Դոլարը, եվրոն ու ռուսական ռուբլին թանկացել են ՏՆՏԵՍՈՒԹՅՈՒՆ
Մոսկվայից դեպի Երևան նախատեսված նոր չարտերային չվերթների ժամ... ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Երբ են բացվելու բուհերն ու ում հաշվին են բուժվելու կորոնավիր... ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ
Շանս ունենք աշնանը գտնվել հաղթահարած վիճակում. Փաշինյան ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ
Գազ չի լինելու ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Երևան, 13.Օգոստոս,
00
:
00
:
00
Փոխարժեք
478.65
$
560.79
Ինքնամեկուսացման նոր կարգ է հաստատվել.Ավինյան Սարսափելի դեպք Հայաստանում․ վրաերթի են ենթարկել երեխաների (լուսանկարներ) Դպրոցներում նոր առարկա կդասավանդվի Արթուր Վանեցյանը շարունակում է ծառայել հայրենիքին Որ երկրների հետ են սահմանները բացվելու ՀՀ ՊՆ-ն մտահոգված չէ թուրք-ադրբեջանական զորավարժությունների երկարացմամբ Գագիկ Ծառուկյանի շուրջ սենսացիաներ հորինվելը չի դադարում Պարետը՝ զինվորներին արձակուրդ ուղարկելու ու ծնողների հետ տեսակցելու հնարավորության մասին Երևանում բնակիչը սպառնացել է երեխային ցած նետել պատշգամբից Քիչ առաջ քաղաքացին ցած է նետվել կամրջից Դոլարը, եվրոն ու ռուսական ռուբլին թանկացել են Դպրոցը՝ դիմակով, առանց բուֆետի եւ հերթափոխով․ նոր ուսումնական տարին՝ նոր կարգ ու կանոնով Լողափին դիմակ կրելը պարտադիր չի լինի. Երբ է հրապարակվելու պարետի որոշումը «Հարյուրավոր մարդիկ նշանվել են՝ չեն կարողանում ամուսնանալ». Սասուն Միքայելյանի առաջարկը՝ Ավինյանին

«Մեր հասարակությունը, որպես ընթերցող, բավականին սինթետիկ է»

Արձակագիր Արամ Ավետիսի առաջին գիրքը «Կույր կետադրությունն» է: Էսսեների ժողովածուն վերատպվել է երեք անգամ։ Մի քանի անգամ եղել է բեսթսելլերների շարքում։ 2019 թվականի մայիսին տեղի է ունեցել գրողի երկրորդ գրքի՝ «Ճարտարապետական մուտացիայի» շնորհանդեսը»:

«Փաստը» ստեղծագործողի հետ զրուցել է գրականության, գիրք տպագրելիս հեղինակներին հանդիպող դժվարությունների, պետության աջակցության և, իհարկե, ընթերցողների մասին:

-Արամ, վերջին շրջանում շատ է խոսվում այն մասին, որ մեր իրականություն է վերադարձել գիրք գնելու ավանդույթը: Առհասարակ, ինչպիսի՞ն է մեր հասարակությունը որպես ընթերցող:

-Ես, ճիշտն ասած, արդեն 8 տարի է՝ գրախանութում եմ աշխատում և դեռ չեմ տեսել, որ մեր մոտ գիրք գնելը ավանդույթ դառնա: Ես չէի օգտագործի ավանդույթ բառը, որովհետև Հայաստանում գրքի կուլտուրա երբեք չի եղել: Եվ եթե նույնիսկ ոմանց թվում է, թե եղել է, մեծամասնության մոտ դա եղել է սովետական պաթոսով ու ձևականությամբ, ովքեր կոպեկներով իրենց գրքերը վաճառում են գրքի բազառներում, այո՛, հենց բազառում, և ովքեր չեն մոռանում ասել, որ իրենք այդ գրքերի համար ժամերով հերթ են կանգնել: Կարծես այդ հերթն ավելի կարևոր է, քան գիրքը կարդալը: 

