Մարինա Կառոնի. Պակասել է հացն աշխարհի... (Շաբաթօրյա ընթերցու... ՄՇԱԿՈՒՅԹ
Օֆելի Քոչարյան. Հեղափոխական տոնածառը (Շաբաթօրյա ընթերցումներ... ՄՇԱԿՈՒՅԹ
Սահ­մա­նա­փա­կու­մը՝ առայժմ Ռու­սաս­տա­նի մի նահանգում ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ
«Սա­հա­կյանց» ստու­դի­ա­յի պատ­մու­թյու­նը «վար­կա­բե­կիչ ապ... ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ
ՊԱՏՄՈՒԹՅԱՆ ԱՅՍ ՕՐԸ (14 ԴԵԿՏԵՄԲԵՐԻ). Հա­յաս­տա­նում բաց­վել է... ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Երևան, 16.Դեկտեմբեր,
00
:
00
:
00
Փոխարժեք
478.65
$
560.79
«Սեւիլիան» պարտվեց «Վիլյառեալին», բայց մնաց երրորդ տեղում (տեսանյութ) Պոլսահայ համայնքի պատրիարքները նախապես գիտեն իրենց այս պարտավորությունը և պատրաստ են դրան Եվ սեր կա, եւ տանջանք․ նկարիչ դառնալը դժվար ճանապարհ է Երիտասարդը «Մակարով»-ով «կայֆի համար» մի քանի անգամ կրակել է ոստիկանական Hyundai ավտոմեքենայի վրա Երևանում թալանել են Հայաստանում Վրաստանի դեսպանի՝ դիվանագիտական համարանիշներով Mercedes-ը Կյանքից հեռացել է Սերժ Ջիլավյանը Պարզ դարձավ, որ քաղաքապետը չի կարողացել բանակցությունները հավուր պատշաճի իրականացնել.Սուրեն Սուրենյանց Արցախի Մեծ շեն համայնքում Կառլեն և Սառա Եսայանների միջոցներով իրականացվում են սալիկապատման ահռելի աշխատանքներ (տեսանյութ) Գյումրիում 23-ամյա վարորդը Mercedes-ով հայտնվել է հետիոտնի համար նախատեսված ճանապարհին Հարցրու բժշկին. Վիրուսների դեմ հակաբիոտիկները ինչու՞ էֆեկտիվ չեն Թուրքմենստանի նախագահն անձամբ է անցկացրել ուժային կառույցների ղեկավարների մարզումը Իմ ղեկավարած քաղաքում լկտիությունը ջախջախվելու է, սանձարձակության հետ կոմպրոմիս չի լինելու. Դավիթ Խուդաթյան (լուսանկարներ) Հայտնի են գնդակային հրաձգության Հայաստանի երիտասարդների առաջնության մրցանակակիրները Քաղաքի թափառող կենդանիների շուրջ 70%-ը ստերջացվել, պատվաստվել և համարակալվել է․ Հակոբ Կարապետյան Երևանում կոտրել են միանգամից մի քանի արագաչափեր Ջերմուկցիները միահամուռ դեմ արտահայտվեցին Ամուլսար տանող ճանապարհները բացելուն

Հա­յաս­տա­նը Եվ­րո­մի­ու­թյան և ԵԱՏՄ-ի մի­ջև ընտ­րու­թյան հար­ցում ընտ­րեց ՀԱՊԿ-ը

eurasia.expert-ը «Եվրամիության հետ «Արևել յան գործընկերության» 10 տարին. դասեր Հայաստանի, Ադրբեջանի և Վրաստանի համար» վերնագրով հոդվածում գրում է, որ Բաթումում տեղի ունեցած «Արևել յան գործընկերության» երկրների համաժողովում Եվրախորհրդի նախագահ Դոնալդ Տուսկը հայտարարել էր, որ ԽՍՀՄ-ի փլուզումը ունեցել է ահռելի դրական ազդեցություն Վրաստանի, Լեհաստանի և Կենտրոնական ու Արևել յան Եվրոպայի երկրների համար: Նա նաև հայտարարել է , որ Եվրամիությունը փորձում է Անդրկովկասը «քաշել» իր ազդեցության գոտի:

Արդեն շուրջ 10 տարի է, որ անդրկովկասյան երեք պետությունները ընտրել են Արևմուտքի հետ համագործակցության ուղին, և այդ պայմաններում «Արևել յան գործընկերության» ծրագրի տասնամյակին նվիրված Բաթումում կայացած համաժողովը վերածվել էր կարևոր քաղաքական սիմվոլի: Եվրոպայի համար Թբիլիսին առանձնահատուկ է, նա համարվում է «Արևել յան գործընկերության» առաջամարտիկ, և պատահական չէ, որ հենց նա է Անդրկովկասում առաջինը ստացել քաղաքացիների՝ շենգենյան գոտու երկրներ առանց մուտքի արտոնագրի այցելությունների թույլտվություն, և հենց նա է իր ստրատեգիական նպատակը համարում ոչ միայն ՆԱՏՕ-ի, այլ նաև Եվրամիության մեջ մտնելը:

