Նավթի համաշխարհային գներն աճում են ՏՆՏԵՍՈՒԹՅՈՒՆ
Արցախում կորոնավիրուսային հիվանդության նոր դեպք չի գրանցվել ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Կորոնավիրուսից մահացածների ու վարակակիրների թիվը այսօր ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ
«Գազպրոմ Արմենիա»-ն տեղեկացնում է. Գազ չի լինելու ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Կենսաթոշակների վճարման կարգում փոփոխություններ են կատարվել ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Երևան, 11.Օգոստոս,
00
:
00
:
00
Փոխարժեք
478.65
$
560.79
«Այսօր առավոտյան կորոնավիրուսի դեմ աշխարհում առաջին պատվաստանյութը գրանցվել է Ռուսաստանում». Պուտին Ռոբերտ Քոչարյանի դեմ գործի քննությունը ուղեկցվում է բոլոր հնարավոր խախտումներով. փաստաբան Ուսանողները ևս պատրաստվում են դիմել ԲՀԿ առաջնորդ Գագիկ Ծառուկյանին Լիբանանի կառավարությունը հրաժարական տվեց ամբողջ կազմով Առողջապահության նախարարությունը հաղորդագրություն է տարածել Պարզաբանում՝ զբոսաշրջային ուղղություններով չարտերային թռիչքների մասին Հրապարակվել է օգոստոսի 11-ի դասացուցակը Պուտինի աղջիկը պատվաստվել է կորոնավիրուսի դեմ՝ մասնակցելով փորձարկմանը Ռոբերտ Քոչարյանի և մյուսների գործով դատական նիստը. ուղիղ միացում Ինչ անակնկալ են մատուցել Նիկոլ Փաշինյանն ու Աննա Հակոբյանը դստեր տարեդարձին Վրաստանում վերջին 1 օրում գրանցվել է կորոնավիրուսով վարակման 14 նոր դեպք, ևս 44 մարդ առողջացել է Սպիտակ տունը, Պոմպեոն եւ Բայդենը դատապարտել են վերջին իրադարձությունները Բելառուսում ԱՄՆ զինված ուժերը հետաքննում են զինյալների հայտարարությունն Իրաքի եւ Քուվեյթի սահմանին պայթյունի մասին

«Եթե չանցնենք ինքնամաքրման ճանապարհը, կմնանք տիղմի մեջ»

Past.am

«Փաստի» զրուցակիցն է բանաստեղծ Տարոն Գլակը:

Գրական արժեքը կորում է տեղեկատվության տարափի տակ

Ինձ համար մշակույթն ավելի վաղ էր տեղափոխվել օնլայն հարթակ: Օրինակ՝ շատ եմ սիրում ընթերցել գրքեր հենց օնլայն տիրույթում, սակայն սոցիալական ցանցերում  բանաստեղծությունները կորում են: Հիմա գրողները մի տեսակ շատ են: Մարդիկ կան, որոնք տարբեր ժամանակաշրջաններում օրագրեր են պահել, ինչ-որ բաներ գրել, ցանկացածն էլ ինչ-որ բանի մասին թախծում է կամ երազում, և այդ օրագրային գիրն այսօր տեղափոխվել է ֆեյսբուք: Կարծում եմ՝ ստեղծվում է ինչ-որ քաոսային իրավիճակ, ամեն ինչ մի տեսակ խառնվել է իրար, գրական արժեքը կորում է տեղեկատվության տարափի տակ: Այո, ժամանակը պարտադրում է, որ տեղափոխվենք համացանց, բայց այդ հարցում կան թե՛ դրական, թե՛ բացասական կողմեր: Ժամանակն ամեն ինչ իր տեղը կդնի, քանի որ այդ առումով ամենահզոր գործիքն է:

Գրողի ամենակարևոր գործը որոնելն է

Գրողը նա է, ով փնտրում է, կարևոր չէ, տաղանդավոր է, անտաղանդ, լավն է, թե վատը, կարևորը մարդն ինչ-որ բան է փնտրում, կարող է ինչ-որ բան չստացվել, հետո մեկ էլ ինչ-որ ժամանակ հետո տեսնում ես՝ ինչ-որ բան է գտնում: Գրողի ամենակարևոր գործը որոնելն է: Օրինակ՝ Սահյանը բնության հետ զրուցելիս բանաստեղծության վերջում ասում է՝ գնամ ինքս ինձ որոնելու: Սա գրողի ճանապարհն է, նա գնում է փնտրելու:

Եթե մարդիկ չանցնեն ինքնամաքրման ճանապարհը, կմնան տիղմի մեջ

Գրականության ոլորտում ճգնաժամը շատ վաղուց է սկսվել: Մեր երկրում շուկան փոքր է, և ամենաընթերցվող գրողն էլ իր գրքերի վաճառքով չի կարող ապրել, դա ուղղակի բացառված է մեր երկրում: Այդ է պատճառը, որ գրական ոլորտի ներկայացուցիչները, մտավորականները հաճախ ասում են, որ պետությունը պետք է լուծի այս հարցը: Իրականում այդպես է: Կարելի է, օրինակ՝ ինչ-որ ֆոնդեր ստեղծել, որպեսզի գրողները կարողանան վարձատրվել: Կարծում եմ՝ պետք է ստեղծվի, այսպես կոչված, մտավոր գործարան, որտեղ պետությունը պետք է կարողանա հավաքել 1000 ստեղծագործողի, խոսքը գրողների մասին է, ինչ-որ կերպ ֆինանսավորի նրանց և թույլ տա, որ նրանք գնան որոնումների ճանապարհով: Իմ կարծիքով՝ այս կերպ կստեղծվի ազգային փիլիսոփայություն: Միակ ճանապարհը սա է, հարցեր կան, որոնց պատասխաններն ունեն միայն գրողները: Գրականությունը ինքնամաքրման ճանապարհ է, եթե մարդիկ չանցնեն այդ ինքնամաքրման, զտման ճանապարհը կմնան տիղմի մեջ, իսկ դա մեզ ոչ մի տեղ չի տանի: Պետք է սա հասկանանք: Պետությունը պետք է իր վրա վերցնի այս բեռը, քանի որ փոքր երկիր ենք:

Մոլորված ազգ ենք

Չունենք ազգային փիլիսոփայություն, բարոյագիտական հիմունքներ, որպեսզի մեր ժողովուրդն իմանա՝ ինչ ճանապարհով է շարժվում: Երեք ազգի օրինակ բերեմ: Հրեաները հասկացան, թե ինչպես կարող են ապրել ու գոյատևել այս աշխարհում, կարողացան գրավել նյութը, փողը և դրա միջոցով ինչ-որ առումով կառավարում են աշխարհը և ապահովում այնտեղ իրենց տեղը: Թուրքերը, սիրենք նրանց, թե ոչ, տիրական ազգ են, ապրում են վայրենի բարքերով, բայց դրանով իսկ իրենց տեղը գտել են այս աշխարհում: Ճապոնացիները իրենք իրենց ներսում կարողացան վեր կանգնել և՛ հրեաների, և՛ թուրքերի օրինակից: Նրանք կարողացան բարձրանալ, փիլիսոփայորեն ավելի կատարելագործվել: Իրենց ազգային արժեքների վրա շեշտը դրեցին: Մենք այս ամբողջի մեջ պտտվում ենք և ոչ մի ճյուղ չենք կարողանում բռնել, այս պարագայում մոլորված ազգ ենք: Դա են վկայում նաև մեր երկրում տեղի ունեցած շատ փոփոխություններ, որտեղ ոչ մի գաղափար առաջ չբերվեց: Վերցնենք հեղափոխությունը: Այն պետք է լիներ, նախկինները պետք է գնային, խոսքը դրա մասին չէ: Բայց գաղափար չբերվեց, մարդիկ նայում էին առաջնորդի վնասված ձեռքին և դա նրանց համար առաջ շարժվելու օրինակ էր: Այդպես չի կարելի, ժողովուրդն այդպես չպետք է շարժվի:

Մեր ժողովուրդը պաշտպանված չէ

Լավատես եմ, բայց խիստ կասկածներ ունեմ, որ ստեղծված իրավիճակից հետո մարդիկ կվերարժևորեն իրենց կյանքը: Կասկածներս պատճառաբանված են: Իմ կարծիքով՝ մեր երկրում բոլոր հիվանդությունների պատճառը քաղաքական դաշտն է, քաղաքական գործիչները, որոնք կարող են խաղի կանոններ թելադրել: Տեսեք՝ հեղափոխություն տեղի ունեցավ, բայց մեր ժողովուրդը պաշտպանված չէ, այսօր Հայաստանում ոչ ոք պաշտպանված չէ, ենթարկվում են մտավոր գրոհների, համացանցային քաոս է տիրում, ինչ է լինելու մեր ժողովրդի հետ այս պարագայում: Ինքներս ստեղծում ենք քաոս, ինչը բերելու է մարդու վայրենացմանը: Մարդը կարող է հոգևոր և կենդանական տարբերակներով կատարելագործվել: Աշխարհը գնում է կենդանական կատարելագործման ճանապարհով: Այս պարագայում մի տեսակ կասկածում եմ, որ մարդիկ ստեղծված իրավիճակից հետևություններ կանեն: Բայց եթե կարողանանք համախմբվել և ստեղծել մտավոր գործարան, կկարողանանք նաև ամուր հիմքերի վրա դնել այս երկիրը: Մեզ կառավարել են, դարեր շարունակ եղել ենք գերության մեջ, չենք կարողացել մեր արժեհամակարգը դնել ամուր հիմքերի վրա, այդ պատճառով էլ հիմա դրանք խարխլվել են:  Անկախության տարիներից ի վեր նախկինները վերացրեցին ամեն ինչ իրենց անգործությամբ, նորերը եկել են և կարծում են՝ հեշտ է ինչ-որ բան սարքելը, բայց նրանք չեն սարքում ոչինչ: Ինչ-որ տեղից վերցնում են և փորձում դա կիրառել մեզ մոտ, բայց դրանք ձախողված փորձեր են:

Լուսինե Առաքելյան

website by Sargssyan