ՊԱՏՄՈՒԹՅԱՆ ԱՅՍ ՕՐԸ (28 ՀՈԿՏԵՄԲԵՐԻ). Գու­նա­վոր լու­սան­կար­չ... ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
«Ան­հա­վա­նա­կան» տրա­մա­բա­նու­թյուն­ներ և տար­բե­րակ­ներ. ... ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Հայ կնոջ ուժով ու թի­կունք լի­նե­լով. հինգ ըն­տա­նի­քի հինգ ... ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Թու­լա­նա­լու, ընկր­կե­լու, թև­ա­թափ լի­նե­լու իրա­վունք չու... ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
«Բու­հե­րը պետք է նա­խա­ձեռ­նու­թյունն իրենց ձեռ­քը վերց­նեն... ՀԱՐՑԱԶՐՈՒՅՑ
Երևան, 28.Հոկտեմբեր,
00
:
00
:
00
Փոխարժեք
478.65
$
560.79
Էրդողանը Պուտինին հայտնել է Ղարաբաղի հարցում Թուրքիայի «կարմիր գծի» մասին «Երևի նման «անհայրենիք ու փոքր ուղեղին» հասու չէ, որ 4 տարի առաջ հայ ժողովուրդը հաղթեց և՛ ռազմի դաշտում, և՛ բանակցային սեղանին»․ Շարմազանով Ալիևը հայտարարել է, որ պատրաստ է առանց նախապայմանների՝ Մոսկվայում հանդիպել Փաշինյանի հետ. Interfax Գնդապետ Էրիկ Գրիգորյանը կպարգևատրվի «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանով Ստեփանակերտի ծննդատունը՝ հրթիռակոծությունից հետո. կադրեր Արցախի մայրաքաղաքից Մոսկվայի հայ համայնքը մշտապես ամեն կերպ պատրաստ է աջակցելու Հայրենիքին Դոլարի փոխարժեքը շարունակում է նվազել. եվրոն եւս էժանացել է շուրջ 3,5 դրամով Սիրիայից վարձկանների մեծ մասը հրաժարվում է մեկնել Ադրբեջան` չնայած գայթակղությունը մեծ է Թանկ է ամեն րոպեն` բոլորս ի զեն. Վիտալի Բալասանյանը հանդես է եկել կոչով Մահացել է ՀՀ նախկին վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանի եղբայրը Իրանի հարձակողական բրիգադի որոշ ստորաբաժանումներ կտեղակայվեն հյուսիսարևմտյան սահմաններին Ռազմական դրության ժամանակահատվածում սահմանված հարկային արտոնությունների վերաբերյալ Կադրեր՝ այսօր հրթիռակոծված Ստեփանակերտից Ստեփանակերտին թուրքական F-16-երն են հարվածել Ադրբեջանն ավիառումբ է գցել Ստեփանակերտի ծննդատան վրա (լուսանկարներ) Գազանն այլեւս բաց է թողնված աշխարհի վրա Բումերանգի էֆեկտը. Ահաբեկիչները սպանում են ադրբեջանցիներին և պայթեցնում քաղաքները Զոհված զինծառայողի կինը Երևանում երեխային ունենալուց հետո շտապել է ամուսնու հուղարկավորությանը, բայց ավտովթարի հետևանքով մահացել է Պեսկով. Պուտինը եւ Էրդողանը ղարաբաղյան կարգավորման գործընթացում Թուրքիայի հնարավոր մասնակցության հարցը չեն քննարկել Ադրբեջանի ԶՈՒ-երը թիրախավորել են Ստեփանակերտի ծննդատունը

ՀՀԿ-ի պես ընդդիմությունը երանություն է Փաշինյանի համար

Past.am

Բանից պարզվում է, որ Երևանում աղբահանության կազմակերպման առաջնային խոչընդոտը ՀՀԿ-ն է։ Այն նույն ՀՀԿ-ն, որը ընդամենը մեկ տարի առաջ մերժվեց, հեռացվեց և որպես վերջնական արդյունք ջախջախվեց։ Իհարկե, ՀՀԿ-ն շատ մեղքեր է գործել և իր գոյությամբ քաղաքական ուժն արդեն ինքնին մեղավոր է։ Բայց մի՞թե արդար է սեփական անկարողությունն ու աշխատունակության բացակայությունը բարդել այդ քաղաքական ուժի վրա։ Մի՞թե արդարացված է անցյալի պատրանքից քաղաքական խրտվիլակ ստեղծել ու դրա հիմքի վրա երևակայական պայքար նախաձեռնել։

