5 պատմական զուգադիպություններ, որոնք անհնար են թվում, բայց միանգամայն իրական են

Աբրահամ Լինքոլն – Ջոն Քենեդի

– Լինքոլնը դարձավ ԱՄՆ նախագահ 1860 թվականին։ Քենդեդին դարձավ նախագահ ուղիղ 100 տարի անց՝ 1960 թվականին։

– Երկուսն էլ սպանվել են ուրբաթ օրը, իրենց կանանց ներկայությամբ, ու երկուսի դեպքում էլ կրակել են գլխին։

– Լինքոլնից հետո նախագահ դարձավ Էնդրյու Ջոնսոնը (ծնվել է 1808 թվականին)։ Քենեդիին փոխարինեց Լինդոն Ջոնսոնը  (ծնվել է 1908 թվականին)։ Տարբերությունը կրկին ուղիղ 100 տարի է։

– Երկուսն էլ ծնունդով ԱՄՆ-ի հարավից էին, երկուսն էլ դիվանագետներ էին ու երկուսն էլ եղել էին սենատոր մինչև նախագահ ընտրվելը։

– Լինքոլնի մարդասպանը ծնվել էր 1829 թվականին, Քենեդունը՝ 1929 թվականին։ Եվ կրկին 100 տարվա տարբերություն։

– Երկու նախագահների մարդասպաններն էլ սպանվեցին նախքան դատը։

– Լինքոլնը սպանվել է «Քենեդի» թատրոնում, իսկ Քենեդին սպանվել է «Լինքոլն» մակնիշի ավտոմեքենայում։

– Լինքոլնի քարտուղարի ազգանունը Քենեդի էր, և վերջինս խորհուրդ էր տալիս Լինքոլնին չգնալ թատրոն սպանությանը օրը։ Քենեդիի քարտուղարի ազգանունն էլ Լինքոլն էր, ու նա նույնպես խորհուրդ էր տալիս չեղարկել Դալլաս կատարվելիք ուղևորությունը։

– Էնդրյու Ջոնսոնի ու Լինդոն Ջոնսոնի անուն-ազգանուններն անգլերենով ունեն 13 տառ։

– Նախագահասպաններ Ուիլքես Բումի ու Լի Հարվի Օսվալդի անուն-ազգանուններն անգլերենով ունեն 15-ական տառ։

– Լինքոլնի ու Քենեդիի ազգանուններն անգլերենով ունեն 7-ական տառ։

Նապոլեոն-Հիտլեր

– Նապոլեոնը ծնվել է 1760 թվականին, իսկ Հիտլերը՝ 1889 թվականին։ Տարիքային տարբերությունը՝ 129 տարի։
– Նապոլեոնը եկել է իշխանության 1804 թվականին, իսկ Հիտլերը՝ 1933 թվականին, այսինքն՝ 129 տարի անց։
– Նապոլեոնը գրավեց Վիեննան 1809 թվականին, իսկ Հիտլերը՝ 1938 թվականին։ Կրկին 129 տարվա տարբերություն։
– Նապոլեոնը հարձակվեց Ռուսաստանի վրա 1812 թվականին, և ուղիղ 129 տարի անց՝ 1941 թվականին, նույն ճակատագրական սխալը գործեց Հիտլերը։

 

 

– 1992 թվականին ֆրանսիացի գեղանկարիչ Ռեբե Շարբոնոն Ռուանի քաղաքապետարանի պատվերով նկարեց «Ժաննա դ՛Արկը խարույկի վրա» նկարը։ Որպես բնորդուհի հանդես էր եկել երիտասարդ մի ուսանողուհի՝ Ժաննա Լենուա անունով։ Սակայն կտավը ցուցասրահում պաշտոնապես կախելու հաջորդ օրը Ժաննայի համալսարանի լաբորատորիայում պայթեցին ռեակտիվները, և հրդեհ բռնկվեց։ Լաբորատորիայում գտնվող Ժաննան չկարողացավ դուրս պրծնել հրե թակարդից ու ողջ-ողջ այրվեց։

 

– 1944 թվականին՝ Նորմանդիայում կատարվելիք խոշորագույն դեսանտային օպերացիայի նախօրեին, «Daily Telegraph» թերթում մի հետաքրքիր խաչբառ տպագրվեց, որն իր մեջ ներառում էր գերգաղտնի այս օպերացիայի գաղտնագրային անվանումները. Նեպտուն, Յուտա, Օմահա ու Յուպիտեր։ Այս ամենում տեղեկատվական արտահոսք կասկածեցին, ու բանակի հակահետախուզությունը երկար ժամանակ քննում էր այս գործը, բայց որքան էլ նրանք ջանք թափեցին, չկարողացան չարամիտ դիտավորության ապացույցներ գտնել։ Խաչբառը կազմել էր գյուղական մի դպրոցի ծերունի ուսուցիչ, ով էլ ավելի էր մտահոգված՝ իմանալով, թե ինչումն է բանը, քան իրենց ստուգող հակահետախույզները։

 

– Ոչ պակաս առեղծվածային զուգադիպություն պատահեց ամերիկյան տիեզերագնաց Նեյլ Արմսթրոնգի հետ։ 1969 թվականին՝ անմիջապես այն բանից հետո, երբ նա ոտք դրեց Լուսնի վրա, նա արտաբերեց. «Ձեզ հաջողություն եմ մաղթում, պարոն Գորսկի»։

Թռիչքների կառավարման կենտրոնի աշխատակիցները ոչ մի կերպ չէին կարողանում հասկանալ, թե ինչ Գորսկու մասին է խոսում Արմսթրոնգը։ Վերադառնալով Երկիր՝ տիեզերագնացը խոստովանեց, որ մի անգամ, երբ ինքը փոքր երեխա էր ու պահմտոցի էր խաղում իր հասակակիցների հետ, վազելով մտավ Գորսկի ազգանունով հարևանի տնամերձ տարածք։ Պատուհանից լսվում էին այդ պահին բուռն վիճաբանող ամուսինների ձայները, ու միսիս Գորսկին կատաղության մեջ բացականչեց. «Գրողի տարած իմպոտենտ, հարևանի երեխան ավելի շուտ Լուսին կթռչի, քան դու կնոջ կբավարարես»։

Երբ Արմսթրոնգն իսկապես թռավ լուսնային էքսպեդիցիայի կազմում, նրա հիշողության մեջ անսպասելիորեն վեր բաձրացավ մանկության մոռացված այս դրվագը, ու նա, ցնցված անհավանական թվացող այդ զուգադիպությամբ, նույնիսկ իր համար անակնկալ կերպով հաջողություն մաղթեց Գորսկուն։

 

– 1896 թվականին երկրորդական դասի ֆանտաստիկա ժանրի գրող Մորգան Ռոբերտսոնը Լոնդոնում հրապարակեց ««Տիտանի» մահը» վեպը, որում պատմվում է ամենամեծ ուղևորատար նավի առաջին ու վերջին նավարկության մասին, որն ավարտվեց այսբերգի հետ բախումով և նավի խորտակմամբ։ Հետաքրքիրը միայն սա չէ։ Բանն այն է, որ գրողի նկարագրած մտացածին «Տիտանն» ու իրական «Տիտանիկ» նավը, որը խորտակվեց 1912 թվականին, էլի մի շարք անբացատրելի ընդհանրություններ ունեին. նույնն էին դրանց արտաքին տեսքը և նավային բնութագիրը, ուղևորների քանակը, զոհերի թիվը և... նավաբեկության տարեթիվը։ Գրքում հորինված նավը ևս 1912 թվականին է խորտակվում։