Ճիշտն կլիներ՝ Վանեցյանը հասցներ կալանավորել Փաշինյանին. Արամ... ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ
Ռոբերտ Քոչարյանը կմնա կալանքի տակ ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ
Դատարանը հրապարակում է ՀՀ երկրորդ նախագահի խափանման միջոցի վ... ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ
Ռոբերտ Քոչարյանն այսօր ազատ կարձակվի ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ
«Ճի՞շտ եմ հասկանում, որ ԱԺ խմբակցություններից մեկը ՍԴ նախագա... ԲԼՈԳ
Երևան, 17.Սեպտեմբեր,
00
:
00
:
00
Փոխարժեք
478.65
$
560.79
Արմավիրի մարզի Տալվորիկ համայնքի ղեկավարը ապօրինություններ է արել՝ համայնքին պատճառելով էական վնաս. ոստիկանություն (տեսանյութ) Ռուս պատգամավորը հանձնաժողովի նիստից հետո մահացել է Աշտարակի մոտ բախվել են Mercedes-ն ու Волга-ն. կա 1 զոհ, 3 տուժած. Shamshyan.com Իշխանության կողմնակիցները երթ իրականացրին դեպի Մյասնիկյանի արձան Ներքին Գետաշենի տոնավաճառում 18-ամյա երիտասարդը դանակով հարվածել է 12-ամյա պատանու Սուրեն Ասատրյանը՝ Արտաշատի ավագանու թեկնածու Վանաձորի մսի շուկայում իրավիճակն ամբողջությամբ վերահսկվում է. ՍԱՏՄ Արթուր Վանեցյանի հրաժարականը վկայում է իշխանության ներսում տիրող խառնաշփոթի մասին. Դավիթ Շահնազարյան Ոչ փախչելու եմ, ոչ խանգարելու եմ գործի քննությանը. Ռոբերտ Քոչարյան ՈՒՂԻՂ. Փաստաբանները միջնորդում են Քոչարյանին գրավով ազատ արձակել Ադրբեջանում լուրեր են տարածվում անհայտ հիվանդության համաճարակի մասին Դոլարի փոխարժեքը նվազել է. Եվրոն էժանացել է ավելի քան 2 դրամով

Ամեն փայլող բան ոսկի չէ

Ցանկացած պետության զարգացման հիմնասյունը տնտեսությունն է: Հաճախ այն պետությունները, որոնք չունեն լուրջ ռեսուրսներ, փորձում են իրենց զարգացման տրամպլինը փնտրել այլ երկրների զարգացման պատմության մեջ: Հայաստանում զարգացող տնտեսություն ասելիս հաճախ առաջ են քաշում Սինգապուրի օրինակը: Այդպես անում էր վարչապետ Կարեն Կարապետյանը, այդպես անում է Նիկոլ Փաշինյանը: Վերջինիս կողմից հնչեցրած տնտեսական հեղափոխություն բառակապակցությունից հետո վերոնշյալ քննարկումները դարձան ավելի արդիական: Սակայն փորձենք հասկանալ, թե ինչ ընդհանուր գծեր ունեն Սինգապուրն ու Հայաստանը, և որքան է վարչապետի խոսքը մոտ իրականությանը:

1867 թվականից սկսած՝ Սինգապուրը Բրիտանական կայսրության գաղութ էր՝ մի փոքրիկ կղզի ծովային ճանապարհների խաչմերուկում: Տնտեսական վերելքի ճանապարհն իրենց համար ստացվեց ոչ այնքան ցավոտ, որքան Հայաստանի համար: Անկախացումից ի վեր Սինգապուրը չստացավ որևէ տարածքային ամբողջականություն պահպանելու ժառանգություն, չունեցավ պատերազմ, այլ իր ողջ ռեսուրսը ուղղեց տնտեսական հրաշքի իրականացմանը: Հայաստանի պարագայում առկա է լրիվ այլ իրավիճակ: Ծովի բացակայություն, պատերազմական իրավիճակ, պետական բյուջեից երկրի անվտանգությանը հատկացվող ահռելի գումարներ, տարածաշրջանային բլոկադա, անկայուն հարևաններ… Այս շարքը կարելի է անվերջ շարունակել, բայց իմաստը, կարծում եմ, ըմբռնելի է բոլորի համար:

Մի փոքր խոսելով ներքին խոհանոցի մասին՝ պետք է արձանագրել, որ Սինգապուրի զարգացումը ինչ-որ տեղ դիկտատուրական ռեժիմի հիմնման արդյունք էր: Գողության համար ձեռքը կտրելու որոշում կայացնող իշխանությունները ազատ էին իրենց գործողություններում: Հայաստանի պես ժողովրդավար երկիրը Սինգապուրի մասին խոսելիս, կարծում եմ, պետք է հաշվի առնի այդ նրբությունները:

Չմոռանանք նաև ժամանակաշրջանների տարբերությունը: Աշխարհաքաղաքական իրադարձությունները տարբեր ժամանակներում ունեն տարբեր հետևանքներ: 60-ական թվականներին Սինգապուրում ծնելիության մակարդակը բավական բարձր էր, ինչը ունի իր որոշակի ազդեցությունը պետության զարգացման մեջ: Հայաստանի պարագայում իրավիճակը այլ է: Առանց այդ էլ փոքր շուկա, արտագաղթ, նոր իշխանություններից հիասթափված՝ երկրից հեռացող քաղաքացիներ, պատերազմ և այլն:

Գործող իշխանությունները պետք է դադարեն գործել ագռավի քաղաքականությամբ: Չէ՞ որ այն, ինչ հեռվից փայլուն է և լավը, ոչ միշտ է անհրաժեշտ և պիտանի:

ԱՆԴՐԱՆԻԿ ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆ

website by Sargssyan