Հայտնիները` մանկապարտեզում

Բոլորս էլ երեւի ժպիտով ենք հիշում մանկապարտեզի մեր տարիները` անկախ նրանից սիրով ենք հաճախել, թե լացուկոծով:): Մանկության այդ տարիներից մեր հիշողություններում հատկապես գամվել է մանկապարտեզի “մաննի կաշան” ու բորշը, հանդեսներն ու խմբի ամենաչար տղան:  Անդրադարձել ենք մանկապարտեզ հաճախած հայտնիներին` պարզելու ինչպիսի՞ն էին նրանք մանկապարտեզում:

Իվետա Մուկուչյան

Մինչ Գերմանիա տեղափոխվելը` երգչուհի Իվետան մինչեւ 5 տարեկանը բնակվել է Երեւանում եւ իր լուսանկարները, այդ թվում` մանկապարտեզի, պահում է էլեկտրոնային տարբերակով: Փաստորեն, ուզած պահին, աշխարհի ցանկացած կետում իր հուշերը, բառի բուն իմաստով, իր հետ են: “Հաճախել եմ Զաքյան փողոցի հարեւանությամբ գտնվող մանկապարտեզը: Հիշողությանս մեջ ամենաշատը տպավորվել է մեր խմբի Էրիկը, ով միշտ ինձ համար խաղալիք կամ կոնֆետ էր բերում: Հիշում եմ, որ շատ հանգիստ երեխա էի, ու եթե անգամ անկյուն էլ կանգնեցնում էին, խելոք ենթարկվում էի. քմահաճույքներս 18-ից հետո սկսվեցին:)”,- անկեղծացավ Իվետան:
Մինչ մյուս երեխաներն իրենց հետ տիկնիկ կամ կոնֆետ են տարել մանկապարտեզ, Իվետան ամեն օր հետը “բայան”` մայրիկի սպիտակ գիշերանոցն է տարել: Ըստ երգչուհու` մինչեւ հիմա էլ շփվում է մանկապարտեզի իր ընկերների հետ, որոնցից մեկը Փարիզում է բնակվում, մյուսը` Լոնդոնում:

Արչի

Հայտնի հաղորդավարը միանգամից խոստովանեց, որ մանկապարտեզ հաճախելու տարիներից էլ լկստված էր եւ միշտ ստացել է այն, ինչ ուզել է: “Մոտ 3 տարի հաճախել եմ Չարբախի թիվ 96 մանկապարտեզը: Չնայած շատ չար էի, բայց բոլորն էլ սիրում էին ինձ: Երեւի նրանից էր, որ միշտ կազմակերպչի, լիդերի դերում էի. ասենք` կազմակերպում էի, որ խմբով չքնենք կամ էլ փախչում էի մանկապարտեզից ու տուն գնում: Մեկ էլ հիշում եմ` մազերս էին կտրել, ինչն ինձ դուր չէր եկել. մանկապարտեզում գլխարկը գլխիցս օրերով չէի հանում”,- պատմեց Արչին:

Մկո

Մկոն մանկապարտեզ հաճախել է Գյումրիում եւ կարգին տղայի նման իր հետ միշտ մեքենա է տարել մանկապարտեզ: “Շատ աշխույժ, ակտիվ էի ու մանկապարտեզից հաճախ էի փախչում` կա°մ տուն էի գնում, կա°մ գնացքի գծերի մոտ: Արդեն գիտեին, եթե տանը չէի, միանգամից գալիս էին կայարան: Այդ ժամանակ մայրիկս հաճախ էր երկրից դուրս գնում եւ հետը միշտ խաղալիք ավտոմեքենա էր բերում, ես էլ արդեն հավաքածու ունեի ու ամեն օր դրանցից մեկը հետս տանում էի մանկապարտեզ: Ընդհանրապես, մինչեւ 10-րդ դասարան շատ պարփակված եմ եղել, բայց խմբի ընկերներիս հետ մինչեւ հիմա էլ մոտ եմ, ու հաճախ ենք հանդիպում”,- ասաց Մկոն:

ԴերՀովա

ԴերՀովան մանկապարտեզ հաճախել է Կանադայում եւ չնայած այդ տարիներից լուսանկար չուներ, բայց շատ լավ է հիշում այդ ժամանակը: Նա պատմեց, որ իրեն բախտ է վիճակվել հաճախել այնպիսի մանկապարտեզ, որտեղ կենդանիներ են եղել` նապաստակներ, օձեր ու թռչուններ: ԴերՀովան նշեց, որ մանկապարտեզից երբեք չի ուշացել, որովհետեւ ամեն առավոտ մայրիկին միացել է նաեւ իրենց թութակը եւ բարձր ձայնով կրկնել մայրիկի հորդորները: “Հաճախել եմ Կանադայի Տորոնտո քաղաքի Արփի Մերասի հայալեզու մանկապարտեզը, որտեղ ամենաշատը ուշադրություն էին դարձնում մշակութային եւ ազգային դաստիարակությանը: Մեզ մոտ անգամ բեմադրություններ էր անում Արմեն Խանդիկյանը, իսկ պարի դասեր էր տալիս լեգենդար Ազատ Ղարիբյանը: Մասնակցում էի բեմադրվող բոլոր ներկայացումներին եւ թող անհամեստ չթվա, միշտ գլխավոր դերեր էի ունենում: Հարազատներս նույնիսկ վստահ էին, որ թատերական գծով եմ շարունակելու”,- նշեց երգահանը:

Ըստ ԴերՀովայի` ծնողները հիմա էլ են զարմանում, թե որքան է այժմ փոխվել: “Շատ աշխույժ երեխա էի, բայց ոչ չար: Աշխուժության պատճառով ցերեկները չէի քնում, իսկ ամենասիրած զբաղմունքս սառնարանների վրա բարձրանալն էր ու կապ չուներ` որտեղ եմ կամ ում տանը”,- նշեց նա:

Կարեն Բաբաջանյան

Պարզվում է` Կարենը կյանքի անարդարությունները ճանաչել է հենց մանկապարտեզում, որը “3-րդ մասում” էր:): “Հիշում եմ` մեր մանկապարտեզում բալի պատկերով պահարան, աթոռ, գծավոր աման ու նկարով գդալ ունենալը պրեստիժ էր: Դե, բալով պահարանը իմն էր, բայց մնացածի համար ստիպված պայքարում էի:) Մաննի կաշան, կաթն ու ամենը, ինչ կապված էր կաթի հետ, երբեք չեմ կերել, ու չէին էլ ստիպում: Մանկապարտեզից շատ բան եմ հիշում` ավելի շատ, քան դպրոցի 1-ին, 2-րդ դասարաններից: Հիմա էլ բոլորին հիշում եմ ու եթե դրսում տեսնեմ, հաստատ կճանաչեմ”,- վստահեցրեց Կարենը:

Նրա խոսքերով` մանկապարտեզում շատ անգամներ է հանդեսի գլխավոր հերոսը եղել, բայց ամենաշատը տպավորվել է Ձմեռ պապի դերը: “Հանդեսից առաջ ասել էին, որ 3 անգամ կանչելուց հետո միայն մտնեմ դահլիճ: Ես էլ կողքի սենյակում սպասում էի իմ հերթին, չգիտեմ` ինչով էի տարվել ու մոռացել, որ պետք է բեմ դուրս գամ: Մեկ էլ հիշում եմ, որ դաստիարակը եկավ, թե` “Այ տղա, ինչի՞ չես գալիս, մեռանք քեզ կանչելով:)””,- ժպիտով հիշեց Կարենը:

Աղբյուրը` Bravo.am