Աշխատանք՝ հանուն «մաքուր» էներգիայի (Տեսանյութ) ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
2019 թվականի առաջին կիսամյակում 98 վարորդներ ոչ սթափ վիճակու... ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
ՀՀ քաղաքացու համար վերացվել է ՌԴ մուտք գործելու արգելքը․ ՄԻՊ... ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ
Հակառակորդը հրադադարի ռեժիմը մեկ շաբաթվա ընթացքում խախտել է ... ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
ՌԴ-ն չի հանձնի Միհրան Պողոսյանին. Դատախազություն ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ
Երևան, 20.Օգոստոս,
00
:
00
:
00
Փոխարժեք
478.65
$
560.79
Շարունակվում են Չորաթան վարչական շրջան-ձեռնոցի գործարան 418 մետր երկարությամբ ճանապարհահատվածի հիմնանորոգման աշխատանքները Թույլ չենք տալու Հայաստանը դարձնեք Աֆղանստան կամ Կոլումբիա. Գրիգոր Գրիգորյանը՝ Փաշինյանին Աշխատանք՝ հանուն «մաքուր» էներգիայի (Տեսանյութ) Տիգրան Բարսեղյան․ Հայաստանի հավաքականը կարող է պայքարել Եվրո-2020-ի ուղեգրի համար Այդպես էլ չցանկացաք դուրս գալ Ձեր իսկ կողմից ստեղծված թատրոնից․ Գևորգ Թամամյանը ազատման դիմում է գրել Նորից կրկնում եմ, բռնեք Սերժին․ Արմեն Աշոտյան Դոլարի փոխարժեքը կայուն է. եվրոն էժանացել է՝ նվազելով 528 դրամից «Սպայկա», «Սաս Գրուպ», «Ֆլեշ», «Գազպրոմ Արմենիա»․ որքան հարկ են վճարել խոշորները․ Փաշինյանը թվեր է հրապարակել «Ղալաթ ենք արել, որ ստորագրել ենք. չենք իմացել, թե չէ խայտառակ կանեինք» Սեյրան Սարոյանը՝ Ստամբուլյան կոնվենցիայի մասին Պենտագոնը հրապարակել Է ՄՓՀՀՊ-ով արգելված թևավոր հրթիռի արձակման տեսագրությունը (տեսանյութ) Պարոն վարչապետ կանգ առ, դիմացդ Ամուլսարի անդունդն է. Արամ Գ. Սարգսյան Մարտի 1-ին սաղս էլ տեսել ենք, որ բոլորն էլ Երեւանում են եղել. Սեյրան Սարոյանը՝ Արցախից զինվորականներ բերելու մասին Հայաստանում Սիբիրյան խոցի դեպք է արձանագրվել

Իսկ ի՞նչ կա­նի Ռու­սաս­տա­նը

svpressa.ru-ն գրում է, որ ԱՄՆ-ի կոնգրեսական Բրեդ Շերմանի անձնական էջում հետաքրքիր հաղորդագրություն է հայտնվել առ այն, որ Ստորին պալատը ընդունել է կոնգրեսական Բրեդ Շերմանի ներկայացրած օրենքի փոփոխությունը, որը արգելում է ամերիկյան զենքի փոխանցումը Ադրբեջանին, եթե նախագահը (ԱՄՆ-ի) չի հաստատել քաղաքացիական ավիացիայի համար սպառնալիքի բացակայությունը»:

Նաև նշվում է, որ «նախաձեռնությունը ուղղված է Բաքվի դեմ, որը սպառնում է խփել Ստեփանակերտի օդանավակայանից թռչող քաղաքացիական ինքնաթիռները»: Իր հերթին Ամերիկայի Հայ դատի հանձնախմբի նախագահ Րաֆֆի Համբարյանը բարձր է գնահատել օրենսդիրի այս նախաձեռնությունը և այս որոշումը որակել «պատմական միջոց»:

Բացի այդ, ԱՄՆ Ներկայացուցիչների պալատը հրապարակել է ղարաբաղյան հակամարտության գոտում լարվածության նվազեցմանն ուղղված քայլերի վերաբերյալ հաստատված բանաձև, որտեղ կոչ է արվում վիճարկելի տարածքում «կրակորոշիչ» համակարգեր տեղադրել, դիպուկահարներին և ծանր տեխնիկան դուրս բերել սահմանագոտուց և ավելացնել դիտորդների թիվը:

Ճիշտ է, բոլորովին պարզ չէ՝ ով պետք է իրականացնի ամերիկյան այս նախաձեռնությունները: Այնուամենայնիվ, արտասահմանում ընդունված այս հակաադրբեջանական փաստաթուղթը նախատեսվում է ներառել 2020 ֆինանսական տարվա ԱՄՆ ազգային պաշտպանության ծրագրում: Նշենք, որ Շերմանի գրեթե բոլոր նախաձեռնությունները զգալի վերապահումներ ունեն: Եվ դրանք կարծես թե անկեղծ լոբբիզմի կամ ակտիվ գործունեության իմիտացիայի են նմանվում:

Ըստ նույն «պատմական միջոցի», Ադրբեջանին զենք մատակարարելը, կրկնում ենք, արգելված չէ, եթե դա հնարավոր է համարում ԱՄՆ-ի նախագահը: Ճիշտ է, Բաքուն ԱՄՆ-ից առանձնահատուկ բան չի էլ գնում, ու իմաստով Շերմանի փոփոխությունը ոչինչ էլ չի փոխում:

