Դոլարը, եվրոն ու ռուսական ռուբլին թանկացել են ՏՆՏԵՍՈՒԹՅՈՒՆ
Մոսկվայից դեպի Երևան նախատեսված նոր չարտերային չվերթների ժամ... ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Երբ են բացվելու բուհերն ու ում հաշվին են բուժվելու կորոնավիր... ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ
Շանս ունենք աշնանը գտնվել հաղթահարած վիճակում. Փաշինյան ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ
Գազ չի լինելու ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Երևան, 13.Օգոստոս,
00
:
00
:
00
Փոխարժեք
478.65
$
560.79
Սարսափելի դեպք Հայաստանում․ վրաերթի են ենթարկել երեխաների (լուսանկարներ) Դպրոցներում նոր առարկա կդասավանդվի Արթուր Վանեցյանը շարունակում է ծառայել հայրենիքին Որ երկրների հետ են սահմանները բացվելու ՀՀ ՊՆ-ն մտահոգված չէ թուրք-ադրբեջանական զորավարժությունների երկարացմամբ Գագիկ Ծառուկյանի շուրջ սենսացիաներ հորինվելը չի դադարում Պարետը՝ զինվորներին արձակուրդ ուղարկելու ու ծնողների հետ տեսակցելու հնարավորության մասին Երևանում բնակիչը սպառնացել է երեխային ցած նետել պատշգամբից Քիչ առաջ քաղաքացին ցած է նետվել կամրջից Դոլարը, եվրոն ու ռուսական ռուբլին թանկացել են Դպրոցը՝ դիմակով, առանց բուֆետի եւ հերթափոխով․ նոր ուսումնական տարին՝ նոր կարգ ու կանոնով Լողափին դիմակ կրելը պարտադիր չի լինի. Երբ է հրապարակվելու պարետի որոշումը «Հարյուրավոր մարդիկ նշանվել են՝ չեն կարողանում ամուսնանալ». Սասուն Միքայելյանի առաջարկը՝ Ավինյանին Անձնական ավտոմեքենայում դիմակ կրելը պարտադիր չի լինի. Տիգրան Ավինյան Մոսկվայից դեպի Երևան նախատեսված նոր չարտերային չվերթների ժամանակացույցը Երբ են բացվելու բուհերն ու ում հաշվին են բուժվելու կորոնավիրուսով վարակված օտարերկրացիները. Պարզաբանում է պարետը

«Երբ դժվա­րու­թյուն­ներ ես տես­նում, սկսում ես կյան­քը հաս­կա­նալ». լու­սան­կար­նե­րը՝ ժա­մա­նա­կի վա­վե­րա­գրեր

«Լուսանկարչությունն իմ շնչառությունն է: Աղոթքի նման է, պետք չէ այն որպես աշխատանք ընկալել»,-այսպես է սկսվում երիտասարդ լուսանկարիչ Սամուել Ոսկանյանի հետ մեր զրույցը: Փոքրուց զբաղվել է գեղանկարչությամբ, հետո ընդունվել թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի կինոյի ֆակուլտետը: «Սիրեցի կինոն, բայց քանի որ այն թիմային աշխատանք է, ինձ այնտեղ չգտա: 

Սիրում եմ մենակ ստեղծագործել: Երկու տարի ինստիտուտում ուսումնասիրեցի նաև լուսանկարչություն առարկան: Մեկ տարի է՝ սկսել եմ մարդու կյանքը նկարել: Լուսանկարում եմ մարդկանց կոնկրետ իրավիճակներում: Երբ նկարում ես մարդուն, նրա կյանքը, կատարածդ աշխատանքն անպայման իր տեղը գտնում է, եթե դրանում միտք կա, եթե այն ժամանակն է նկարագրում: Փողոցում պառկած մուրացկանին նկարելն այլ բան է, մարդու կյանքը, անձնական դրաման ցույց տալը՝ լիովին այլ»,-«Փաստի» հետ զրույցում ասում է Սամուելը:

Նրա կարծիքով՝ լուսանկարչությամբ զբաղվելու համար պետք է հասունանալ, «մի քիչ ապրել»: «Լուսանկարը կարելի է որոշակիորեն մշակել, բայց ոչ թե նկարն ամբողջովին փոխել: Տպավորություն է, թե միջամտում ես իրականությանը, Աստծո ստեղծագործությանը: Ինքս դեմ եմ դրան: 

Հնարավոր է նկարդ հազարավոր լայք հավաքի համացանցում, բայց նախ ինքդ քեզ ես խաբում, հետո էլ հարց է առաջանում՝ իսկ ի՞նչ ստեղծեցիր: Լուսանկարի մեկ կադրի միջոցով պետք է փորձես մարդու մասին առավելագույնս պատմել: Սիրում եմ կանգնեցնել ժամանակը, ինչը շատ պատասխանատու գործ է»,-նշում է մեր զրուցակիցը:

Սամուելի նկարները մեծմասամբ սև ու սպիտակ են: «Առանց այն էլ մենք գույներով շատ ենք շրջապատված, եթե նկարներում իրականությունը փոխանցենք նույն կերպ, ապա արդյունավետ չի լինի: 

