Նիկոլ Փաշինյանը նոր նշանակում է արել ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ
1000–ից ավելի հայկական բեռնատարներ մնացել են Վերին Լարսում. ... ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Ադրբեջանը ձեռնարկել է դիվերսիոն ներթափանցման փորձ. մեկ դիակ ... ԲԼՈԳ
ՈՒՂԻՂ․ Նիկոլ Փաշինյանի մամուլի ասուլիսը Լոս Անջելեսում ՎԻԴԵՈ
Ջորջ Սորոսը ցանկություն էր հայտնել ինձ հետ հանդիպել․ Նիկոլ Փ... ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ
Երևան, 23.Սեպտեմբեր,
00
:
00
:
00
Փոխարժեք
478.65
$
560.79
ՀՀ ԱԺ պատգամավորը պատմել է ռուս գործընկերոջ հետ գազի գնի հարցի շուրջ իր զրույցի մասին Արցախի «Արդարություն» կուսակցության հայտարարությունը Ով է Նիկոլ Փաշինյանի օգնական նշանակված Սուրեն Ղամբարյանը «Մարզպետ, կերած-խմածդ քթիցդ կբերեմ, ողնաշարդ կջարդեմ». Փոխգնդապետի հայրը` մարզպետին Նիկոլ Փաշինյանը նոր նշանակում է արել «Տոտենհեմի» խաղացող․ Ֆուտբոլը VAR-ի պատճռով վերածվել է այլ խաղի Ադրբեջանում շտապել են «բացատրել». զոհված զինծառայողը մոլորվել է, ոչ թե մասնակցել դիվերսիայի 1000–ից ավելի հայկական բեռնատարներ մնացել են Վերին Լարսում. տուգանքները հասնում են 100.000 ռուբլու (ֆոտո) Պատկերացնո՞ւմ եք, եթե հանկարծ ես սկսեմ խոսել. Վանեցյանի պատասխանը՝ Փաշինյանին Արծրուն Հովհաննիսյանը՝ իր հասցեին հնչած որոշ քննադատությունների մասին Երբ Արցախի բանակի գեներալների վրա գործ էիք սարքում, չէի՞ր հիշում ուսադիրների ու արժանապատվության մասին. Շարմազանով Վարչապետը հանդիպել է Կալիֆորնիայի փոխնահանգապետի եւ Լոս Անջելեսի քաղաքային իշխանության ներկայացուցիչների հետ (ֆոտո) ԱԺ-ն շարունակում է արտահերթ նիստի աշխատանքւ. Օրակարգում մեկ հարց է (ուղիղ) Վանեցյանը իր ուսադիրները նետեց աղբամանը. Նիկոլ Փաշինյան Ծնկի կբերվեն այն եկեղեցականները, ովքեր կփորձեն քանդել մեր ոտքի տակ. Փաշինյան ՀՀ կառավարությունն այսօր ի վիճակի է իրականացնել նույնքան մասշտաբային ծրագրեր, որքան Լինսի հիմնադրամը. Փաշինյան Ադրբեջանը ձեռնարկել է դիվերսիոն ներթափանցման փորձ. մեկ դիակ թողնելով հետ են շպրտվել. խոսնակ Չպարզված հանգամանքներում վիրավորված Հայկ Խաչատրյանի վիճակը ծանր է. Արծրուն Հովհաննիսյան

«Ար­տա­քին մար­տահ­րա­վեր­նե­րին դի­մա­կա­յե­լու փո­խա­րեն՝ մեր մեջ ներ­քին մար­տահ­րա­վեր­ներ ենք ստեղ­ծել, որոնք նպաս­տում են մեր ար­ժե­հա­մա­կար­գի թու­լաց­մա­նը և կոր­ծան­մա­նը»

Դեռևս մեկ տարի առաջ, երբ երկրում քաղաքական փոփոխություններ էին տեղի ունենում, խոսվում էր սիրո, հանդուրժողականության, համերաշխության մասին: Հասարակությունն էլ մի տեսակ համախմբված էր թվում, սակայն հիմա, կարծես թե, այլ պատկեր ունենք:

Գրող, հրապարակախոս Դավիթ Մկր Սարգսյանը «Փաստի» հետ զրույցում նշում է՝ տպավորություն է, որ մարդիկ մոռանում են` ինչ է բարությունը և հանդուրժողականությունը: 