Բայց միայն առաջին հայացքից: Կարծես թե Վաշինգտոնը մեծ խաղ է սկսում Կովկասում: Ի՞նչ ենք մենք տեսնում այս տարածաշրջանում, որպես ամբողջություն: Ակնհայտ ռազմավարական մերձեցում է նկատվում Ադրբեջանի և Թուրքիայի միջև: Ավելին, Անկարան վերցրել է իր վրա Բաքվի ռազմաքաղաքական հովանավորությունը: Թուրքիան բուն Ադրբեջանի հետ ընդհանուր սահման չունի, բայց կա Նախիջևանի ինքնավարությունը՝ Լեռնային Ղարաբաղից ընդամենը 35 կիլոմետր հեռավորությամբ, որը հարավ-արևմուտքից ունի Թուրքիայի հետ ընդհանուր սահմանի մի փոքրիկ՝ 4 կմ-ոց հատված, և դա լրիվ բավարար է անհրաժեշտության դեպքում ադրբեջանցիներին հրատապ առաքումներ կատարելու համար:

Այնուամենայնիվ, Թուրքիայից Ադրբեջան տարանցումը, որպես կանոն, իրականացվում է Իրանի Արևմտյան և Արևել յան Ադրբեջանի տարածքով, որտեղ հիմնական բնակչությունը էթնիկ ադրբեջանցիներ են: Պատկերը ավելի հստակ դարձնելու համար նշենք, որ Իրանի ադրբեջանական համայնքը 30 միլիոն բնակչություն ունի (Իրանի բնակչության 40 տոկոսը): Եվ այդ համայնքի գրեթե բոլոր ներկայացուցիչները համոզված են, որ «Ադրբեջանի ժողովուրդը անարդարացի բաժանված է Թուրքմենչայի պայմանագրով»: Հետևաբար, Երևանի և Բաքվի միջև նոր զինված հակամարտության պայմաններում կասկած չկա, որ նշված հարևան երկրից բազմաթիվ կամավորներ կլինեն, որոնք կցանկանան օգնել Ադրբեջանին վերականգնելու «պատմական արդարությունը»:

Ընդ որում, կլինեն նաև մարտերում թրծված կամավորներ: Միևնույն ժամանակ, ադրբեջանական զինված ուժերը սկսել են զարմանալիորեն ինտենսիվ սովորել պայքարելու «նոր ձևը»՝ կապված նոր զինատեսակների և տակտիկական մեթոդների հետ: Մասնավորապես, «վերջին երեք տարիների ընթացքում, Ադրբեջանի զինված ուժերը, հաշվի առնելով Հայաստանի փոփոխվող զինանոցը, սահմանել են առավելագույն օպտիմալ և արդյունավետ մեթոդներ լայնածավալ հակահարձակողական գործողություններ իրականացնելու համար»: Այնուամենայնիվ, արդարության համար պետք է նշել, որ Բաքվի համար առավել համեղ պատառը նույնիսկ Լեռնային Ղարաբաղի շրջանը չէ: Դա այն 280 հազար քառակուսի կիլոմետրն է, որը բնակեցված է հարյուր տոկոսով էթնիկ ադրբեջանցիներով:

Այսօր, Իրանի վատթարացող տնտեսական վիճակի պայմաններում, մեծ հավանականություն կա, որ «Միացյալ Ադրբեջան» շարժման ակտիվիստների կողմից վերահսկվող հսկայական ադրբեջանական համայնքը կարող է բողոքի ակցիաներ սկսել Թեհրանի կենտրոնական իշխանությունների դեմ: Տեսականորեն պարսիկները կփորձեն վերականգնել կարգ ու կանոնը ուժի միջոցով: Բայց այդ, ժամանակ «մեկ ժողովրդի երկու բանակները» կշտապեն ապստամբներին օգնության: Իրանում զանգվածային անհնազանդության փորձ արդեն իսկ տեղի է ունեցել 2015 թվականի դեկտեմբերին Թավրիզ, Ուրմիա, Մարագե և Արդեբիլ քաղաքներում: Բայց այն ժամանակ «Բաքու-Անկարա» ռազմական միավորման միջամտություն անհնար էր ուժերի սակավության պատճառով: 

Սակայն 2016 թվականից հետո Թուրքիան և Ադրբեջանը կտրուկ բարձրացրել են իրենց ռազմական ներուժը: Այս կապակցությամբ Շերմանի փոփոխությունը կարող է լինել քաղաքական «ծխաքողարկման» փորձ՝ ուղղված մի կողմից՝ հայերին հանգստացնելուն և մյուս կողմից՝ պարսիկներին շփոթեցնելուն: Հասկանալի է նաև, որ «մի ժողովրդի երկու բանակները» հազիվ թե հաղթահարեն Թեհրանի զինուժը: Սակայն նրանք կարող են ԱՄՆ-ի և դաշնակիցների կողմից հնարավոր կործանարար հրթիռառմբակոծությունից հետո հաջողությամբ հանդես գալ որպես «երկրորդ ճակատ»: Թրամփի համար դա իդեալական տարբերակ է:

Բայց եթե Էրդողանն ու Ալիևը առաջին հերթին հարձակվեն ոչ թե Իրանի, այլ Հայաստանի վրա, ապա Ռուսաստանի համար ամեն ինչ հաստատ դժվար կլինի՝ հաշվի առնելով Կովկասում իր ռազմավարական շահերը և ՀԱՊԿ շրջանակներում դաշնակցային պարտավորությունները: Հետաքրքիր է՝ արդյո՞ք Մոսկվան ունի իրադարձությունների նման զարգացման համար մշակված պլան: Իսկ գուցե ամեն ինչ սահմանափակվի թուրքական լոլիկի հերթական բոյկոտո՞վ, դե, ձեռքի հետ էլ ադրբեջանական դեղձերի բոյկոտով:

Կամո Խաչիկյան

website by Sargssyan