Այնուամենայնիվ, չնայած համաժողովում հնչած՝ ապագայի լավատեսական մտքերին, քննարկումից դուրս մնաց ամենակարևոր՝ կովկասյան ուղղությամբ «միացյալ Եվրոպայի» արդյունավետ քաղաքականության իրականացման հարցը: Բանն այն է, որ «Արևել յան գործընկերության» 10-ամյա աշխատանքը անդրկովկասյան երեք պետությունների հետ տվել է երեք տարբեր արդյունք: Վրաստանի դեպքում ստրատեգիական ընտրություն դեպի Եվրամիություն, իսկ Ադրբեջանի և Հայաստանի դեպքում` տարբեր ուղղվածության սելեկտիվ կոոպերացիա: Հայաստանը մոտ էր ասոցացման համաձայնագիրը ստորագրելուն, բայց դա չեղավ, և Արևելքը, ինչպես միշտ, դրանում մեղադրեց Մոսկվային: Բայց կան կարևոր նրբություններ: Ինչ-որ իմաստով կարելի է արձանագրել, որ Ուկրաինայի օրինակը Հայաստանի համար է, որը ստորագրեց համաձայնագիրը և ստացավ արդյունք:

Հայաստանը չէր կարող առանձնանալ Ռուսաստանից առանց անվտանգության առումով ինչ-որ փոխհատուցում ստանալու: Իհարկե, պայմանագրի ստորագրումը որոշակի տնտեսական դիվիդենտներ կբերեր, բայց դա չէր կարող երաշխավորել Երևանի դիրքորոշման պահպանումը Ղարաբաղի և Թուրքիայի հետ հարաբերությունների հարցում: Արդյունքում Երևանը ընտրեց ԵԱՏՄ-ն կամ Ռուսաստանը, որպես երկրի անվտանգության պահպանման ավելի հուսալի գործընկեր: Հայաստանում անգամ հումոր կա. «Հայաստանը Եվրամիության և ԵԱՏՄ-ի միջև ընտրության հարցում ընտրեց ՀԱՊԿ-ը»: Այնուամենայնիվ, անգամ դա չխանգարեց Երևանին շարունակել համագործակցությունը «Արևել յան գործընկերության» շրջանակներում: 

Ադրբեջանը, ինչպես մինչև 2013 թվականը, այնպես էլ Ուկրաինայի ճգնաժամից և Արևմուտքի և Ռուսաստանի միջև դիմակայության նոր փուլ սկսվելուց հետո էլ հավատարիմ է մնացել Եվրամիության հետ փոխշահավետ համագործակցության սկզբունքին: Նրանց միջև բանակցությունների «եվրոպական արժեքային» բովանդակությունը միշտ էլ եղել է երկրորդ պլանում: Այս իմաստով ուշագրավ է այն, որ 2018 թվականի հուլիսին Եվրամիությունը և Ադրբեջանը ձեռք են բերել պայմանավորվածություններ չորս գործընկերային առաջնահերթություններով՝ պետական կառույցների ամրապնդում և լավ կառավարում, տնտեսական զարգացում և շուկայական հնարավորություններ, էներգաարդյունավետություն և մոբիլություն: Այստեղ պետք է նշել, որ երկու կողմերի համար այնպիսի զգայուն հարցերը, ինչպիսիք են մարդու իրավունքների պաշտպանությունը և ղարաբաղյան կարգավորումը, առաջնահերթությունների մեջ չեն մտնում:

2019 թվականի ապրիլին Եվրամիության արտաքին քաղաքականության և անվտանգության հարցերով գերագույն հանձնակատար Ֆեդերիկո Մոգերինին, մեկնաբանելով «Եվրոպա-Ադրբեջան» համագործակցության խորհրդի նիստի արդյունքները, հայտարարել է, որ «ի տարբերություն Եվրամիության հետ ասոցացման համաձայնագրեր ստորագրած Ուկրաինայի, Վրաստանի և Մոլդովայի, Ադրբեջանը, լինելով նավթով ու գազով հարուստ երկիր, հավատարիմ է Եվրամիության հետ շատ սերտ և հավասար հարաբերություններ զարգացնելուն» (մեր ժամանակների համար հազվադեպ անկեղծություն): 

Հենց դա է պատճառը, որ Բաքվի և Բրյուսելի միջև համաձայնագրի կնքման շուրջ բանակցությունները դեռ շարունակվում են, չնայած ստորագրման ժամկետների մասին բազմիցս է հայտարարվել: Կովկասի բոլոր երեք երկրներն էլ ունեն տարբեր դիրքորոշումներ Եվրամիության հետ համագործակցության վերաբերյալ: Վրաստանը Բրյուսելում տեսնում է մի ուժ, որը կարող է օգնել լուծել երկրի տարածքային ամբողջականության խնդիրը: Տարածաշրջանային մեկուսացման պայմաններում գտնվող Հայաստանը ձգտում է դիվերսիֆիկացնել տնտեսական կապերը առանց Ռուսաստանի հետ ռազմավարական դաշինքի խախտման: Ադրբեջանը ավելի շատ կողմնակից է գործնական կոմերցիոն մոդելի, առանց մարդու իրավունքների և քաղաքացիական ազատությունների խստիվ պարտավորությունների ընդունման:

Այսպիսով, «Արևել յան գործընկերության» ծրագրի իրականացումը մեկ ստանդարտով առնվազն խնդրահարույց է, եթե ոչ անիրականանալի: Եվ եթե որոշների համար այդ ծրագրի «զսպման» ունակությունը կարևորագույն գերակայությունն է, ապա մյուսների համար կարևոր է անվտանգության երաշխիքները կամ շահավետ տնտեսական համագործակցության հնարավորությունը:

Կամո Խաչիկյան

website by Sargssyan