Մեր հասարակությունը, որպես ընթերցող, բավականին սինթետիկ է: Սինթետիկ բառը առաջացել է սինթեզ բառից: Հետաքրքիր է, որ հայերեն սինթեզ բառը կարելի է կարդալ այսպես՝ ՍԻՆ ԹԵԶ, այսինքն դատարկ կարծիք: 

Ժամանակակից գրականությունը այդպիսի դատարկ կարծիքներով է գրվում, և այդ էլ վերցնում է ընթերցողը և սինթեզում ամեն մեկն իր բնագավառում: Սինթետիկ ու մակերեսային է այսօրվա ընթերցողը, ինչպես երեկվանը և, իհարկե, վաղվանը: Այ, այս ավանդույթը սրբորեն պահպանվում է Հայաստանում: 

-Ո՞ր թեմաներն են գերիշխում ժամանակակից գրականության մեջ:

-Մեր ժամանակակից գրականության մեջ գերիշխում են վաղուց ՊՐԾԱԾ թեմաները:

-Երիտասարդ ստեղծագործող եք: Ի՞նչ խնդիրների եք բախվում գիրք տպագրելիս:

-Ամենակարևոր խնդիրները երկուսն են: Առաջին՝ գտնել գումար, երկրորդ՝ գտնել ընթերցող: Գումար դժվար է գտնել, որովհետև ով այն ունի, գիրք չի կարդում, իսկ ով կարդում է, գումար չունի: 

Չնայած այդ առումով իմ բախտը բերել է, ես ունեմ ավագ ընկերներ, ովքեր ինձ օգնում են տպագրվել: Ես նրանցից շնորհակալ եմ: Այդպիսի մարդիկ Հայաստանում քիչ են: Ընդհանրապես, գրականությամբ զբաղվելը նույնն է, որ ինքնակամ քեզ դնես խնդիրների մեջ: Ես ամեն անգամ գիրք տպելուց բախվում եմ անհետաքրքրությանը և աճի իսպառ բացակայությանը:

-Ինչպե՞ս պետք է դրսևորվի պետության աջակցությունը ստեղծագործողներին:

-Պետությունը պիտի ամեն ինչ անի, որ թարգմանի և աշխարհին ցույց տա իր գրականությունը: Բայց դրա համար ինքը՝ պետությունը, պիտի կրթված լինի, որ այդքանը հասկանա: Երբ ասում են, որ մենք մշակութային ազգ ենք, իմ ծիծաղը միշտ գալիս է: Գնացեք թանգարաններ և հարցրեք՝ քանի՞ լեզվով կա թարգմանված հայ դասական գրողներից: Մի քանի, այն էլ՝ բրոշյուրներով: Կարճ ասած, մեր գրականությունը սուպերմարկետի զեղչի բրոշյուրն է: Դա ամենաշատն է կարդացվում:

-Անդրադառնանք Ձեր ստեղծագործություններին: Ձեր «Կույր կետադրություն» գիրքը ամենավաճառված գրքերի շարքում է եղել: Հեղինակն ինչպիսի՞ զգացողություն է ունենում նման դեպքերում:

-Ես ոչ մի զգացողություն չունեմ և գտնում եմ, որ դա ուղղակի պատահականություն է: 300-400 հատ վաճառված գիրքը չի նշանակում, որ ամենավաճառվածն է: Դա նշանակում է, որ միլիոնանոց քաղաքը գիրք չի կարդում: Այ, դա ինձ համար մեծ ձեռքբերում է, որ ես իմ օրինակով ցույց եմ տալիս՝ ինչ վիճակում է գտնվում գրականությունը:

-Կա՞ն գաղափարներ, մտքեր, որոնք ավելի հաճախ են շոշափվում ձեր ստեղծագործություններում:

-Ես սիրում եմ գրական ՄԱՂՁԸ: Նրա շնորհիվ կարողանում եմ մարսել այս տոտալ անգրագիտությունը:

ԼՈՒՍԻՆԵ ԱՌԱՔԵԼՅԱՆ

Լուսանկարը՝ Միսակ Սարգսյանի

website by Sargssyan