«Խոստում տալը մի բան է, բայց խոստումները կատարելն արդեն աշխատանք է պահանջում: Ես մտավորականի այն տեսակն եմ, որը գտնում է՝ անընդհատ դժգոհության արդյունքում պետք է լինի առաջընթացը, այսինքն՝ չբավարարվել եղածով: Բայց այս պարագայում մենք եղածը չունենք, կորցնում ենք այն:

 

Հանդուրժողականության հետ կապված՝ կարծում եմ, որ արդեն մոռանում են, թե ի՞նչ է բարությունը, հանդուրժողականությունը, հարգանքը միմյանց նկատմամբ, ազնվությունը, Ստամբուլ յան կոնվենցիայի համապատկերում, ի վերջո, ի՞նչ է բարոյականությունը և այլն, և այլն: Դասական, փորձարկված, ավանդական արժեհամակարգը մենք, ցավոք սրտի, կորցնում ենք, և փոխանակ մեր իշխանություններն ուժ գտնեն, հնարավորություններ և ջանք թափեն այդ ամենին դիմակայելու համար, որը տանում է դեպի ոչ մի տեղ, դեպի կործանում, ընդհակառակը, կարծես թե, նպաստում են դրան:

Փոխանակ դիմակայենք արտաքին մարտահրավերներին, մենք մեր մեջ ներքին մարտահրավերներ ենք ստեղծել, որոնք նպաստում են մեր արժեհամակարգի թուլացմանը և, եթե այդպես շարունակվի, կործանմանը»,-ասում է Սարգսյանը:

Խոսվում է տարբեր ոլորտներում բարեփոխումների իրականացման մասին: Հարցնում եմ՝ ինչպե՞ս է գրողը վերաբերվում դրանց, հատկապես՝ մշակույթի ոլորտում տեղի ունեցող փոփոխություններին:

«Իսկապես շատ եմ ցավում, որ «փակեցինք» մշակույթի նախարարությունը, վերացրեցինք, կարկատեցինք այլ կառույցի մեջ, որը հաստատ ի վնաս մշակույթի է: Եվ ոչ մի արդարացում ու հիմնավորում այս գործընթացում չեմ տեսնում՝ շիլաշփոթ նախարարություն, շիլաշփոթ վիճակ:

Առանց այն էլ ունեցել ենք մշակույթի նախարարություն, որը հիվանդ է եղել տարբեր նախարարների ոչ կոմպետենտության պատճառով: Մշակույթը համարելով մեր առաջնահերթությունը՝ պետք է ավելի կենտրոնանայինք նրա վրա:

Ի՞նչ է նշանակում ընդունել առաջնահերթություն, բայց խեղճացնել, փոքրացնել, գործառույթները նվազեցնել: Չգիտենք, թե վաղն ինչ կլինի: Ոչ մի բան հստակ չէ, ոչ մի բան չի քննարկվում մտավորականության հետ, արվում է փակ դռների հետևում:

Այն, ինչ կատարվում է փակ դռների հետևում, համարում եմ վտանգավոր: Ինչ վերաբերում է ընդհանուր բարեփոխումներին, ապա ասեմ, որ ես միանշանակ դեմ եմ, մերժում եմ կուսակցականությունը երկրի կառավարման հարթությունում:

Երբ ցուցաբերվում են միակուսակցական մոտեցումներ, իսկ հիմա դա ծայրահեղ այդպես է, երբ կադրային ներուժ չունի այդ կուսակցությունը, որևէ դրական բան չեմ տեսնում: Ցավով եմ դա ասում, անփորձ, նաև անբան կադրեր են, գուցե ոմանք ուզում են աշխատել, բայց չեն կարողանում, չգիտեմ: 

Կարճ ասած՝ երկիրը պետք է ղեկավարեն մասնագետները: Բոլոր կուսակցությունները, շարժումները, հոսանքները պետք է նպաստեն ժողովրդի և երկրի կյանքի բարելավմանը: Բայց եթե անկարո՞ղ են այդ մարդիկ, անընդունա՞կ են նման բան անելու...

