ՊԱՏՄՈՒԹՅԱՆ ԱՅՍ ՕՐԸ (6 ԴԵԿՏԵՄԲԵՐԻ)․ Ռու­սաս­տա­նում տե­ղի է ո... ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Հար­կա­վոր է ինչ-որ ավե­լի կա­րև­որ բան, քան հեր­թա­կան գա­գ... ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ
Հա­մա­գոր­ծակ­ցու­թյան օղա­կը խա­թար­ված է, բողոքներն ավելաց... ՀԱՐՑԱԶՐՈՒՅՑ
Բու­հե­րի կա­ռա­վար­ման խոր­հուրդ­նե­րում պե­տա­կան կամ քա­ղ... ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
«Հա­յաս­տանն աշ­խար­հում մի­ակ եր­կիրն է, որ չու­նի օդա­յին ... ՀԱՐՑԱԶՐՈՒՅՑ
Երևան, 07.Դեկտեմբեր,
00
:
00
:
00
Փոխարժեք
478.65
$
560.79
«Ինտերի» գլխավոր տնօրեն․ Կարծում եմ՝ «Յուվենտուսը» դարձյալ կդառնա չեմպիոն Արցախի ու Հայաստանի ապագան ու անվտանգությունը կախված է Փաշինյանից. «Ադեկվադ» ՀՀ ԶՈՒ զորամասերից մեկում հայտարարվել է ուսումնական տագնապ Անգելա Մերկելն առաջին անգամ այցելել է Օսվենցիմ Ինչի՞ պիտի ադրբեջանցին ու վրացին իրան լավ զգան. ավտոներկրողներն ԱԺ-ի մոտ են Զորամասում բռնաբարության դեպքը չի հիմնավորվել․ Գաբրիել Բալայան Պլեխանովի անվան տնտեսագիտական համալսարանի Երևանի մասնաճյուղը նշեց հիմնադրման 15-ամյակը (տեսանյութեր) Օրենսդիր մարմինը իրավունք չունի բանակում ինքնասպանությունների հարցում լինել դիտորդի կարգավիճակում «Հանրային շահ» հասարակական կազմակերպության հայտարարությունը Մեծ պատմություն՝ փոքր քաղաքում. մեկ օրում 3 գեղեցկության սրահ են թալանել Հայկական զինված ուժերն ամրապնդում են իրենց դիրքերը Վերաքննիչ դատարանի դատավոր Մխիթար Պապոյանը հեռացավ խորհրդակցական սենյակ (ֆոտո) Թաթա Սիմոնյանի ծննդյան տոնն ու ամփոփիչ համերգները ԱՄՆ-ում Հայ զինվորին ինքնասպանության հասցնողը թշնամուց բեթար է. Արման Աբովյան ՈՒՂԻՂ․ ավտոներկրողները կառավարության շենքի մոտ են Իշխանությունը մնացել է Վանոյի Արտակի հույսին․ ովքե՞ր են գաղափարի հեղինակները

«Երբ արածդ աշխատանքը գնահատվում է, մեծ ուժ է տալիս առաջ շարժվելու համար»

Վիզուալ արվեստների բնագավառում ՀՀ նախագահի 2018 թվականի երիտասարդական մրցանակակիրներից է նաև ռեժիսոր Լիլիթ Պետրոսյանը: Նրա «Բայինա» վավերագրական դրաման, բացի վկայագրից ու մեդալից, նաև դրամական պարգևի է արժանացել: Նույն ֆիլմը օրեր առաջ «Ոսկե ծիրան» 16-րդ միջազգային կինոփառատոնի կարճամետրաժ ֆիլմերի տարածաշրջանային մրցույթում արժանացել է «Գենադի Մելքոնյանի անվան հատուկ մրցանակին», ինչպես նաև դրամական պարգևի:

«Բայինա» ֆիլմը երիտասարդ ռեժիսոր Լիլիթ Պետրոսյանի դիպլոմային աշխատանքն է: «Ֆիլմը պատմում է ազգությամբ մոնղոլուհի, նախկին օպերային երգչուհի Բայինայի մասին: Նա ամուսնացել է ազգությամբ հայի հետ, Մոնղոլիայից տեղափոխվել Հայաստան և ամուսնու մահից հետո էլ այժմ շարունակում է ապրել այստեղ՝ գյուղերից մեկում։ Պայքարելով կյանքի դժվարությունների դեմ՝ մեծացնում է իր երկու երեխաներին, կատարում տարբեր տեսակի՝ տղամարդուն բնորոշ աշխատանքներ։ Ֆիլմը դիպլոմային աշխատանքս է, նկարահանել եմ թատերական ինստիտուտում։

