Թեհրանի օդանավակայանը ձյան պատճառով դադարեցրել է թռիչքները, ... ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ
Մանվել Գրիգորյանի գիտակցությունը տեղն է. նա վերակենդանացման ... ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ
Թեհրանում կործանված ինքնաթիռի զոհերի մարմինները տեղափոխել են... ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ
Արցախի քաղաքացի հանդիսացող վարորդների վրա բալային համակարգն ... ՎԻԴԵՈ
Խոշոր վթար Երեւանում. Opel Astra-ի վարորդին բժիշկները հայտնա... ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Երևան, 20.Հունվար,
00
:
00
:
00
Փոխարժեք
478.65
$
560.79

Ինչո՞ւ է ի հայտ եկել բարձրակրունկ կոշիկի գաղափարը

Կոշիկի կրունկը հորիզոնական ներդիրի տեսքով դետալ է, որը ոտքի կրունկը բարձրացնում է ոտնաթաթից: Ռուսերեն «каблук» բառը, որը հաճախ օգտագործվում է նաև հայերենում, առաջին անգամ հիշատակվել է գրավոր աղբյուրներում 1509 թվականներին և հավանաբար վերցված է արաբերեն kab բառից, որը նշանակում է ոտքի կրունկ: 

Կրնկավոր կոշիկը, որն ի սկզբանե կոչվել է բեմակոշիկ, ստեղծվել է Հին Հունաստանում: Դրանք եղել են հաստ ներբաններով սանդալներ, որոնք դերասանները հագել են բարձրահասակ երևալու համար: 

Միջնադարում եվրոպական փողոցներով անցնելը իսկական փորձություն է եղել, քանի որ շուրջբոլորը հեղեղված է եղել աղբով և կեղտաջրերով: 

Այդ իսկ նպատակով ստեղծել են հատուկ կրկնակոշիկներ, որոնք հագնում էին սովորական կոշիկների վրայից, ինչը թույլ էր տալիս ոտքերը մաքուր պահել, ընդ որում՝ ցանկալի էր, որ դրանք հաստ ներբաններով լինեին: 

Հենց նման մի բան էլ եղել է Արևելքում, որտեղ այդ կոշիկները կոչվել են կաբկաբ և օգտագործվել բաղնիքում` ոտնաթաթերը այրվածքներից պաշտպանելու համար: 

Ամենահին բարձրակրունկ կոշիկները վերագրվում են 15-րդ դարին: 

Հետաքրքիր է, որ այդ ժամանակ կրունկը կոշիկի մաս չի եղել, այլ պարզապես եղել է ոտքի կրնկի տակ դրվող ներդիր: 

Այն ժամանակ ունևոր մարդկանց սիրելի զբաղմունքը որսորդությունն էր, և հենց նրանց համար էլ ստեղծվել են կրունկավոր կոշիկներ, որպեսզի ձիավարության ընթացքում ոտքը չսահի ասպանդակից: 15-րդ դարում Վենետիկում տարածված են եղել հաստ ներբաններով կոշիկներ, որոնց բարձրությունը հաճախ հասել է մինչև 20 սմ: 

Իհարկե, կոշիկի կամարն այն ժամանակ դեռ հայտնագործված չէր, և նման կոշիկներով քայլելը շատ բարդ էր ու պահանջում էր հատուկ հմտություն: 17-րդ դարում կանայք սկսել են կրել բարձրակրունկ կոշիկներ, քանի որ դրանցով նրանք ավելի բարձրահասակ և գրավիչ են երևում: 

Այդ ժամանակներում կնոջ նման արարքը իսկապես կարելի է համարել անձնազոհություն հանուն գեղեցկության, քանի որ բարձրակրունկ կոշիկներով քայլելը գրեթե անհնար էր: 

Կրունկների բարձրությունը համարյա եղել է քսան սանտիմետր, և կինը փաստացի ստիպված է եղել քայլել բացառապես ոտնաթաթերի վրա: 

Ընդ որում բարձրակրունկները հիմնականում ներկել են սև: 

Կարմիր կրունկներով կոշիկների առկայությունը եղել է դրա տիրոջ արիստոկրատ լինելու նշան: Ավելի ուշ՝ 17-18-րդ դարերի Ֆրանսիայում նորաձևության պճնամոլներին անվանել են «պարոն կարմիր կրունկ»: Իհարկե, կոշիկի կրունկների ողջ պատմության ընթացքում դրանց ձևն ու բարձրությունը բազմիցս փոփոխվել են: 

Օրինակ ՝ 18-րդ դարում լայնորեն օգտագործվել են, այսպես կոչված, «ֆրանսիական բարձրակրունկները»: 

Այդ կոշիկները, շնորհիվ իրենց գոգավոր տեսքի, վիզուալ առումով փոքրացնում են ոտքի չափերը: Բոլորին հայտնի «շպիլկա» տեսակի բարձրակրունկ կոշիկները հայտնվել են միայն 20-րդ դարում: 

Այդպիսի կոշիկների դիզայնը ստեղծել է կոշիկի հանրահայտ իտալացի մոդելագործ Սալվատորե Ֆերագամոն: 

1995 թվականին Ֆլորենցիայում բացվել է կոշիկի թանգարան, որը, ի պատիվ Ֆերագամոյի, կոչվել է նրա անունով: Իսկ կարմիր ներբանով հայտնի կոշիկները ստեղծել է Քրիստիան Լաբուտենը:

 

website by Sargssyan