Երեխայի միսը վերցրել էր բերանն ու գզում էր. թափառող շունը հա... ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Պետական պարգևներ են հանձնվել ձնահյուսի հետևանքով զոհված զինծ... ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Զինկոմիսարիատի պաշտոնյան կաշառքի դիմաց օգնել է զորակոչիկների... ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Դոլարն էժանացել է, ռուբլին՝ աննշան թանկացել ՏՆՏԵՍՈՒԹՅՈՒՆ
Վաղը տեղումներ են սպասվում. եղանակը՝ առաջիկա օրերին ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Երևան, 20.Փետրվար,
00
:
00
:
00
Փոխարժեք
478.65
$
560.79
«Ոչ մի պաշտոն կամ կոչում չկա, որ հավասար լինի և կարելի լինի համեմատել մարդ կոչումի հետ». Թումանյանի ծննդյան օրն է այսօր Մխիթարյանը «Ռոմա»-ի ընդհանուր հայտացուցակում է Լևոն Ղասաբօղլյանի գլխավորած ղազախական ակումբն ուժեղ գտնվեց «Վեստ Արմենիայից» Ահա, թե ինչպիսի կին եք դուք՝ ըստ Կենդանակերպի նշանի. իմը լրիվ համընկավ Իրանում կորոնավիրուսից առաջին զոհերն են գրանցվել Երեխայի միսը վերցրել էր բերանն ու գզում էր. թափառող շունը հարձակվել է երեխայի վրա (տեսանյութ) Արցախի ոստիկանների կողմից հետախուզվողը հայտնաբերվեց Երեւանում Քրօրենսգրքի երկու հոդվածներով մեղադրվող Վալենտինային գտել են Շահումյան գյուղում Խոշոր ավտովթար Արարատի մարզում. վիրավորների մեջ է ՀՀ նախկին վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանի եղբայրը Հայկական կողմն ընդառաջել է Ադրբեջանի ԶՈւ խնդրանքին Պետական պարգևներ են հանձնվել ձնահյուսի հետևանքով զոհված զինծառայողների ծնողներին

Կյանք կա՞ մահից հետո. կլինիկական մահ տարած անձինք պատմում են, թե ինչ է տեղի ունեցել իրենց հետ մահանալուց հետո. ապշեցուցիչ է

Past.am

Իմ ֆուտբոլի մարզիչը հենց խաղադաշտում սրտի կաթված ստացավ ու 15 րոպե «մահացած մնաց»:

Երբ նրան հարցրին, թե ինչ է հիշում իր մահվան մասին, պատասխանեց, որ հիշում է «լիուլի դատարկություն»: Նա ամնեզիա չուներ, պարզապես, ըստ իրեն, բացարձակ դատարկության մեջ էր գտնվում:

Ասում էր, որ դա իր կյանքի ամենահանգիստ պահն էր: Ամենայն հավանականությամբ, մահը հիշեցնում է «Սկիզբ» ֆիլմը, որտեղ ինքդ ես կառուցում քեզ շրջապատող աշխարհը:

 

Երբ 15 տարեկան էի, հոգեկան խանգարում ունեցող հորեղբայրս խոհանոցային դանակը փորս խրեց: Ես փորձեցի հասնել հեռախոսին ու շտապ օգնություն կանչել, սակայն մնացի կես ճանապարհին:

Հիշում եմ այն զգացողությունը, որ փորձում էի լքել մութ սենյակն ու արևի տակ դուրս գալ: Խուճապն անցավ, և ինձ պատեց մաքրամաքուր հանգիստը: Ես պառկած էի այգում, որում բոլո բույսերը կլանում էին լույսը, իսկ ինձ վրա բոլոր հնարավոր գույներն էին ընկած, այդ թվում՝ այնպիսի գույներ, որոնք երբևէ չեմ տեսել ու այժմ չեմ կարող բնութագրել:

 