Ուզում եմ շնորհակալություն հայտնել իմ վարպետ Ռուբեն Գրիգորյանին: Առհասարակ, մեր կուրսի հաջողությունների համար նրան ենք շնորհակալ, քանի որ ամեն ինչ սկսվում է լավ ուսում ստանալուց և լավ վարպետից։ Ֆիլմը 2019 թվականից սկսած մասնակցում է տարբեր միջազգային փառատոնների և հարթակների Հայաստանում և Հայաստանից դուրս։ Այս տարվա հունիսի 10-ին ֆիլմը ստացավ ՀՀ նախագահի մրցանակ, ինչն ինձ համար անսպասելի էր և շատ ոգևորող։ Մի քանի օր առաջ էլ «Ոսկե ծիրան» 16-րդ միջազգային կինոփառատոնի շրջանակներում ստացավ «Գենադի Մելքոնյանի անվան հատուկ մրցանակ»։ Ցավոք սրտի, չկարողացա ներկա գտնվել մրցանակաբաշխությանը», - «Փաստի» հետ զրույցում ասում է երիտասարդ ռեժիսորը: 

Լիլիթի խոսքերով՝ նա շատ է ցանկանում, որ իր ֆիլմն ընկալելի, հասկանալի լինի բոլորի համար՝ անկախ ազգությունից: Հատկապես «Բայինա» ֆիլմի պարագայում սա հնարավոր է, քանի որ այն իր մեջ համամարդկային գաղափարներ է ներառում՝ սեր, ընտանիք, կարոտ, հավատարմություն, սպասում...

Մեր զրուցակիցն ասում է՝ ի սկզբանե ֆիլմը չի նկարահանել մրցանակ ստանալու համար, բայց, իհարկե, մրցանակները պարտավորեցնող են: «Ինձ դուր է գալիս ստեղծագործելու ընթացքը, երբ փորձում ես ֆիլմի միջոցով ստեղծել քո պատկերացրած աշխարհը: Սակայն, երբ արածդ աշխատանքը գնահատվում է, դա ևս մեծ ուժ է տալիս առաջ շարժվելու և նորից ստեղծագործելու համար։

Ներկայումս պատրաստվում եմ իմ 3-րդ ֆիլմի նկարահանումներին, որը նույնպես լինելու է վավերագրական», - ընդգծում է Պետրոսյանը։

Հարցնում եմ՝ հայաստանյան կինոշուկան շատ փոքր է, և երբեմն նաև մեր ֆիլմերը ստեղծվում են բացառապես ներքին սպառման համար, այս դեպքում ի՞նչ անել արտասահմանյան շուկա դուրս գալու համար:

Լիլիթը համոզված է` հայկական կինոն նորից կսիրվի, ներկայացված կլինի արտասահմանյան շուկայում, բայց դրա համար ժամանակ է պետք:

«Այո, հայաստանյան շուկան փոքր է, բայց կան շատ շնորհալի երիտասարդներ, ինչպես նաև արդեն կայացած կինոգործիչներ, որոնք ամեն ինչ անում են արտասահմանյան շուկայում ներկայացված լինելու համար։

Հիմա Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտն ընտրում է ֆիլմեր և ուղարկում փառատոնների Եվրոպայում, ԱՄՆում, Ռուսաստանում: Սա մեծ օգուտ է բերում Հայաստանին՝ դրսում ճանաչում ձեռք բերելու առումով։ Կարող եմ բերել մեր կուրսի օրինակը: Ունենք բազմաթիվ մրցանակներ արտերկրյա տարբեր փառատոններից և մրցույթներից։ Իմ կարծիքով՝ ուղղակի պետք է փոխվեն հայկական կինոյի հետ կապված պատկերացումները, վերաբացվի «Հայֆիլմ» կինոստուդիան, երիտասարդներն ավելի շատ ներգրավված լինեն ֆիլմարտադրության մեջ: 

Մեր երկիրը պետք է ուշադրություն դարձնի մշակութային քաղաքականությանը, նրան, որ Հայաստանում բացվեն կինոստուդիաներ, կազմակերպվեն փառատոններ։ Պետությունը պետք է ֆինանսավորի ռեժիսորներին և մյուս ստեղծագործողներին: Նրանք էլ իրենց հերթին ստեղծեն աշխատանքներ, որոնք աշխարհին կներկայացնեն հային ու Հայաստանը», - ընդգծում է մեր զրուցակիցը:

Որևէ թեմայի շուրջ զրուցելիս չի ստացվում շրջանցել ֆինանսական հարցերը: Որքանո՞վ է այն խանգարող գործոն ստեղծագործողների համար: «Ֆինանսավորում ստանալը մեր օրերում շատ բարդ է: Կարող եմ խոսել իմ օրինակից: Երբ սկսում էի իմ կուրսային ֆիլմի նախապատրաստական աշխատանքները, ինձ ոչ ոք չէր հավատում, մտածում էին հերթական անիմաստ ֆիլմն է լինելու, չարժե անգամ լսել։ Դրանից, իհարկե, կոտրվում ես, բայց կարող եմ ասել, որ քիչ բյուջեով լավ ֆիլմեր ևս հնարավոր է նկարահանել։ Սակայն, եթե ցանկանամ նկարահանել խաղարկային ֆիլմ, այս դեպքում արդեն դժվար կլինի քիչ բյուջեով աշխատելը», - եզրափակում է ռեժիսոր Լիլիթ Պետրոսյանը:

ԼՈՒՍԻՆԵ ԱՌԱՔԵԼՅԱՆ

website by Sargssyan