենում փորձում են գտնել «հետքեր» ՝ «հայկական», «հունգարական», «թուրքական», «ռուսական» և այլն, բայց այդ տարբերակները շատ են. ինչպե՞ս կարելի է համատեղել այսքան «համաշխարհային անդրկուլիսներ» մեկ ֆուտբոլային կազմակերպության մեջ, մանավանդ, եթե հաշվի առնվի այն, որ հավաքականների կազմավորման նպատակները և ձևերը տարբեր են: Կան, օրինակ, ազգային փոքրամասնությունների թիմեր (Ճապոնիայում ապրող միավորված կորեացիներ), կան էթնիկ խմբեր՝ առանց բնակության վայրի (գնչուների թիմ): Սփյուռքի թիմեր կան, օրինակ՝ Պենջաբի թիմը, որտեղ խաղում են Հյուսիսային Հնդկաստանից և Արևել յան Պակիստանից արտագաղթած և Անգլիայում ապրող մարդիկ: Նրանք իրենց խաղում տեսնում են հասարակությունների միասնության և առողջ ապրելակերպի խթանում: Կան նաև հավաքականներ հարուստ երկրներից, որոնք էլ խաղում են մշակութային կամ պատմական ինքնավարության համար: Այնպես որ, Պադանիայի հավաքականի հաղթանակները զարմանալի չեն, քանի որ այնտեղ կան ֆուտբոլիստներ, որոնք խաղում են իտալական լիգաներում: Առանձին պատմություն են չճանաչված պետությունների թիմերը, որոնք ձգտում են ստանալ միջազգային ճանաչում` Հյուսիսային Կիպրոս, Տուվալու, Աբխազիա, Արևմտյան Սահարա կամ Սոմալիլենդ (վերջինս պատրաստվում է ընդունել հաջորդ աշխարհի առաջնությունը 2020 թվականին) և այլն: Այս թիմերի նկատմամբ միշտ էլ հատուկ ուշադրություն է եղել, և միշտ էլ անակնկալներ են լինում նրանցից, օրինակ՝ Լեռնային Ղարաբաղում առաջնության մեկնարկից հինգ օր առաջ Լուգանսկի և Դոնեցկի թիմերը հրաժարվեցին մասնակցել՝ նրանք չէին կարողացել պայմանավորվել Ուկրաինայից հեռանալու թույլտվություն ստանալու հարցով: Մրցաշարին չի մասնակցել նաև 2014 թվականի աշխարհի առաջին չեմպիոն Նեսսի կոմսության թիմը, քանի որ չի կարողացել հավաքել մեկնելու և թիմի պահպանման համար անհրաժեշտ գումար: Թե ով է հաղթել այս առաջնությունում, այնքան էլ կարևոր չէ, այստեղ սպորտային արդյունքից առավել կարևոր է մարդկային արդյունքը: Ակնհայտ է, որ ղարաբաղյան մրցաշարը, ինչպես և բոլոր նախորդները, բազմաթիվ կապեր է ստեղծել իրարից տարբեր մշակույթների և ժողովուրդների ներկայացուցիչների միջև: Եվ սա է «այլընտրանքային ֆուտբոլի» գլխավոր գաղտնիքը:

Կամո Խաչիկյան

website by Sargssyan