Մեր տեսակը փոխել հնարավոր չէ, քանի սահմանի վրա անմահանում են երիտասարդները. Գագիկ Գինոսյան

 Մեր տեսակը փոխել հնարավոր չէ, քանի սահմանի վրա անմահանում, հերոսանում են երիտասարդները: Այս մասին Նարեկացի արվեստի միությունում «Մտորումներ ինքս ինձ հետ» խորագրով երեկոյի ընթացքում նշեց ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ, «Կարին» ավանդական երգի-պարի խմբի գեղարվեստական ղեկավար Գագիկ Գինոսյանը: «Արմենպրես»-ը ներկայացնում է երեկոյի ուշագրավ դրվագները:

Պար ու խոսք` բեմում

Ամբողջ կյանքում սովորել եմ բեմից պարով ներկայանալ, ճակատագրի հեգնանքով դեկտեմբերի 2-ից երրորդ միջոցառումն է, որտեղ չեմ պարում և խոսում եմ: Մեկ ամսվա մեջ մի քիչ շատ է, իհարկե պարելու ընթացքում բեմից խոսում եմ, բայց սա այլ է:

«Ողջո~ւյն, տղե՛րք» գրքի մասին

Սկզբում «Մտորումներ ինքս ինձ հետ» էր կոչվում գիրքը, առաջին ստեղծագործությունը կոչվում էր «Ողջո~ւյն, տղե՛րք». հետագայում հենց այդպես կոչեցինք այն:

Շատ ծանր բաներ կան մեջը: Ինձ ասում էին` մեծ մարդ ես, ընտանիք ունես, ինչքա՞ն ես պարելու: Երբ սկզբից գրում էի, ասում էին` ու՞մ համար ես գրում, անգամ Սևակ չեն կարդում այսօր: Ասում էի, որ չեմ կարող չգրել, մտքերս հանձնելու կարիք կար: Ստեղծագործություններիցս մեկը Սևակի շիրմաքարի մոտ եմ գրել:

10 տարի` մարդկանց համար բաց դասեր անցկացնելով

2005 թ. դեկտեմբերի 25-ին սկսվել է պարի բաց դասերի անցկացումը: Անպայման նշելու ենք մեր բաց դասերի 10-ամյակը:

Սահմանային դրվագներ

Քանի սահմանի վրա կարծես թե ոչ մի առանձնահատուկ բան չունեցող երիտասարդներ անմահանում են,  վստահ եմ, որ մեր տեսակը փոխել հնարավոր չէ: Երկիրը երկու եզր ունի:  Այն սկսվում է Եռաբլուրից և ավարտվում իրական սահմանով. քանի դեռ պահում ենք երկու սահմանները, ոչ մի ոտնձգություն չի կարող լինել մեր հայրենիքի վրա:

Տղաները պիտի վստահ լինեն,որ հայրենիք են պաշտպանում, ոչ թե հոգևոր անապատ: Պիտի վստահ լինեն, որ հաշմված լինելու դեպքում չեն դառնալու անպետք ազգի համար, պետք է լինեն մեր հպարտությունը:

Արցախի ազատագրական պայքարին մասնակցելու մասին  

…Շատ ծանր օրեր են եղել, ավելի շատ հումորային դրվագներ եմ հիշում, թե ինչպես հաղթեցինք, տանկեր ոչնչացրինք. աշխատել եմ չպատմել դժվար դրվագները:

Ավելի քան վստահ եմ, որ ես հերոս չեմ, սովորական հայ տղա եմ, որն այդ պահին պարտավոր էր լինել այնտեղ: Ամեն գնալուց առաջ հարազատներիս տեսնում էի, հոգուս խորքում հրաժեշտ տալիս` մտածելով, որ հաստատ զոհվելու եմ, երևի այս անգամ հետ չեմ գա: Ամեն անգամ համոզված էի, որ գնդակն ինձ չի խնայի. չի կարող բախտն այդքան բերել:

Շատ լավ դրվագներ կան: Ես պատերազմը կարող եմ րոպեներով, օրերով հիշել: Հիմա մտածում ես` ինչ ես արել: Հիմա ճմռթած թուղթ, չստացված տարի:

Իմ տարիքի տղաները կծող հարց են տալիս`«Որ կռիվ լինի, էլի՞ կգնաս»: Եթե գնացել եմ, ուրեմն իմ տեսակն է, կգնամ, ունեցել եմ հրամանատար, որին ինձնից ավելի շատ էի հավատում:

Ոչ մեկի համար չեն կռվում, կռվում են սեփական հայրենիքի և սեփական անձը զորեղ դարձնելու համար: Կռվում են մեկ գաղափարի` սեփական հոգու ազատության, ազնվական կեցվածքի համար, որ վաղը չամաչես որևէ մեկից, հայրենիքը դրա կարիքն ունի:

Ո՞նց կարելի է պատերազմի մեջ գտնվող երկիրը լքել:

Կոմիտասյան սկզբունքներ

Բանակից վերադառնալուց հետո երջանիկ պատահականությամբ հանդիպեցի Հայրիկ Մուրադյանին. շատ կարևոր սկզբունքներ և գիտելիքներ տվեց պարի մասին: Կոմիտասից ավելի դիպուկ ազգային պարի մասին ոչ ոք չի ասել: Նրա սկզբունքներն այսօր էլ մեզ օգնում են, որ ճշգրիտ վերարտադրենք պարը:

Պարուսույց, գրող Գագիկ Գինոսյանը ծնվել է 1966թ. Ախալցխայում։ 1982թ ավարտել է տեղի Հ.Թումանյանի անվան թիվ 3 հայկական միջնակարգ դպրոցը։  1983թ.ընդունվել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի կիբեռնետիկայի ֆակուլտետի ավտոմատիկա և հեռուստամեխանիկա բաժին։ Ուսումն ավարտելուց հետոաշխատանքի< i> է անցել Երևանի Ֆիզիկայի ինստիտուտում` որպես ինժեներ։ 1987-ից սկսել է պարել Հայրիկ Մուրադյանի ստեղծած «Վան» ազգագրական խմբում։1992-94թթ «Ազատագրական բանակ» ջոկատի «Իքս» դասակի կազմում մասնակցել է Արցախի ազատագրական պայքարին։ Ուսումնասիրելով Կոմիտասի,ազգագրագետ Սրբուհի Լիսիցյանի, պարագետ Վահրամ Արիստակեսյանի ժառանգությունները` սկսել է բանահավաքչական աշխատանքները։ Ստեղծել է «Ծովակ»մանկապատանեկան, ապա և «Կարին» ավանդական երգի-պարի խմբերը։ Հեղինակել է նաև արձակ բանաստեղծություններ, աֆորիզմներ, հրապարակախոսականհոդվածներ, նոթերը: 2006թ. լույս է տեսել նրա անդրանիկ «Ողջո~ւյն, տղե՛րք» գիրքը: 2011թ. արժանացել է ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալի և ՀՀ մշակույթիվաստակավոր գործչի կոչմանը: