Հայաստանը մնում է տարածաշրջանի «իզգոյ»․ ի՞նչ պետք է Հայաստանը սովորի Վրաստանից

Սեղմեք ԱՅՍՏԵՂ, լրացրեք օնլայն հայտը և մոռացեք հոսանքի վարձի մասին

Վրաստանում հետաքրքրիր զարգացումներ են սպասվում, և շատ երկրների, հատկապես տարածաշրջանային, ուշադրությունը կենտրոնացած է այս երկրի վրա: Հոկտեմբերի 26–ին տեղի են ունենալու Վրաստանի խորհրդարանական ընտրությունները, և «Վրացական երազանք» իշխող կուսակցության նախագահ Բիձինա Իվանիշվիլին պատրաստ է Հարավային Օսիայից ներողություն խնդրել 2008 թվականին տեղի ունեցածի համար: Ըստ քաղաքագետների՝ նա բավականին ռուսամետ քաղաքականություն է վարում։ 

Եվ վերջին իրադարձություններն էլ մեր հարևան երկրում կարծես այդ մասին են խոսում, որ Վրաստանը փորձում է փոխել արտաքին քաղաքական ուղղվածությունը: Օրինակ՝ սեպտեմբերի 17-ին Վրաստանի խորհրդարանը վերջնական ընթերցմամբ ընդունեց աղմկահարույց օրենքը, որն արգելում է ԼԳԲՏ քարոզչությունն ու սեռափոխությունը։

Այսօր հայտնի դարձավ, որ Եվրամիությունը զգուշացում է արել Վրաստանին, որ այդ երկիրը կարող է զրկվել վիզային ռեժիմից։

Արդյոք այս ամենից հետևում է, որ տարածաշրջանում Հայաստանի հարևան երկրները Ռուսաստանի հետ բավականին լավ հարաբերություններ ունեն կամ ձգտում են դրանք բարելավել, նույն Թուրքիան և Ադրբեջանը ցանկանում են ԲՐԻԿՍ-ի անդամ լինել, Իրանը այդ բախտին ավելի մոտ է՝ նա, մի շարք երկրների հետ միասին, հրավիրված է 2024թ․ հունվարի 1–ից լինել ԲՐԻԿՍ-ի անդամ, ահա Վրաստանն էլ, կարծես, փոխում է արտաքին կողմնորոշումները: Հայաստանը, Փաշինյանի խոսքով, չի էլ դիտարկում այդ հեռանկարը։ 

Արդյո՞ք խորհրդարանական ընտրություններից հետո Վրաստանը ավելի ռուսամետ է դառնալու, ինչպես նախտաեսում են որոշ քաղաքագիտական շրջանակներ, ինչը Հայաստանին՝ Նիկոլ Փաշինյանի արևմտամետ կառավարությամբ, կդարձնի տարածաշրջանի «իզգոյը»։ Այս և այլ հարցերի շուրջ MediaHub-ը զրուցեց քաղաքագետ Ստեփան Դանիելյանի հետ:​​​​​​

Վերջինս համաձայն չէ այդ տեսակետի հետ.

«Ես համաձայն չեմ, որ Վրաստանը կդառնա ռուսամետ: Վրաստանը բավականին ինքնուրույն քաղաքականություն է վարում՝ ելնելով իր շահերից, և եթե իշխանությունը չփոխվի, ինչի հավանականությունը չնչին է, ապա Վրաստանը կշարունակի վարել հավասարակշռված քաղաքականություն և՛ Ռուսաստանի, և՛ Արևմուտքի, և՛ Թուրքիայի, և՛ Ադրբեջանի, և՛ Հայաստանի հետ։ Իսկ ինչ վերաբերում է այն անձնավորությանը, ով ղեկավարում է Հայաստանը, ապա ինքը պահի քաղաքականություն է վարում, տնտեսապես էլ կախված է Ռուսաստանից նաև ստրատեգիական ոլորտներում ՝ նավթ, գազ, ինչպես նաև պարենի հարցով»,– ասաց Դանիելյանը։

Ըստ քաղաքագետի՝ Փաշինյանը վարում է մանիպուլյատիվ քաղաքականություն․ այսինքն, ռեալ տնտեսական հարաբերությունները խորացնում է, իսկ հռետորաբանությամբ՝ հակառուսական ելույթներ է ունենում։ Ըստ Դանիելյանի՝ «դեղին մամուլի լրագրողը դեղին քաղաքականություն է վարում»։

Անդրադարձավ նաև Իվանիշվիլիի պատրաստակամությանը ներողություն խնդրել օսերից.

«Այո՛, Իվանիշվիլին ասել է, որ կխնդրի, սակայն, ելույթն ավարտվել է «կեցցե՛ միացյալ Վրաստանը» շեշտադրմամբ՝ նկատի ունենալով Հարավային Օսիան և Աբխազիան: Այսինքն, ինքը ճիշտ քաղաքականություն է վարում։ Վրաստանի իրական ղեկավարը՝ Իվանիշվիլին, որը պաշտոն չի զբաղեցնում, փորձում է հավասարակշռված քաղաքականություն վարել, և եթե այդպիսի քաղաքականություն չես վարում, ընկնում ես այս կամ այն ազդեցության տակ և իրենց շահերն ես սպասարկում, իսկ ինքը հավասարակշռում է Արևմուտքի, Ռուսաստանի, Թուրքիայի, Ադրբեջանի հետ հարաբերությունները: Այն, ինչ պետք է անի Հայաստանը՝ հավասարակշռի, այլ ոչ թե մի կողմի հետ թշնամի դառնա մյուս կողմից օգտագործվելու համար: Հայաստանը Վրաստանից շատ բան ունի սովորելու»,– շեշտեց Դանիելյանը։

Վրաստանի ընտրություններից հետո ենթադրվում է, որ նախագահը նույնպես կփոխվի, ըստ քաղաքագետի՝ հարցումները ցույց են տալիս, որ գործող կառավարությունը մեծամասնություն է ունենալու, և եթե, իհարկե, ինչ–որ դեպքեր տեղի չունենան՝ կրակոցներ, այլ ֆորսմաժորային միջադեպեր, ապա ընտրություններից հետո Վրաստանը ավելի ինքնուրույն քաղաքականություն կվարի։

Մարիաննա Արամյան

Առավել մանրամասն` այստեղ.

https://t.me/armenia24live