ՊԱՏՄՈՒԹՅԱՆ ԱՅՍ ՕՐԸ (26 ՓԵՏՐՎԱՐԻ)․ Սանկտ Պե­տեր­բուր­գում տե­... ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Հան­րաք­վեի ար­դյունք­նե­րը և դրա վրա ծախս­ված հսկա­յա­կան գ... ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ
Իսկ տա­նից դուրս կա­րե­լի է ամեն ինչ ջար­դել ու քան­դե՞լ. ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
«ՍՕՍ ման­կա­կան գյու­ղե­րի» մի­ջազ­գա­յին սուբ­սի­դի­ա­նե­րը... ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
«Կո­րո­նա­վի­րու­սը կա­րող է էա­կան խո­չըն­դոտ դառ­նալ ար­տա... ՀԱՐՑԱԶՐՈՒՅՑ
Երևան, 26.Փետրվար,
00
:
00
:
00
Փոխարժեք
478.65
$
560.79
Կալիֆոռնիայում խոշոր հրդեհ է բռնկվել նավթավերամշակող գործարանում Դատարանը մերժեց Սերժ Սարգսյանի պաշտպանների՝ դատախազին ներկայացված բացարկի միջնորդությունը․ուղիղ 67 հոգի արդեն դիմել են եւ վաղը չվերթ կա, որով նրանք Իրանից տեղափոխվելու են Հայաստան. ԱԳՆ ՀՀ ԶՈւ բոլոր զորամասերում արգելված են զինծառայողների ծնողների և հարազատների այցելությունները, զինծառայողների բոլոր տեսակի արձակուրդները. ՊՆ ՊԱՏՄՈՒԹՅԱՆ ԱՅՍ ՕՐԸ (26 ՓԵՏՐՎԱՐԻ)․ Սանկտ Պե­տեր­բուր­գում տե­ղի են ունե­ցել ան­կար­գու­թյուն­ներ, Պե­տա­կան դու­ման ցրվել է 2019-ին նույն զորամասում սպա է ինքնասպություն գործել, հետևություն չի արվել, շտաբի պետն ազատվել է պաշտոնից. զինծառայող Վահրամ Ավագյանի մահվան դեպքով ՊԲ-ի՝ ծառայողական քննության արդյունքները Հան­րաք­վեի ար­դյունք­նե­րը և դրա վրա ծախս­ված հսկա­յա­կան գու­մար­նե­րը կա­րող են դառ­նալ անի­մաստ. Փա­շի­նյա­նը ռիս­կի է դի­մում մե­ղադր­վել իշ­խա­նու­թյու­նը յու­րաց­նե­լու մեջ Երկրաշարժ է տեղի ունեցել Իսկ տա­նից դուրս կա­րե­լի է ամեն ինչ ջար­դել ու քան­դե՞լ. Վթարի պատճառով 10 ժամից ավելի ջուր չի լինելու Գեղարքունիքի եւ Կոտայքի մարզերում «ՍՕՍ ման­կա­կան գյու­ղե­րի» մի­ջազ­գա­յին սուբ­սի­դի­ա­նե­րը տա­րեց­տա­րի կրճատ­վե­լու են. ծրա­գիրն անց­նում է ինք­նա­ֆի­նան­սա­վոր­ման Արարատի մարզում 2019-ին իրականացվել է 58 սուբվենցիոն ծրագիր, այս տարի դրանց թիվն արդեն 112 է. մարզպետ «Կո­րո­նա­վի­րու­սը կա­րող է էա­կան խո­չըն­դոտ դառ­նալ ար­տագ­նա զբո­սաշր­ջա­յին այ­ցե­լու­թյուն­նե­րի հա­մար».խոր­հուրդ­ներ մաս­նա­գե­տից Ին­չո՞ւ են խոս­տում­ներն ու հայ­տա­րա­րու­թյուն­նե­րը «գրվում սա­ռույ­ցին» Երբ առաջ­նա­յին են դառ­նում սե­փա­կան շա­հերն ու անձ­նա­յին վե­րա­բեր­մուն­քը