Սև ու սպիտակ լուսանկարները միշտ էլ գնահատվում են, հետաքրքրություն առաջացնում, սակայն այստեղ գործն ավելի է բարդանում, քանի որ հեշտ թվացող ճանապարհով պետք է կարևոր բաների մասին խոսես: Սև ու սպիտակը մի տեսակ բանաստեղծային է, լուսանկարիչներից մեկն ասել է՝ «գունավոր լուսանկարի միջոցով մարդու հագուստն ես ցույց տալիս, սև ու սպիտակով՝ հոգին»,-ընդգծում է լուսանկարիչը: 

Նրա աշխատանքներով հետաքրքրվում են նաև արտասահմանից: «Inspired Street Photography» պատկերասրահը տեղեկացրել է, որ Սամուելի լուսանկարներից մեկն իրենց պատկերասրահի մի մասնիկն է դարձել: «Վերջերս նաև Լոնդոնից մի ֆոտոպատմաբան էր գրել, որ կայք են ստեղծում, իմ մի քանի կադրեր շատ են հավանել և ցանկանում են ընդգրկել այնտեղ: Հիմա զրուցում ենք վերջնական արդյունքի հասնելու համար»,-ասում է Սամուելը:

Նա իր հերոսներին գտնում է տարբեր տեղերում՝ հանդիպում է պատահական, լուսանկարում է իր հարազատներին, երբեմն նաև դիմում են խնդրանքով լուսանկարելու մարդկանց, որոնց, օրինակ՝ օգնություն է հարկավոր: «Շատ ժամանակ այդ նկարները չեմ հրապարակում, տալիս եմ իրենց: Իմ ամենամեծ ձեռքբերումներից է այն, որ ոչ թե մրցույթներում եմ հաղթում, այլ որ իմ աշխատանքի միջոցով մարդկանց սկսում են օգնել: 

Ստեղծագործելուց ստացած իմ հաճույքը մի կողմ, բայց դա համեմատելի չէ այն ուրախության հետ, երբ իմանում եմ՝ իրենց դժվարությունների ու խնդիրների մասին պատմությունները նաև իմ լուսանկարների միջոցով են լսելի դարձել: Այդ ուրախությունը չեմ փոխի մրցանակ ստանալու ուրախության հետ: 

Մեկի համար լավ մեքենան է ձեռքբերում, մյուսի համար՝ գեղանկարը, մեկի համար այն, որ առավոտյան արթնանում է, լույսն ապակուց ներս է թափանցում, մյուսի համար էլ՝ ունեցվածքի շատանալը»,նշում է Սամուելը:

Լավ ու հետաքրքիր աշխատանքները մշտապես գնահատվում են, եթե կադրի մեջ իմաստ կա, ասելիք: «Լուսանկարիչը պետք է համր լինի, ինքը որևէ բան չպետք է գրի կադրի կողքին: Կան կադրեր, որոնք հետագա սերունդները կնայեն ու դրանց միջոցով կճանաչեն նաև մեր ժամանակները, պատկերացում կկազմեն դրանց մասին: 

Ի վերջո, լուսանկարները ժամանակի վավերագրություններն են: Հնարավոր է, գնամ, մարդու հետ 4-ից 7 ժամ շփվեմ, գտնեմ հարմար պահը և ընդամենը մեկ լուսանկար անեմ, բայց հնարավոր է նաև՝ այդպես էլ չլուսանկարեմ: Չպետք է նկարել, եթե կադր չես գտնում, չպետք է գրել, եթե գրածդ չես հասկանում, չպետք է ֆիլմ նկարել, եթե ֆիլմիդ գաղափարը չգիտես: Լուսանկարը դիտողին պետք է ինչ-որ մեսիջ հղի: 

Արարատն այնքան շատ են նկարել, արդեն չեմ ուզում նայել Արարատին»,-ասում է մեր զրուցակիցը: Նա ծառայում է հակաօդային պաշտպանության զորքերում:

 «Դիրքերում՝ առաջին գծում հինգ տարի ծառայել եմ, երկու տարի որպես ժամկետային, երեք տարի՝ պայմանագրային: Դրան զուգահեռ բարձր միավորներով ընդունվել եմ թատերական ինստիտուտ: Մի քիչ տեսել եմ կյանքը: 

Երբ դժվարություններ ես տեսնում, սկսում ես կյանքը հասկանալ: 2016 թվականին, ճիշտ է, չեմ եղել թեժ կետերում, բայց եղել եմ առաջին գծում: Հիմա ՀՕՊ զորքերում եմ ծառայում, այդ գործը հարգում եմ: Գիտեմ՝ ինչու եմ համազգեստ հագնում, ասում են՝ լավ ծառայող եմ: Բայց միևնույն է՝ իմ շնչառությունը լուսանկարչությունն է»,-եզրափակում է Սամուել Ոսկանյանը:

ԼՈՒՍԻՆԵ ԱՌԱՔԵԼՅԱՆ

website by Sargssyan