Այնուհետև մի մարդ հայտնվեց այգում ու ասաց, որ ես դեռևս չեմ կարող տուն վերադառնալ, քանի որ ժամանակը դեռ չի եկել:

Ես սկսեցի լաց լինել, սակայն հիշում եմ, որ ունեի զգացողություն, որ պետք է վերադառնալ՝ անկախ նրանից, որ ցանկություն չունեի: Վերոնշյալ մարդը, արցունքն աչքերին, բռնեց ձեռքիցս ու հետ ուղեկցեց «դեպի իմ մարմին», որը շտապ օգնության մեքենայի մեջ էր:

Երբ մորաքույրս 18 տարեկան էր, մի օր կորցրել է գիտակցությունն էպիլեպսիկ ցնցման ժամանակ: Նրա կողքին ոչ ոք չի եղել:

Այնուհետև տատիկս գտել է նրան, և բժիշկներին հաջողվել է փրկել նրան:

Մորաքույրս պատմում է, որ շատ լուսավոր ու հանդարտ միջանցքում էր: Նա աննպատակ քայլում էր այնտեղ, մինչև որ դրա վերջում չգտավ հսկայական կողպած մի դուռ: Նա ամբողջ ուժով փորձում էր բացել դուռը՝ թակում էր, քաշում, հարվածում ոտքերով, սակայն ապարդյուն:

Երբ նա հետ շրջվեց, տեսավ, որ միջանցքը վերածվել է վերակենդանացման բաժանմունքի: Նա պառկած էր բուժասեղանին, իսկ բժիշկներն ու բուժքույրերը փորձում էին հետ վերադարձնել նրան կյանք: Նա թողեց դուռը, շրջվեց ու մտավ «իր իսկ մարմնի մեջ»:

Մորաքույրս մահացավ 42 տարեկանում:

Հայրս պատմում է, թե ինչ է իր հետ պատահել սրտի բաց վիրահատության ընթացքում:

Բժիշկները ստիպված էին նրա սիրտը կանգնեցնել 20-30 րոպեով, մինչև որ չտեղադրեին մեխանիկական փականը: Այդ ժամանակ նա 20 տարեկան էր:

Հայրս ասում է, որ «մահից» հետո նա հայտնվեց շատ մութ վայրում: Սկսեց այստեղ-այնտեղ զբոսնել, և ամենուրեք երևում էին դեֆորմացված մարդիկ, որոնք նրա վրա բղավում էին: Նա սարսափից թաքնվել էր մի անկյունում:

Հրեշները կհարձակվեին նրա վրա, եթե նա չտեսներ իր հանգուցյալ տատիկին: Տատիկը նրան էր մեկնել ձեռքն ու առևանգել նրան: Հաջորդ պահին նա արթնացել է հիվանդասենյակում:

Հայրս վստահ էր, որ դա դժոխքն էր: Չգիտեմ՝ դա իսկապես այդպես է, թե ոչ, բայց այդ դեպքն ամբողջապես փոխեց հորս կյանքը: Նա հավատացյալ դարձավ ու վերադարձավ ընտանիք:

Աներս հիվանդանոցում էր, և սրտի կանգ էր տեղի ունեցել: Նա մահացել էր, սակայն նրան վերակենդանացրին:

Այնուհետև նա մեկ առ մեկ պատմում էր, թե ինչպես է տեղի ունեցել իր սրտի վիրահատությունը: Վերջապես կինս նրան ասաց. «Պա՛պ, քեզ սրտի վիրահատություն չեն արել»: Իսկ նա պատասխանեց. «Արել են: Ես հիշում եմ, թե ինչպես իմ սրտին հարվածեցին ադամանդե գավազանով, ու այն կրկին սկսեց աշխատել»:

Չգիտեմ՝ ինչ նկատի ուներ: Մի քանի օր անց նա մահացավ և չկարողացավ այլ բաներ պատմել:

website by Sargssyan