«Ունենք մեծ խնդիր­ներ, որով­հե­տև չու­նենք ազ­գա­յին ար­ժե­հա­մա­կարգ, չգի­տենք, թե ամ­բողջ ազ­գով ի՞նչ ար­ժեք­նե­րի վրա ենք հեն­վում»

Հայ Առաքելական եկեղեցու Շիրակի թեմը 2000 թվականից երեխաների կրթության և դաստիարակությանն ուղղված ծրագրեր է իրականացնում: Երբ 2005թ.-ին թեմը հնարավորություն ստացավ վերանորոգել հին ու լքված մի շենք, սոցիալական ծառայություններն ընդլայնելու հնարավորություն ունեցավ: Հայ Առաքելական եկեղեցու Շիրակի թեմի սոցիալ-կրթական կենտրոնի կառավարիչ Կարինե Գյադուկյանը այդ հնարավորությունը նոր փուլ է համարում, որի շրջանակներում այսօր արդեն ունեն ծրագրեր նախադպրոցականների և դժվար վարք ունեցող երեխաների համար:

«Այդ ծրագրերը զուտ միայն երեխաներին չեն վերաբերում: Այն, ինչ երեխային ես տալիս, շատ հատվածային է և, մեր տեսակետից, քիչ արդյունավետ: Եթե ուզում ես երեխայի իրականության մեջ ինչ-որ բան փոխել, ծառայություններ տրամադրելուց զատ, շատ խորքային պետք է աշխատես ընտանիքի հետ: Ընտանիքի մոտեցումը պետք է փոխես, որ աշխատանքդ արժեք ունենա: Երբ միայն երեխային ուղղված ծառայություն են մատուցում, երբեմն ավելի շատ վնաս, քան օգուտ է նրա համար:

Երեխային իրական կյանքից բերում ես մի տեղ, որտեղ ինքն իրեն շատ հարմարավետ ու խնամված է զգում: Բայց 8 ժամը լրանալուց հետո երեխան բացարձակ այլ իրականություն է գնում, ինչը կենդանի բախում է. դա շատ ավելի սթրեսային է նրա համար, քան միշտ վատ վիճակի մեջ լինելը»,-նկատում է նա:

Հաշվի առնելով, որ վերոնշյալ խնդիրները փոխկապակցված են Շիրակի մարզի ընդհանուր հարցերի հետ, «Փաստի» հետ զրույցում Կարինե Գյադուկյանը անցում կատարեց բազմաշերտ խնդիրներին:

«Խնդիրները բազում են, բայց երկու հիմնական մեծ խնդիր կա, որոնց լուծումը, ըստ իս, կարող է մեղմացնել իրավիճակը. նախ՝ աղքատությունն ինքնին չի ծնվում, աղքատությունը հետևանք է:

Գյումրիում առաջնահերթ խնդիրն այսօր գործազրկությունն է՝ գումար վաստակելու և արժանապատիվ ապրելու հնարավորության բացակայությունը: Ժամանակին Գյումրին արդյունաբերական քաղաք է եղել, բնակչության 80 տոկոսը գործարաններում է աշխատել: Մի վայրկյանում այդ ամենը վերացել է ու չի վերականգնվել: Տարիներ շարունակ մարդիկ իրենց ուժերով լուծել են ոչ միայն անօթևանության խնդիրը, այլև փորձել են աշխատանքի խնդիր լուծել:

Շատ մեծ հաջողություններ չեն արձանագրել. անկախացման շրջան, տնտեսական ճգնաժամ ու շրջափակում:

Մի շարք գործոններ գումարվեցին ու կարծես անելանելիության վիճակ ստեղծվեց, որից խուսափելու ամենահեշտ ու հասանելի ձևն արտագաղթն էր: Եթե սկզբնական շրջանում հիմնականում տղամարդիկ էին գնում, և այստեղ, ի դեմս նրանց ընտանիքների, մարդկային ռեսուրս կար, ապա վերջին տարիներին խնդիրը շատ ավելի է ծանրացել. արդեն միայն տղամարդիկ չեն գնում, այլ ամբողջ ընտանիքով: Այն բոլոր ջանքերը, որոնք առանձին կազմակերպություններն են անում, դրանք առանձին ընտանիքների վիճակի փոփոխության համար են»,-ասաց նա՝ հավելելով, որ գլոբալ փոփոխություններ արձանագրելու գործառույթը պետությանն է:

