Վճարելով գազատարի տրանզիտի գումարը՝ ակամա կարող ենք դրա մեկ քառորդը վճարել ադրբեջանական բյուջե

Արմեն Ավետիսյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.

Օրեր առաջ Վրաստանի վարչապետ Կիվիրիկաշվիլին հայտարարեց, որ Վրացական նավթագազային պետական ընկերությունը պատրաստվում է վաճառել Ռուսաստանից տրանզիտ ճանապարհով Հայաստան ներկրվող գազի խողովակաշարի 25% բաժնեմասը: 

Ի դեպ, 2012 թվականին Սաակաշվիլու կառավարությունը ևս հայտարարել էր, որ ցանկանում է վաճառել գազամուղի 75% բաժնեմասը, և միայն Վրաստանում կայացած խորհրդարանական ընտրությունների արդյունքում փոփոխվեց իշխանություն, և Վրաստանի նավթագազային պետական ընկերությունը ժամանակավորապես կասեցրեց այդ աճուրդը: Մտահոգիչն այն է, որ ինչպես 2012 թվականին, այս անգամ էլ այս հայտարարությանը անմիջապես արձագանքեց Ադրբեջանական պետական նավթագազային ընկերությունը՝ ցանկություն հայտնելով ձեռք բերել այդ գազատարի ոչ միայն 25%, այլ 100% բաժնետոմսերը: 
Բայց արի ու տես, որ ինչպես հայտի անեկդոտում կասեր Վարդանիկը, ՀՀ կառավարությունը էս ամենը գիտե, բայց հեչ տանձին էլ չէ: Այս հարցով մտահոգ պատգամավորներից մեկի հարցադրմանը մեր կառավարության ղեկավարը անհոգ մանկան հանգստությամբ պատասխանում է՝ քանի դեռ վաճառքի է հանված միայն 25%-ը, մենք վտանգավոր ռիսկեր չենք տեսնում։ Իսկ եթե տոկոսը մեծանա, ռիսկը կմեծանա՞. այո՛, կմեծանա: 
Ինչ ռիսկի մեծ ու փոքրի մասին կարող է խոսք գնալ, ենթադրենք՝ տոկոսը չի մեծանում, և Ադրբեջանական պետական նավթագազային ընկերությունը գնում է մեր գազային երակի միայն 25% բաժնեմասը, սա նշանակում է, որ մենք՝ Հայստանի քաղաքացիներիս, ի դեմս ՀՀ կառավարության, վճարելով տրանզիտ խողովակաշարի գումարը, ակամա այդ գումարի մեկ քառորդը վճարում ենք ադրբեջանական պետական բյուջե: