Արցախի զորավարժություններ. կադրեր դրոնով ՎԻԴԵՈ
Միրգ, որը խթանում է սեռական ցանկությունը ԼԱՅՖ
Պարզ հայտարարում եմ. մեր բանակը շարունակելու է հակառակորդին ... ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Լեգիտիմության փակուղին ՎԵՐԼՈՒԾԱԿԱՆ
Կակաոն ուղեղն ակտիվ պահելու հատկություն ունի ԼԱՅՖ
Երևան, 26.Մարտ,
00
:
00
:
00
Փոխարժեք
484.04
$
523.10
Հինգ նշան, որ իսկապես սիրահարվել եք Ինչպես 7 օրում նիհարել 10 կգ. հավկիթային դիետա Մոռացեք ակնոցի մասին. 2017թ. տեսողությունը հնարավոր կլինի վերականգնել 10 վայրկյանի ընթացքում Խոյերին այսօր ինչ-որ մեկը կվիրավորի, սակայն... մարտի 26-ի աստղագուշակ Ոչ ոք չէր հավատում, որ նա կարող է վերանորոգել այս ջարդված ու հին մեքենան. արդյունքը զարմացրեց բոլորին Հայկական զարդանախշերը՝ սիլիկոնյան հովտում. Սիրուշոյի և PicsArt-ի նոր համագործակցությունը (տեսանյութ) Լնդերի արնահոսությունից ազատվելու 3 շատ պարզ միջոց Արցախի զորավարժություններ. կադրեր դրոնով Facebook-ում նոր հնարավորություններ կհայտնվեն Ինչպես կանգնեցնել մազաթափությունը Ինչպե՞ս է ծննդյան ամիսն ազդում տղամարդու բնավորության վրա Շակիրայի նոր տեսահոլովակը 1 օրում մոտ 7 միլիոն դիտում է հավաքել Միրգ, որը խթանում է սեռական ցանկությունը Պարզ հայտարարում եմ. մեր բանակը շարունակելու է հակառակորդին պարտադրել խաղաղություն. Սերժ Սարգսյան Խոստումներից արդեն հոգնել ենք Աչքս չեմ թարթելու, հարկ եղած դեպքում, «Իսկանդերի» համազարկի հրաման արձակելիս. Սերժ Սարգսյան Լեգիտիմության փակուղին «Փշրված պատրանքի մի գիշեր» դրաման համալրեց երևանյան ներկայացումների շարքը 11 վաղ ախտանշան, որ կարող են վկայել կրծքագեղձի քաղցկեղի մասին Կակաոն ուղեղն ակտիվ պահելու հատկություն ունի

Մաքսիմի մասին. մերօրյա ճգնավորը. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Մեր մեջ մի մարդ կա` Մաքսիմ Ոսկանյանը: Ճանաչողները նրան ճանաչում են, իմացողները նրան գիտեն: Նա բանաստեղծ է, նա սաղմոսերգու է: Նա թարգմանիչ, նաև փոխադրող է գրաբարից:
Բայց նախևառաջ Մաքսիմն իրեն ճանաչողների հոգևոր հենարանն է: Նա մեզ պաշտպանում է ինքներս մեզնից: Մեր սխալներից, մեր թյուրըմբռնումներից, մեր վախերից, մեր տարակույսներից, մեր ալարկոտությունից: Ի վերջո, նա փորձում է փակել մեր մեղքերի ճանապարհը: Իհարկե, եթե կարողանում ենք նրան լսել ու մեր կյանքն ապրել, ինչպես ինքն է խորհուրդ տալիս:

Մաքսիմը մերօրյա ճգնավոր է: Այսքան երկար տարիների մեր մտերմության ընթացքում երբևէ ես դա չեմ ասել: Բայց հիմա ասում եմ իմ այսքան տարիների մտածածը:
Նա ժամանակին հեռացավ վայելքներ խոստացող կյանքից: Հեռացավ փառք, հարստություն, համբավ խոստացող կյանքից: Հեռացավ կարիերա, հասարակական դիրք խոստացող կյանքից: Ու ինքն ընտրեց, թե ինչպես է այսուհետ ցանկանում իր կյանքն ապրել:
Ցանկանում է ապրել մի հյուղակում, եթե դա լինի: Ցանկանում է ապրել չորս դատարկ պատի մեջ, եթե դա լինի: Ցանկանում է ապրել մի տարածության մեջ, ուր պարզապես ծածկ լինի գլխի վերևում, ու պաշտպանվի անձրևից, արևի ուղիղ ճառագայթներից: 
Ու նա գտավ իր կացարանն ու ապրեց այնտեղ:
Հաճախ է պատահել, երբ ծուլացել եմ, հրաժարվել եմ գործ անել ու դրա համար հազար ու մեկ պատճառաբանություններ եմ բերել: Վայելել եմ պարզապես ծուլությանս շրջանը: Մաքսիմը հորդորել է, եղանակներ է առաջարկել, ինչպես դուրս գամ այդ վիճակից ու ձեռքս գործի խփեմ: Ու կողքից, իբր հարևանցի, օրինակներ է բերել` քրիստոնյային ճանաչում են գործից, ինչպես ծառը` պտղից: Բազմանշանակ նայում է աչքերիդ մեջ, ու հասկանում ես, որ այդ պատմությունները հենց քեզ համար է անում: Եվ աչքերի մեջ կարդում ես քեզ ուղղված պահանջը` դատի՛ր այս մասին:

Իհարկե, նա այդպես կասի, որովհետև տեղափոխվեց իր տնակը, թե չէ, սկսեց աշխատանքը: Բեղմնավոր չասենք` դա պաշտոնական–հրապարակային բառ է: Իսկ «մաքսիմ» գաղափարը ու հրապարակայինը հակոտնյաներ են: Սկսեց մեկը մյուսի հետևից թարգմանել ու լույս ընծայել միջնադարյան մեր մատենագիրների աշխատությունները: «Հայ իրավական մտքի հուշարձաններ» մատենաշարով լույս տեսան Մխիթար Գոշի «Դատաստանագիրքը», Սմբատ Սպարապետի «Դատաստանագիրքը», Ներսես Լամբրոնացու «Քաղաքային օրենքը», կազմեց, խմբագրեց և հրատարակեց Ներսես Շնորհալու երկերի և Հովհաննես Օձնեցու երկերի ընդհանուր ժողովածուները, Դավիթ Ալավկա Որդու «Կանոնական օրինադրությունը»: Այժմ էլ հրատարակության համար պատրաստ է Շահամիր Շահամիրյանի «Որոգայթ փառացը»: Ընթերցողների առջև դրեց նաև Աստվածաշնչի «Սաղմոսարանի» իր թարգմանությունը:
Իսկ գիտե՞ք, թե նա ինչ միջոցներով է հրատարակել այս գրքերը` հանգանակություններով: Եվ հրատարակել ու ողջ տպաքանակը թողել է հրատարակչին: Ինքը բավարարվել է մի երկու տասնյակ օրինակներով: Դրանք էլ բաժանել է ընկերներին:

Մեկ–մեկ մտածել եմ` լա՛վ, մենք արդեն պետություն ենք: Ունենք մշակույթի մեր նախարարությունը, ունենք կրթության և գիտության մեր նախարարությունը, ունենք գիտությունների մեր ակադեմիան` իր տարատեսակ ինստիտուտներով: Ի վերջո, ունենք մեր եկեղեցին (Աստված պահապան նրան): Այս կառույցները կարող էին անել, չէ՞ այս թարգմանությունները: Ախր միջնադարյան մեր գանձերը, մտքի ու հավատի մարգարիտները միայն այդ ճանապարհով կարող էին դառնալ այսօրվա հայի սեփականությունը: Դե, չեն արել: Ու Մաքսիմն է այդ գործն արել: 
Մաքսիմը չի աշխատում, ասել է թե` աշխատավարձ չի ստանում: Մաքսիմն անձնագիր չվերցրեց ու հետևաբար կենսաթոշակ չի ստանում: Բայց ապրում է: Ապրում է ինչ Հայրն իրեն կտա այդ օրվա համար: Տալի՞ս է Հայրը` գոհ է: Չի՞ տալիս Հայրը` գոհ է: Ու նրա աղոթքն առ Տերը անվերջ է ու անընդմեջ է:

Եվ մի օր արդեն Մաքսիմը ձեռնամուխ եղավ Նարեկացու «Մատյան ողբերգության» աղոթագրքի թարգմանությանը: Նա արդեն պատրաստ էր մեծ սրբի հետ հաղորդակցության: Մի քանի տարի առաջ լույս տեսավ Մատյանի նրա թարգմանությունը: Այն կրկին ու կրկին վերահրատարակվում է:
Ահա՛, սա է Մաքսիմը: Նա անում է այն, ինչ անհրաժեշտ է իր ժողովրդին, կամ ինչի կարիքն ունի այդ ժողովուրդը: 
Հիմա էլ գրում, կազմում ու հրատարակում է գրպանի գրքույկներ, մոտավորապես` 30 էջանոց, ու բաժանում մարդկանց: Արդեն հատուկ այս մատենաշարով հրատարակել է չորս գիրք: Դրանք են` «666–ի մասին», «Աստվածաշնչյան խրատանի ամուսինների համար», «Աստվածաշունչը միասեռականների ու նրանց սպասվող դատաստանի մասին», Ղուկաս Ավետարանչի «Առաքյալների կանոնները»: 

…Լավ, այս ամենն ինչո՞ւ հիշեցի ու ոգևորված սկսեցի խոսել Մաքսիմի մասին: Մաքսիմն ահա արդեն քանի տարի է, ապրում է մետաղյա մի տնակում, որտեղ ձմռանը մի քանի անգամ ավելի ցուրտ է լինում, քան դրսում է և ամռանը մի քանի անգամ տաք է լինում, քան դրսում է:
Երբ այս տարվա աննահանջ ցուրտն ու մառախուղը սարսռեցնում էր ոսկորներս, մտածում էի ակամա Մաքսիմի մասին` տեսնես ո՞նց է ապրում իր տնակում, տեսնես ո՞նց է դիմանում:

Ու իմանում եմ մի օր, որ նրա տնակը պենոպլաստով պատված է: Ու Մաքսիմն էլ, Շիրակի տարածաշրջանի իր բնածին հումորը գործի դնելով, ասում է մարդկանց` ընտիր է. այսպիսի ձմեռ չեմ անցկացրել: Շատ տաք ձմեռ է…
Ուրախանում եմ, որ այդպես է: Բայցև մտածում եմ տարակուսած` Մաքսիմն այդ ինչպե՞ս և ինչո՞վ է կարողացել պենոպլաստով պատել տնակը: Ախր նա…
Ու հետո տեղեկանում եմ, որ արվեստի մարդիկ` քույր ու եղբայր են այդ գաղափարը հղացել ու սեփական միջոցներով գործը գլուխ բերել: Որպեսզի մերօրյա ճգնավորի ու վաղվա սրբի համար կյանքը տանելի լինի:

Շարունակությունը` «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում:

loading...
Loading...
website by Sargssyan