Հարցը աղբահանությունը չէ, եթե այսօր չի հաջողվում դրա կազմակերպումը, ապա վաղը վստահաբար կստացվի։ Խնդիրն արժեքային է, կամ էլ արժեքային վակուումը, որի մասին էլ հենց ուզում ենք խոսել։

Հեղափոխությունից առաջ քաղաքական համակարգում գործում էր հետևյալ տրամաբանությունը․ Կային հրեշավոր իշխանություններ՝ վերջին 20 տարիներին ՀՀԿ-ի մարմնավորմամբ, ու փրկչի առաքելությամբ ընդդիմադիրներ։ Փաստորեն համակարգը կառուցարկվում էր ՀՀԿ-ի դիվականացման հիմքի վրա, իսկ ընդդիմադիրների միակ առաքելությունն էլ գոռալն ու հայհոյելն էր՝ անպատասխանատվության գործիքակազմի ամբողջ հմայքով զինված։

Հեղափոխությունից հետո հույսեր էին նշմարվում, որ քաղաքական համակարգը կհաղթահարի չգոյության այս պատնեշները, ու դիվականացման ու անհասցե հայհոյանքներին փոխարինելու կգան դիսկուրսն ու տրամախոսությունը։

Բայց, ինչպես երևում է, մենք չափազանց լավատես էինք։ Հետհեղափոխական Հայաստանում քաղաքականությունը վերստին կազմակերպվում է նույն տրամաբանությամբ՝ միայն թե տեղերն ու դերերն են փոխվել։ Այսինքն` նորից շարժվում ենք դիվականացման ճանապարհով, բայց այս անգամ արդեն առաքելությունն այդ ստանձնել է իշխանությունը՝ իր քարոզչական զինանոցի բոլոր գործիքները ուղղելով ՀՀԿ-ի դեմ։

Առաջ քննադատության թիրախը իրական էր՝ տեսանելի ու շոշափելի։ Մարդիկ գիտեին, որ քննադատում են գոյություն ունեցող իշխանությանը՝ ՀՀԿ-ի մարմնավորմամբ։ Իսկ հիմա քննադատության թիրախ է դարձել չգոյությունը, պատրանքը՝ ու նորից ՀՀԿ-ի մարմնավորմամբ։ Տպավորություն կա, որ այդ պատրանքը ստեղծվել է Նիկոլ Փաշինյանի կամքով կամ էլ՝ լուռ համաձայնությամբ։ Ակնհայտ է, որ համանման ընդդիմություն ու ընդդիմախոսներ ունենալն արդեն իսկ երանություն է, քանի որ մերժված անցյալի առաջնային դերերում հայտնվելը տրամաբանորեն խոչընդոտում է քաղաքական մրցունակ հակառակորդների ի հայտ գալու հնարավորությունը։

Հեղափոխությունից առաջ ՀՀԿ-ի վրա ատելության քարեր շուռ տալը դեպի ապագա հայացք ուներ։ Այդ ապագայի մեջ իշխանության կազմաքանդման հեռանկար էր նշմարվում։ Իսկ հետհեղափոխական Հայաստանում ՀՀԿ-ի վրա քարեր շուռ տալը հայացք է դեպի անցյալը։ Այս պայմաններում քաղաքական դիսկուրս լինել չի կարող։ Ընդդիմության հավակնություն ունեցող ՀՀԿ-ի բոլոր քննադատությունները հակառակ էֆեկտ են ստանում՝ քանի որ քննադատության հասցեատերերը ներկային վերաբերող քննադատությունը տանում են դեպի անցյալ՝ հիշեցնելով նախկին իշխանությունների սխալները։ Ինչպես տեսնում ենք՝ այսպիսի պայմաններում քննարկում ու բանավեճ լինել չի կարող, քանի որ դեպի ապագա տշվող գնդակը պտտվում ու թռչում է դեպի անցյալ։

Ահա այսպիսի քաղաքական համակարգ է կառուցում Փաշինյանը, ինչը չափազանց վտանգավոր է Հայաստանի Հանրապետության համար։ Մի՞թե Փաշինյանը վախենում է իրական ընդդիմությունից, արդյո՞ք նա չի հասկանում, որ որակյալ ընդդիմության ձևավորումը հենց իր շահն է, կառավարության շահն է և, վերջապես, պետության շահն է։

Եթե չկա քաղաքական լուրջ դիսկուրս, ապա չի կարող նաև կենսունակ քաղաքական համակարգ լինել։ Եթե չկա քաղաքական կենսունակ միջավայր, ապա առաջին հերթին խոցելի է դառնում հենց պետությունը, քանի որ քաղաքական մրցակցության բացակայությունը մարդկանց հիմարացնելու և պետությունը ճահճացնելու շատ վատ սովորություն ունի։

website by Sargssyan