Անհասկանալի չափանիշներով միավորված համայնքները սարսափելի խնդիրների առջև կարող են կանգնել

2011 թվականին կառավարության որոշմամբ հաստատված հայեցակարգով հանրապետությունում պետք է համայնքների խոշորացում իրականացվեր: Եվ եթե նախնական փուլում, որպես պիլոտային ծրագիր 18 համայնք ձևավորվեց, որը ինչ-որ տեղ կարելի է հաջողված համարել, ապա անցյալ տարի ձևավորված 34 համայքները տարերային և անհասկանալի տրամաբանությամբ են ձևավորվել: Եվ քիչ չեն դեպքերը, երբ նույն փնջի մեջ մտած մի համայնքը մյուսից մոտ 50 կիլոմետրից ավելի հեռու է, ինչը չի կարող հետագա բարդություններ չառաջացնել բնակիչների համար:

Համայնքների փորձագետ Վահան Մովսիսյանի կարծիքով համայքների խոշորացումը միանշանակ չի ընթանում նաև այն պատճառով, որ խոշորացմանը զուգահեռ պետք է որոշակի ֆինանսական ներարկումներ լինեն և կառավարման ապակենտրոնացում իրականացվի: Եվ եթե խոշորացած առաջին 18 համայնքների դեպքում որոշակի ֆինանսական ներդրումներ կատարվել են, ինչը հեշտացրել է համայնքների ձևավորման աշխատանքը, ապա մնացածի դեպքում այդպես չէ:

«Հանջորդ 34 խոշորացված փնջերում իմ համոզմամբ դեռևս որևէ ներդրում չի եղել, և տեղերում, մեծ հաշվով, որևէ էական փոփոխություն չի երևում: Բացի այդ, նշված համայնքների խոշորացումից դեռ երկար ժամանակ չի անցել, որպեսզի հնարավոր լինի հստակ ախտորոշում իրականացնել, սակայն հայեցակարգից շեղումներով իրականացված գործընթացը մտահոգություններ է առաջացնում»,- Past.am-ին ասաց Վ. Մովսիսյանը:

Նրա խոսքով ավելի վաղ ձևավորված 18 փնջերում հիմա վիճակը զգալի տարբերվում է նախկինից, քանի որ համայնքապետարանի աշխատակիցների կրճատման հետևանքով հնարավոր է դարձել բնակիչների համար նոր ծառայություններ մատուցել:

«Աղբի մեքենա է հայտնվել, հնարավոր է դարձել բոլոր 6-7 նախկին համայնքների ճանապարհները հարթեցնել, կոմբայն կարողացան ունենալ, որը համայնքի բոլոր բնակիչների ցորենը կհնձի: Այսինքն, եթե նախկինում դրանք ամեն մի համայնք չէր կարող ունենալ, ապա հիմա ձեռք բերված տեխնիկան կարող է սպասարկել բոլորին: Այլ է վիճակը հաջորդ քայլով խոշորացված 34 համայնքներում: Դեռևս հասկանալի չէ, թե ինչ իրավիճակ է տեղերում տիրում: Հայտնի չէ, թե ինչ սկզբունքով են խոշորացել համայնքները, ինչ հաշվարկ է եղել դրա տակ, ինչու են հատկապես այդ փնջերով խոշորացվել համայնքները: Ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ նշված 34 համայնքներում խոշորացումը ավելի մեծ փնջերով է իրականացվել: Օրինակ՝ Ղափանում, Սիսիանում 30-ից ավել համայնք է միավորվել, որը սարսափելի է»,- ասաց Վ. Մովսիսյանը:

Փորձագետի կարծիքով համայնքների խոշորացման գաղափարը համայնքների ուժեղացման ու զարգացման նպատակ է հետապնդում, որպեսզի հնարավոր լինի լիազորությունները մարզպետարաններից համայնքներ փոխանցելու միջոցով ապակենտրոնացում իրականացնել և մարզպետարանների աշխատանքը թեթևացնել, իսկ մեծ փնջերով խոշորացնելով, հետևանքները կարող են անկանխատեսելի լինել:

«Ասում են համայնքապետերով հավաքվեցին, այդպիսի առաջարկ արեցին: Այնպիսի տպավորություն է ստեղծվում, որ մինչև հիմա համայնքապետերն ինչ ուզել են, պետական պատկան կառույցներն արել են: Բայց խնդիրն այն է, որ հստակ հայեցակարգ կա, որը դեռևս 2011 թվականին է ընդունվել կառավարության կողմից, որով էլ պետք էր առաջնորդվել: Այնտեղ հստակ չափորոշիչներ կան սահմանված, որոնք պետք էր պահել, ոչ թե օրինակ՝ համայնքների միջև սահմանված հեռավորությունը դարձնել 70 կիլոմետր, ոչ թե մի քանի հոգով հավաքվեին ու անհասկանալի որոշումներ կայացնեին»,- ասաց Վ. Մովսիսյանը:

Արմինե Գրիգորյան