Ինչ-որ մարդիկ են նստած Ազգային ժողովում և կառավարությունում, որոնք կան, թե չկան, նշանակություն չունի, չի երևում ժողովրդի և երկրի կյանքում: Էլ ինչի՞ մասին խոսենք, ի՞նչ բարեփոխումներ, եթե եղածը պահպանելու, չկորցնելու խնդիր ենք պարտավոր լուծել: Ես ինչպե՞ս մտածեմ առաջընթացի մասին», մտահոգություն է հայտնում գրողը:

Ստեղծված իրավիճակում ո՞րը պետք է լինի մտավորականության դերը: «Ցավոք սրտի, մեր մտավորականության մի զգալի մասն անկախության շրջանում իրեն դրսևորեց, մեղմ ասած, որպես ոչ մտավորական՝ իր գետնաքարշությամբ, իր հարմարվողականությամբ, իր խոնարհությամբ: Մտավորականն այն ուժն է, որը պետք է լինի երկրի զարգացման, թերությունների բարձրաձայնման հիմնական շարժիչը և այլն:

Ցավոք, այսօր ոչ մի ստեղծագործական միության կողմից՝ որպես կազմակերպություն (քավ լիցի, շատ լավ անհատներ կան- խմբ.), քաղաքացիական կյանքի վերաբերյալ քննարկումներ չեն կազմակերպվում: Չկա նրանց ձայնը, ժողովուրդը չի լսում նրանց ձայնը:

Դա նույնն է, որ մենք ժողովրդի համար մտավորականություն չունենք: Խոսքի, ասելիքի արժեք գոյություն ունի, հարգանք և հավատ մտավորականի կեցվածքի, խոսքի, կյանքի, իրական ապրելակերպի նկատմամբ:

Մենք ունենք եզակի անհատներ: Կուզենայի, որ հիշեք. առաջին հերթին թշնամիները վերացնում էին մտավորականությանը: Ցեղասպանության առաջին քայլն այն էր, որ վերացնեին արևմտահայ մտավորականությանը, որպեսզի ժողովուրդը, թող ներող լինի, վերածվի հոտի, չունենա ուղեղային ղեկավարում, ուղղորդում: Նույնը կատարվեց Լենինի, Ստալինի կողմից: 

Ցավոք սրտի, ես դրա ուղղակի կամ անուղղակի շարունակությունը տեսնում եմ: Ժողովուրդը, երկիրն այսօր մտավորականության լուրջ կարիք ունի:

Մտավորականը պետք է պատրաստ լինի նաև ինքնազոհողության, հանուն այն բանի, որ իր հետևից տանի ժողովրդին, կարգավորի շատ հարցեր, առաջնորդի նրան, հուշի նաև իշխանավորներին, որոնք գուցե տեղյակ են կամ անտեղյակ՝ ո՞րն է 30 տարվա մեր ծրագիրը: Ի՞նչ ենք ուզում անել, եթե մենք չունեցանք պետական ազգային մշակված քաղաքականություն, գաղափարախոսություն»,ընդգծում է մեր զրուցակիցը:

Հետաքրքրվում եմ՝ այս ամենով հանդերձ, գրողը լավատե՞ս է, ապագայի հետ հույսեր կապո՞ւմ է: Պատասխանը դրական է: «Մեր ժողովուրդը շատ դժվարությունների, ողբերգությունների, փորձությունների միջով է անցել, բայց գտել է լուծումը: Ի հայտ են եկել անհատներ, որոնք իրենց հետևից տարել են ժողովրդին, որոնք կարողացել են, ի վերջո, սևին սև ասել, սպիտակին՝ սպիտակ, չգունավորել իրականությունը, չխաբել ժողովրդին:

Ֆրիտյոֆ Նանսենը՝ «Խաբված ժողովուրդ» գիրքը գրելուց նկատի ուներ միջազգային կազմակերպություններին, աշխարհի խոշոր խաղացողներին, որոնք խաբեցին հայ ժողովրդին, հիմա մենք մեզ չխաբենք, նայենք իրականությանը պարզ աչքերով և ասենք՝ ժողովո՛ւրդ, մենք խնդիր ունենք, որը լուծելու համար պետք է կատարենք հետևյալ քայլերը: Անկախ ամեն ինչից՝ լավատես եմ, հավատում եմ մեր ժողովրդի ներուժին, բոլոր ունակություններին՝ մտավոր, հոգևոր, ֆիզիկական», - եզրափակում է հրապարակախոս Դավիթ Սարգսյանը:

ԼՈՒՍԻՆԵ ԱՌԱՔԵԼՅԱՆ

website by Sargssyan