«Պետության լուրջ ծրագրի անհրաժեշտություն կա, որի մեջ կներգրավվեն նաև տարբեր ոլորտների մասնագետներ, կգնահատեն իրավիճակն ու առաջարկություններ կանեն: Այսօր այս տարածաշրջանը լքում են ոչ միայն ֆինանսական խնդիրներ ունեցող մարդիկ, այլև նրանք, որոնք այդ խնդիրները չունեն:

Կան այլ պատճառներ, որոնցից մեկը որակյալ կրթության և կենսապայմանների բացակայությունն է: Այս ամբողջը խնդիրների մի շղթա է. եթե ուզում ենք, որ Հայաստանի հյուսիսը դառնա շնչող, ապրող տարածաշրջան, ապա շատ լուրջ պետական մոտեցում է պետք»,-նկատում է նա՝ միաժամանակ ընդունելով, որ բոլոր մարզերում էլ խնդիրներ կան:

«Ընդհանրապես, ցանկացած համագործակցություն իրականանում է, երբ կա կողմերի ցանկությունը: Երբ իրար ընդառաջ քայլեր են արվում, այդ դեպքում կարելի է համագործակցություն կառուցել, բայց եթե միայն խոսակցություններ են, դժվար է: Խնդիրները փոքր կամ անգամ մեծ միջազգային կազմակերպությունների մակարդակով չեն լուծվի: Այսօր ունենք մեծ խնդիրներ, որովհետև չունենք ազգային արժեհամակարգ, ազգային հայեցակարգ, չգիտենք, թե ամբողջ ազգով ի՞նչ արժեքների վրա ենք հենվում ու այդ արժեքներով ո՞ւր ենք գնում: 

Այսօր ամեն մեկն ուզում է իր կեցությունն ապահովել, երեխաների ապագան կերտել, բայց ո՛չ նախադպրոցական կրթությունը, ո՛չ դպրոցը, ո՛չ հասարակական գաղափարախոսությունն ընդհանուր արժեհամակարգ և ընդհանուր նպատակադրություն չունեն: Այս ամենից է գալիս համագործակցության, մեխանիզմների պակասը»,շեշտում է մեր զրուցակիցը:

Կարինե Գյադուկյանի խոսքով, այսօր Շիրակի մարզում մարդիկ առաջինը հենց եկեղեցու դուռն են թակում. «Չկա մի խնդիր, որի շուրջ մարդիկ չփորձեն եկեղեցուց աջակցություն ստանալ: Ես բացարձակապես նկատի չունեմ նյութականը: Իհարկե, դա էլ կա, բայց խոսքն այս պարագայում հոգևորականի հետ զրույցի, խորհուրդների մասին է: Մեզ մոտ գալիս են տարբեր խնդիրներով՝ թե՛ ընտանեկան բռնության հարցերով, թե՛ երեխաների հետ կապված հարցերով: Եկեղեցին հասարակության մեջ հեղինակություն վայելող կառույց է. կինը շատ լավ գիտի, որ ոստիկանը կարող է հարբած ամուսնուն կարգի չհրավիրել, բայց քահանայի ներկայությունը սաստող է: Հավատքը մեր կենցաղի մեջ է: Եթե սթափ առաջնորդվենք այդ գաղափարով՝ շատ ավելի ամուր ու կայուն հասարակություն կդառնանք: Երբ գիտես քո ուժն ու այդ ուժի հիմքերի վրա ամուր ես կանգնած, կայուն առաջընթաց կունենաս:

Ազգի մտածելակերպի հիմքը դնելով՝ շատ ավելի հաջողակ կարող ենք լինել»:

ԱՆՆԱ ԲԱԴԱԼՅԱՆ

website by Sargssyan